Τρία παιχνίδια σε ένα πόστ… τα είχα ετοιμάσει από παλιά αλλά …αλλά, αλλά τεσπα τα δίνω σήμερις. Ελπίζω να τα δείτε με τον νέο Firefox 3.

FAQ:
Ερ.: Πώς και μας θυμήθηκες;
Απ.: Μα, ποτέ δεν σας ξέχασα

Ερ.: Και γιατί τα πόσταρες σήμερα και όλα μαζί;
Απ.: Αφού δεν είχα χρόνο να τα φτιάξω ένα ένα και να γράψω δυο λέξεις παραπάνω ή να ανεβάσω κάποια φωτό μου που να ταιριάζει… και αφού έχει περάσει πολύς χρόνος που περιμένουν να δημοσιευτούν… τι να έκανα; εε; και δηλαδίς πειράζει κι αυτό; … και στο κάτω κάτω γιατί έτσι! λογαριασμό θα σας δώσω;

Ερ.: Έλα, πες την αλήθεια…
Απ.: βασικά με λένε σεφ, αλλά δεν μαγειρεύω.

Ερ.: Αυτό το ξέρουμε… Γι’ αυτό που σε ρωτήσαμε, άντε κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις.
Απ.: ok, ok… μπήκα να γράψω να κατεβάσετε το αλεπουδάκι, είδα στα drafts τα κακόμοιρα τα παιχνιδάκια να με κοιτάν λυπημένα και είπα να τα βγάλω πλατεία.

Ερ.: Τίποτε άλλο, έχεις να μας δηλώσεις;
Απ.: Χμμμ, soon to come και το “ιδιογράφως”… Το έχω γράψει (αλήθεια) αλλά δεν το έχω τώρα μαζί μου και δεν ξέρω πότε θα… ααχ…
— –

διαβάζω (1)

– “Εκεί κάτω, όμως”, και έγνεψε προς το Οικοδόμημα, “τα μυστικά της γνώσης φυλάγονται καλά με έργα μαγείας…”
– “Ναι;”, είπε ο Γουλιέλμος, παριστάνοντας τον αδιάφορο. “Αμπαρομένες πόρτες, αυστηρές απογορεύσεις, απειλές, υποθέτω”.
– “Ω! όχι, κάτι πολύ περισσότερο…”

— –

τραγουδώ (2)

Σε μια ατέλειωτη παρτίδα σε κερδίζω και σε χάνω
και ποντάρω τη ζωή μου στην αγάπη σου απάνω
Ερωτόκριτος θα γίνω και το δράκο θα ξεκάνω γιατί σε θέλω,
ναι σε θέλω

Δεν ακούς που ρονρονίζω σαν ερωτευμένος γάτος
σαν της Βίβλου το καμίνι και σαν φλεγομένη βάτος
Με τραγούδια σκάβω τούνελ τρεις χιλιάδες μέτρα βάθος γιατί σε θέλω,
ναι σε θέλω

Ξανά είχα αγαπήσει κι αρρώστησα καιρό
μα τούτο είναι φρενίτιδα και πάθος φοβερό

Με βελόνες πυρωμένες τατουάζ θε να χτυπήσω
μια καρδιά και μ’ αλυσίδες κι άγκυρες θα τη στολίσω
και τα μπράτσα με ξυράφι πόντο-πόντο θα μετρήσω γιατί σε θέλω,
ναι σε θέλω

Πάρε κρητικό μαχαίρι κι έλα κόψε το λαιμό μου
και το αίμα σε μαντήλι μάζεψέ το το δικό μου
και στον κόσμο, αν σε ρωτήσει, πες πως τους το ‘κανες μωρό μου
γιατί σε θέλω, ναι σε θέλω.

— –

θανάσιμα αμαρτήματα (3)

— –

*

(1) Από το “όνομα του Ρόδου” του Ουμπέρτο Έκο.
(2) “Σε θέλω”, του Βαγγέλη Γερμανού (παρακάτω πειραγμένο από τους “Συνήθεις Ύποπτους”).
(3) Δεν τολμώ να τα γράψω γι’ αυτό τα ζωγράφισα.