Τα βράδια που βρέχει (και τώρα εδώ βρέχει) θυμάμαι τραγούδια· σχεδόν ποτέ τα ίδια, αλλά πάντα μελαγχολικά.

Το nothing like the sun είναι το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο στον καλύτερο δίσκο του Sting και σε ένα από τους καλύτερους όλων των εποχών. Στο στο εξώφυλλο του δίσκου ο Sting διηγείται ότι ένα βράδυ συνάντησε ένα μεθυσμένο που τον ρώταγε επίμονα “how beautiful is the moon?” οπότε του απάντησε “my mistress’ eyes are nothing like the sun”.

Όπως διάβασα στη wikipedia ο στίχος ανήκει σε σονέτο του Σέξπιρ – αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα την εμπνευσμένη επανάληψη του στίχου (εξάλλου σιγά μη διάβαζα ποτέ τα Shakespeare’s Sonnets και δη από το πρωτότυπο)…

Sister Moon will be my guide
In your blue blue shadows I would hide
All good people asleep tonight
I’m all by myself in your silver light
I would gaze at your face the whole night through
I’d go out of my mind, but for you

Lying in a mother’s arms
The primal root of a woman’s charms
I’m a stranger to the sun
My eyes are too weak
How cold is a heart
When it’s warmth that he seeks?
You watch every night, you don’t care what I do
I’d go out of my mind, but for you
I’d go out of my mind, but for you

My mistress’ eyes are nothing like the sun
My hunger for her explains everything I’ve done
To howl at the moon the whole night through
And they really don’t care if I do
I’d go out of my mind, but for you