είναι δική του.
Όχι μόνο επειδή σήμερα συμπληρώνονται 25 χρόνια από τότε που αποφάσισε να μείνει για πάντα στα 45, αλλά και γιατί όποιος νοιάστηκε αυτές τις μέρες ένιωσε τόσο
«στρατιώτες έρχονται πάνε ρωτάνε γιατί πολεμήσαν, κι εσύ ησυχάζεις το δάχτυλο βάζεις να δεις την πληγή».
Η επόμενη μέρα της ημέρας της μαρμότας είναι σίγουρα δική του.
«Όταν τραγούδαγε, φτυστός ήταν ο ήλιος» αυτός ο τόσο πολιτικός, αυτός ο τόσο καταγγελτικός, αυτός ο τόσο ερωτικός, αυτός ο τόσο όμορφος άντρας που θέλεις να φιλήσεις τα μάτια του (ναι), αυτός από τη γενιά εκείνων με τη μηδενική αμηχανία και τη σταθερή προσήλωση σε μια ιδέα.
Αυτό το καθαρόαιμο Αριστερό πλάσμα με τις μουσικές του και τη βραχνή μαγική φωνή του πολύ λείπει, πολύ δεν μου είναι εδώ.
Η επόμενη μέρα είναι γιορτή της Πίστης, της Αγάπης και της Ελπίδας. Κι εγώ που χάνω συνέχεια την πίστη μου αλλά πιο δύσκολα την αγάπη μου, νιώθω ξανά πως ο Μάνος Λοΐζος μοιάζει τόσο άφθαρτος τόσο γιαπαντοτινός - να ένα ”για πάντα” με σιγουριά.
Σήμερα λέω να τον ακούσω και να τον θυμηθώ πολύ. Έτσι κι αλλιώς το άλλο μου όνομα είναι retroholic.
Manos Loizos – Mi Me Rotas(Xristos Thivaios).mp3
Haris Alexiou-Manos Loizos-Tipota Den Paei Xameno.mp3
Τα καλά νέα είναι πως σήμερα στην ΕΤ1, στις 19.00, το φιλότιμο, η αισθητική, η ιδέα και ο ερωτισμός επιστρέφουν στην τηλεόραση με ένα αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο και τα τραγούδια του. Και ότι ψάχνοντας στο Internet βρήκα και αυτό http://www.manosloizos.gr/
credits: special thanX to σεφ γκρέκο για τη «φωτογράφιση»
Παπάκι μου!!!!!
Τις ίδιες αγάπες έχουμε….
(φιλί – πιο μεγάλο δεν γίνεται…)
“θα βρω μαχαίρι και γωνιά
και θα τον περιμένω”.
Αχ, είμαστε πιο φτωχοί από τότε, παπί μου!
Φιλιάάά
(Τα πάνω γράμματα είναι πολύύύ μικρά, βάσανο για τα μάτια, βρε κούκλα μου!)
Merci, παπί μου!
…άφθαρτος πραγματικά. Και επίκαιρος πάντα. Την καλησπέρα μου.
Παπάκι μου, στο έφερα κι εδώ:
το” Μεθυσμένο Παπί” , από το Κάτω από ένα Κουνουπίδι – είναι τραγούδι για παιδάκια, σαν εμάς….
{{{{{{φιλί}}}}}}
retroholic επίσης παρούσα.
“μη με ρωτάς” = μαχαίρι.
@ ΝατασάκιΜου, μαγική πικοινωνία, τι να πω;!! Και σε ευχαριστώ τόσο πολύ για το Μεθυσμένο Παπί, προσπαθούσα χθες να το κατεβάσω 2 ώρες και δεν!!!
@ krotkie,
Το όνομα του ξέχασε,
τα σύνορα ξεπέρασε,
…
κι εδώ ξαναγυρνά.
@ renata, ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ. Η οθόνη στο σπίτι μού κάνει κάτι κολπάκια και δεν καταλαβαίνει πολύ καλά τι φαίνεται και πώς
(να μου ξαναπείσ!)
@ Καλησπέρα Τόλη
ευχαριστώ που τον βλέπεις έτσι κι εσύ.
envain… και αυτό
«Μου λες πως είμαι τ’ όνειρο, τ’ ονειροδρόμιό σου,
τη μια ταξίδι στη χαρά, την άλλη στο χαμό σου.»
και όλα Του.
Κι όταν θα σμίξουν οι καρδιές μας
όλα θα λάμψουνε αλλιώς
και θα χαθεί μες τις σκιές μας
όλος ο κόσμος ο παλιός.
Δεν υπαρχουν λογια για τις υπεροχες μουσικες του και τα τραγουδια του…Μου εδωσες το ερεθισμα να βαλω στο ραδιοφωνο μια απο τις συλλογες που κυκλοφορισαν προσφατα γι’αυτον…
“Κι όταν δείτε να γελάω σαν το ξένοιαστο παιδί
σαν παλιά πως μ’ αγαπούσε στ’ όνειρό μου θα ‘χω δει”
Είδα ένα αφιέρωμα στην ΕΤ-1 σήμερα…
Μπράβο για το ποστ…ξεχωρίζει σήμερα!!!
πάπια μου,
αυτό το “και αυτό” δεν μπορώ να το ακουμπήσω ακόμα.
πιο μετά.
κατάλαβες ε;
Σας ευχαριστώ που μου αφήνετε στίχους από τραγούδια του… Είναι ό,τι πιο… ό,τι πιο…
@ πρέζα tv, περιμένω φυσικά να μου πεις για ποια εκπομπή μιλας… Ραδιόφωνο; Εκπέμπει μήπως και μέσω Net?
@ Manos S., ευχαριστώ, ευχαριστώ, την είδα κι εγώ την εκπομπή, αλλά ήταν λίγο κάτω από τις προσδοκίες μου
Αφησε τόσο έξω την πολιτική του διάσταση και ύπαρξη και άκουσα μόνο τα πιο αμορόζο σόνγκισ, αλλά δεν είναι μόνο αυτά ο Μάνος.
Νομίζω όμως πως θα έχει και συνέχεια τις επόμενες μέρες το αφιέρωμα, για να δούμε!
@ e.e. ναι. *
“..Σβήνουν τ’ άστρα ένα ένα
Κι όσα σου ‘χα ειπωμένα
Έγιναν δάκρυα παγωμένα,
γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι
Κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Να μας βγάλει απ’ το ψέμα
κι από τη ντροπή…”
Χρόνιααα αγαπημένο απ΄τη φωνή της Χαρούλας!
Καλησπέρα!! Πολύ ωραίο post…. με έκανες να βγάλω τα cdακια μου από τη θήκη τους και να τα παίζω στη διαπασών!!!
Έχω έναν καφενέ στου λιμανιού, στου λιμανιού την άκρη
Τον έχτισε το δάκρυ, αυτών που μένουνε
Αυτών που μένουνε και περιμένουνε
Έχω έναν καφενέ που ακούει όλο, που ακούει όλο τα ίδια
για μπάρκα και ταξίδια, αυτών που μένουνε
Αυτών που μένουνε και περιμένουνε
Έχω έναν καφενέ, ένα παλιό, ένα παλιό ρημάδι
Αχ, να ’τανε καράβι, γι αυτούς που μένουνε
Γι αυτούς που μένουνε και περιμένουνε
και επειδή το ξαναθυμήθηκα προχθες, να επαναλάβω τους τελευταίους στίχους από το ακκορντεόν…
Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει
όταν ακούω από τότε ακορντεόν
κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει
ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Έχω ένα καφενέ…
http://www.esnips.com/doc/7b4128a3-97e4-4261-9747-399d7946d03b/Loizos—Exo-ena-kafene
Σεφ, ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Πολύ ωραίο ποστ.
Το δικό μου αγαπημένο είναι από τον Αρχηγό.
“Έγειρες στη γη να κοιμηθείς
κι έγινε η καρδιά σου κυπαρίσσι
σου’ πα θα πεθάνω αν σκοτωθείς
κι όμως έχω ζήσει”
@ λαχανί μου,
σ’ ευχαριστώ, στη διαπασών;;; :’)
@ Σεφ, δεν θα περά- δεν θα περάαααα!
@ Κρότκιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
@ Pasxalitsa, και αυτό από τα πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ αγαπημένα μου!
Τελικά είναι τόσα τα δικά Του αγαπημένα που νομίζω δεν μπορώ να ξεχωρίσω, τι, πού, γιατί. Σ’ ευχαριστώ!΄
Και γενικώς το ότι μου αφήνετε στίχους από τα τραγούδια Του θα ξαναματαπώ με τρελαίνει! Πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό! Συνήθως με τους ποιητές και τους στίχους δεν τα ‘χω πολύ καλά, αλλά αυτά…
Παπί μου, πολυ αγαπημένος ο Λοίζος.
Μα πολύ.
Εμαθα την Ελένη να τραγουδά τα τραγούδια του απο μικρό κοριτσάκι.
Μη με ρωτας…
απο τον ίδιο΄.
Θα περάσω να στον αφήσω αργότερα.
να κάνω μια ερώτηση ηλίθια;
ο Σεφ από τη Λάσπη και ο Σεφ ο Αλαγκρέκ τι σχεση έχουν?
αααααμ δεν τη βρίσκω καθόλου ηλίθια την ερώτηση, λογικό το μπέρδεμα.
Σεφ από τη Λάσπη = Σεφ Γκρέκο (χρησιμοποιεί και τα δύο)
(Σεφ) Αλαγκρεκ = http://alagrecque.wordpress.com – να τον πισκεφτείς, αξιόλογος σεφ και αυτός και αγαπημένος γείτονας, απλώς τον τελευταίο καιρό λείπει γιατί ετοιμάζει δ ο υ λ ε ι έ ς
Παπάκι, μη με ρωτάς, με τον Μάνο εδώ:
http://rapidshare.com/files/56557749/03-__924___951____956___949____961___969___964___940___962_.mp3.html
ωραία τώρα που σε βρήκα εύκαιρη, να ρωτήσω και μερικά άλλα που έχω απορία.
τι πανηγυρίζει ο Μούργος στα Γιάννενα?
πεθαίνω……………………
υγ για Μάνο
@ Μαριλένα, σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ, το βούτηξα ήδη, καμία εκτέλεση δεν συγκρίνεται με τη δική του φωνή
@ Κροτ, θα στο πω καθαρά. Πανηγυρίζει τα χειρότερα, δηλαδή, τα δεινά που μας βρήκαν. Αλλά μην ανησυχείς, έχω σχέδιο!..
@ tsap, υγ, κι εγώ…………..
μας έκανες σκατά πρωί-πρωί…τέτοιοι άνθρωποι γεννιούνται ένας στο εκατομμύριο…
νε
“…με διαμαντόπετρες σωρό,
του φεγγαριού το πηγαινέλα…”,
με γλυκονανούριζε μικρό…
χαίρομαι που το(ν) θυμάσαι, αν και τόσο μικρό, μάι σάνι :’)
Χάρηκα και εγώ που μας βρήκες και μην ανησυχείς για το τραγουδάκι που βούτηξες, τα δέοντα έπραξα και εγώ με το “Τίποτα δεν πάει χαμένο”, το οποίο το έψαχνα καιρό..!
σ’ ευχαριστώ Tzavelas και χαίρομαι αλήθεια