Στη Γ’ Λυκείου είχα τον καλύτερο μέσο όρο όλων των εποχών (μου).
Θρησκευτικά (12): Κώστας και Ελένη. Αυτοκράτορες και χριστιανοί. Α! ναι, και άγιοι άνθρωποι! (με τέτοιες ειρωνείες ο βαθμός ήταν θεϊκός). Νέα αλλά Ελληνικά (13): Έφηβος τα διάβαζα στην εφημερίδα. Τώρα είμαι σίγουρος ότι όλα είναι παλιά. Αναγνωστικό μου ήταν τα χρονογραφήματα του Ραφαηλίδη (Τρίτη ή Πέμπτη νομίζω, στο Έθνος) και ανθολόγιο ο Σεφέρης. Έκθεση (14): Άσχετο: πάντα μου άρεσε η “φωτογραφίας”. Άσχετες: όλες οι φιλόλογες νόμιζαν ότι έγραφα τηλεγραφήματα (κι όμως ήταν υστερόγραφα). Στοιχεία δημοκρατικού πολιτεύματος (15): Αρχή: Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων. Γενίκευση: Όταν η αδικία γίνεται νόμος, η αναρχία είναι υποχρέωση. Μαθηματικά (18): Αυτοπεριεχόμενα σύνολα. Λογικά παιχνίδια χωρίς καμία αντικειμενική αλήθεια. Τα έπαιζα στα δάχτυλα. Φυσική και Χημεία (18): Με τη πρώτη υπήρξαμε εραστές, με δεύτερη πρόσφατα πηδιόμαστε (sorry κι όλας). Γυμναστική (17): Το μόνο που θυμάμαι είναι ένα διαμπερές τραύμα στο στόμα (τότε κατάλαβα πως το το σχολείο δεν είχε γυμναστή. Ούτε λυκειάρχη!! -ακόμα αναρωτιέμαι ποιός με βαθμολόγησε…).
Μέσος όρος: 17 και κάτι (υπήρχαν κι άλλα μαθήματα). – – Και μετά ήρθε το καλοκαίρι.
.
Και προχθές ήρθε, έστω και για 2 λεπτά. Σε τετράγωνο καρέ.
Bitter heart από την Zee Avi. (δείτε το avi όσο ζει!)
άφαντο συγκατοικόνι!!!
so you are alive and blogging! Και τα λες και ωραία
Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τη Γ’ Λυκείου; Δυο-τρία; Γιατί νομίζω πως δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα και πολύ.
Π.χ. Αυτοπεριεχόμενα σύνολα. Λογικά παιχνίδια χωρίς καμία αντικειμενική αλήθεια. Τα έπαιζα στα δάχτυλα
Και τι βλέπω να λες για τη Χημείααααα; Ώστε έτσι δημόσια ομολογείς γιατί χάθηκες;
Από τη γου λυκείου έχουν περάσει σχεδόν 25 χρόνια. Όσο για τη χημεία, η αλήθεια είναι ότι πλέον μαζί της έχω καθημερινή επαφή. Τολμώ να πώ και με τη φωτογραφία, καθ’ ότι πλέον σε τακτική βάση ποζάρω στους πιο ακριβοπληρωμένους φωτογράφους της χώρας -παρακαλώ κ. σεφ καθίστε εκεί
κοιτάξτε εδώ 
ανοίξτε το πουκάμισό σας 
βγάλτε το 
τώρα θα έρθει μια κοπέλα δίπλα σας, κάντε πώς δεν της δίνετε σημασία ενώ θα παίζει με το δασύτριχο στήθος σας 
κλπ κλπ -λες να έγινα περιζήτητο μοντέλο; 
Πάνω που αναρωτιόμουν τι έγινες!
Ωωωωχχχ! Τέτοιες επαφές με τη χημεία;;;
Αλλά δε σε φοβάμαι, άνθρωποι με τέτοιο χιούμορ όλα τα καταφέρνουν
(ναι, παρόμοιους βαθμούς είχαμε, μόνο στην έκθεση είχα παραπάνω)
Φιλιά πολλά πολλά
και να προσέχεις πώς ποζάρεις!
Ω! ναι! με τη χημεία… άστα να πάνε…
Η βαθμολογία.. ω! ναι! (αλλά επαναλαμβάνω, είναι η καλύτερη που είχα ποτέ)
Mε τις πόζες ω! όχι! δεν προσέχω… είναι επαγγελματίες οι “φωτογράφοι” και με στήνουν όπως θέλουν -πάντως αυτά που ακούγονται για το χώρο βλ. σεξουαλικές παρενοχλήσεις κλπ δεν παίζουν
από εκείνη τη χρονιά προ 22ετίας θυμάμαι: 1. Το Joshua Tree των U2. 2. Την πενταήμερη στην Κω 3. Τα σταυρόλεξα που λύναμε τις ατελείωτες ώρες των βαρετότατων μαθημάτων δέσμης 5. Τη βραδιά του Ευρωμπάσκετ 6. το βράδυ που τελείωσαν οι πανελλαδικές στο Spider στη Γλυφάδα να πίνω μπύρες και να μονολογώ κάθε τρεις και λίγο “απόψε αρχίζει η πραγματική ζωή”…
Είμαι μεγαλύτερος
όλοι όσοι έρχονται εδώ είναι μικρότεροί μου! Το joshua tree βγήκε πολύυυ μετά αφού είχα τελειώσει το λύκειο 
see the stone set in your eyes see the thorn twist in your side i wait for you – still haven’t found what i’m looking for κλπ. ίσως το πιο καλό άλμπουμ των u2 (πάντως έχουν αρκετά πολύ καλά)
5μερη πήγαμε Ρόδο. χμ! καλούτσικα.
Σταυρόλεξα στα μαθήματα δεν έλυσα ποτέ – ο ύπνος νομίζω ήταν πιο χρήσιμος. Ξάλλου διάβαζα τα μεσάνυχτα και κοιμόμουνα μετά τις 2-3…
Τελικά αυτή η “πραγματική ζωή” άρχισε ή τελείωσε ο ζύθος;
Ω! Ο ΣΕΦ!!!
Νομιζα πως είχατε μεταναστεύσει, Ρισπέκτφουλ!
Είχαμε ακριβώς τους αντίθετους βαθμούς: τα ερωτικά μου εγώ τα είχα με τα αρχαία και την έκθεση. Με τη Φυσική είχα πάρει διαζύγιο, τη Χημεία την έφτυσα εξαρχής και τα Μαθηματικά με πλήγωαναν κατ’εξακολούθηση και πολύ βαθειά.
Όταν βγήκε το Josgua tree, δεν είχαν καν τελειώσει το δημοτικό και δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν οι U2 -και ναι, είναι το καλύτε΄ρο τους άλμπουν.
Μας ενώνουν πολλά όμως, κι έχουν περάσει μόνο 15 χρόνια από τη δική μου πενταήμερη (στη Ρόδο επίσης): έχουμε δώσει και οι δύο πανελλήνιες με δέσμες. Ξέρουμε καλά τι σημαίνει “βασανιστήριο διετίας”.
Να μας θυμάστε συχνότερα.
α. δεν μεταναστεύω – μια και καλή θα αποδημήσω
β. για τους βαθμούς ήμουν σίγουρος πως ήταν αντίθετοι – αφού είσαι ανάποδος άνθρωπος
γιατί τη χώρισες τη φυσική εε; διάβασε και κανένα illuminati μπας και τη συμπαθήσεις λιγουλάκι. Όσο για τα μαθηματικά, διάβασε το Logicomix και μπορεί να αλλάξεις γνώμη (καλού κακού πάντως έχε και το μπεταντίν από δίπλα)
γ. περί u2: μάααλστα μικρή μας. Σιγά σιγά θα μας πεις ότι δεν ξέρεις ότι ο Μάικλ Τζάκσον ήταν μαύρος πριν γίνει πουά! άκους εκεί δεν είχες τελειώσει το δημοτικό… μπέμπα, ε μπέμπα! (αστοκαλοόλαταπιτσιρίκιαεδώμαζευτηκαν)
δ. Προσωπικά δεν βασανίστηκα στο λύκειο, ούτε φροντιστήριο, ούτε ώρες ατέλειωτου διαβάσματος κλπ. Και μη μου πεις πώς ήταν η Ρόδος όταν πήγες! Μηηη!!! δέκα χρόνια μετά… άλλο νησί επισκεφτήκαμε. Το μόνο που θα μπορούσε πλέον να μας ενώνει είναι ο Εργοτέλης; Αλήθεια τι ομάδα είσαι;
Έστω αίματος;
Α, ξέχασα: εγώ σας βάζω άριστα!
μεγσί μποκού
12; Στα θρησκευτικά; Είσαι ο ήρωας μου!!!!
ε όχι και ήρωας
απλώς αλιβάνιστος
Λυκειο? Κατσε να ξαραχνιασω το μυαλο μου μια και σου λεω.. ;p
αντε ντε!
Και στο μάθημα της κατάληψης πόσο είχες;
μεις τόοοοτε -ναι ναι το είπαμε παλιά
εξεπίτηδες το κάνετε όλοι 
-δεν :cry δεν είχαμε καταλήψεις, μόλις είχαν αρχίσει να λειτουργούν τα 15μελή με … με 
μόνη δραστη 
ριότητα την 5μερη σε ρόδο ή κέρκυρα…
Ρισπέκτφουλ, τα μαθηματικά τα συμπάθησα λίγο όταν διάβασα το Θεωρημα του Παπαγάλου και τον Θείο Πέτρο.
Το Λοτζικόμιξ είναι στα υπόψην, περιμένει υπομονετικά τη σειρά του στο ράφι μου.
Αλλά με τη Φυσική, δε μπορώ, έχω διακόψει κάθε διπλωματική επαφή, έχω ανακαλέσει τον πρέσβη μου κλπ. Δεν την αντέχω!
Ε, όχι και πιτσιρίκι! Κοντεύω την ηλικία του ιησού, βοηθεία μάς!!
Ωστε έχουμε πόλεμο! ανακαλώ και τον δικό μου πρέσβη από τη φιλολογική (ή φυλλοκαιφτερο-λογική) σας…
πι-εσ: αυτό δεν λέει τίποτες, και ξάλλου ο ιησούς πέθανε μικρός (do you know μικρός; young, молодой, jeune premier -αστοκαλόπαντατσιμπάω
) γιατί ήταν σερνικός… η μητέρα πόσο πήγε εε; (το 12 στα θρησκευτικά ξέρω ότι ήταν πολύ μεγάλος βαθμός) 
Μα, δεν φταίω εγώ! Αυτή άρχισε πρώτη τις προκλήσεις! Μια ο νόμος του Κουλόμπ, μια ο Λαβουαζιέ-Λαπλάς, μια οι παρτούζες των μορίων του άνθρακα… Μου ήρθε κι ένα 7άρι κατα κούτελα στο τρίμηνο, πήρα κι εγώ τους πρέσβεις μου πίσω!
Δείξτε κατανόηση, Ρισπέκτφουλ, έχω αρχίσει να επαναδιαπραγματεύομαι με τα μαθηματικά τουλάχιστον!!
α.
τι σου έκανε ο νόμος του κουλόμπ; ένας από τους πιο δημοκρατικούς νόμος της φύσης (ουσιαστικά είναι το φυσικό ανάλογο του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής)
β.
Οι παρτούζες του άνθρακα σε πείραξαν… ok, κατακριταίο, μιλάμε για σκληρό πορνό, αλλά την βιολογική (τουλάχιστον) ύπαρξή σου την οφείλεις στο αχαλίνωτο πάθος του άνθρακα να “συνευρίσκεται” με όλα σχεδόν τα άτομα που τον πλησιάζουν -ακόμα και αυτά του ιδίου φύλλου
ps: άσε που δεν φταίει αυτός… τα άλλα στοιχεία του την πέφτουν. Δηλαδή να το πάρουμε και λογικά: έρχεται ένα νεαρό υδρογόνο, γαλαζοπράσινη οπτασία, καυτό, κουνιστό και λυγερό, τρίβεται πάνω στον άνθρακα, και στα καλά καθούμενα πετάει και το τελευταίο ηλεκτρόνιο που το ντύνει!… τι να κάνει το “άτομο” ε;
γ.
Για το 7άρι δεν έχω άποψη. Αλλά μήπως είσαι πολύ συντηρητική; Τι βαθμό, αλήθεια, είχες στα θρησκευτικά
δ. (τελευταίο και φαρμακερό)
Αν τα μαθήματα εξέφραζαν πολιτικές ιδεολογίες, τα θρησκευτικά θα ήταν η “δεξιά”, η φυσική η “αριστερά” και τα μαθηματικά θα ήταν το σημερινό πασοκ (πρόσεξε: δεν λέω το κέντρο, λέω το πασόκ)… και εσύ επαναδιαπραγματεύεσαι μαζί τους έχοντας κηρύξει πόλεμο στη φυσική… o tempora, o mores!
ps#2: Εντάξει, ίσως το παράκανα με τα μαθηματικά… στην φιλοσοφία τους δεν έχουν σχέση το πασοκ. Aλλά η λαϊκή τους βάση είναι πασόκοι.
σεφίνι μου, πρέπει να είσαι εκπληκτικός δάσκαλος. αυτός ο παραδειγματικός λόγος σου με σκοτώνει. Κρίμα που δεν σε γνώρισα όταν πήγαινα σχολείο, ίσως να μην έχανα μονίμως το Οσκαρ επειδή είχα στη Φυσική και στη Χημεία λίγο πάνω-λίγο κάτω(…) από τη βάση, και ίσως να μη χάλαγε ο μ.ό. μου τόσο πολύ!