Δεν πάω εκλογές, σου δίνω αυτό που θες…

…θα είμαι όλο βουτιές…

«Άααντε ρε σεις, τον Γιώργη τον Παπαδόπουλο, τα παιδιά της Χρυσής Αυτής…».

***

[7 Ιουνίου 2009: Ο ήρωάς μου τεντώθηκε σε μια ξαπλώστρα στην Ψωρού και άλλαξε πλευρό. Αν και είχε βάλει ένα κάρο λάδι, δεν είχε υποψιαστεί καν τι θα του σήμαινε εκείνο το βράδυ ]

τομπούλο γενικώς

Οι νύχτες σου Αλέξη τελειώσανε. Όχι αγόρι μου, δεν υπάρχει παράδεισος. Κόλαση, κι αυτή εδώ πέρα. Συναγερμός, όχι όποιος κι όποιος, λαϊκορθόδοξος. Mίλα σήμερα για το γαύρο τη βαζέλα τα χανούμια τους βούλγαρους τους βρωμοπακιστανούς. Ακκορντεόν; α! ναι αυτό… κι έχει σα στάμπα τη ψυχή μου σημαδέψει τσ!τσ! μπανάλ, να το κάνουμε ντουέτο να παίξουμε κανένα βαλσάκι, κάτι σαν το γαλάζιο δούναβη εσύ ακομπανιαμέντα του-μπα-πα που-μπα-πα, του-μπα-πα που-μπα-πα, ν’αρχίσω και γω το σόλο λα-λάρα λαλά λαός λαός λαράρα λαλά μαζί χριστός λαράρα λαλά φασί ολέ… σοβαρό, κλασσικό (ε μα τι!) ήρεμο, να γαληνέψει η ψυχούλα μας, κι ο παπούς στη Μακρόνησσο φτου φτου! τον κεκοιμημένον δούλον σου ανάπαυσον, παρορών αυτού πάντα τα εγκλήματα, εδώ ένας Αλέξης πέθανε στη μέση της πλατείας και ζαπ! αχ! ο σάκης στη γιουροβίζιον! και ο Αλέξης; ο Αλεγκζάντερ θες να πεις! το πήρε με περίπατο. Τελικά η σφαίρα εξοστρακίστηκε σε ντουβάρια. Όχι σε ένα, σε εκατομμύρια, είναι προφανές ότι άλλαξε πορεία, γιατί δεν καρφώθηκε στο μυαλό ΜΑΣ. Γαμώ τα 3μερα, τα 9μερα, τα 6μηνα, τις τετραετίες και την ακροδεξιά μου μέσα.

* τίτλος από σχόλιο της κροτ
* το τραγούδι μου το έστειλε ένα θυμωμένο παπάκι

update: κ ο υ ρ ά σ τ η κ α

Ευρωπέη 2009

Όταν ο παρ’ ολίγον παραλίας βρήκε τις απαντήσεις στα εσωπροβλήματά του για το lifestyle της Δευτέρας που έρχεται (πέτρα, λάδι, χαρτί), αποφάσισε να ασχοληθεί λίγο περισσότερο με το προ-εικοστοπρωτο-αιώνιο ερώτημα και να βρει τις διαφορές στις εικόνες:

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΠΑΣΟΚ ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ;

[credits: η πρώτη φωτογραφία έκανε το γύρο του κόσμου τον Δεκέμβριο του 2008 μέσω Reuters/John Karakatsanis. Και τα δύο πρωτοσέλιδα που χρησιμοποιήθηκαν στο κολάζ είναι από την εφημερίδα «Τα Νέα» (8/12/2008 και 18/11/1985).]

Βαθμολογία

Στη Γ’ Λυκείου είχα τον καλύτερο μέσο όρο όλων των εποχών (μου).

Θρησκευτικά (12): Κώστας και Ελένη. Αυτοκράτορες και χριστιανοί. Α! ναι, και άγιοι άνθρωποι! (με τέτοιες ειρωνείες ο βαθμός ήταν θεϊκός). Νέα αλλά Ελληνικά (13): Έφηβος τα διάβαζα στην εφημερίδα. Τώρα είμαι σίγουρος ότι όλα είναι παλιά. Αναγνωστικό μου ήταν τα χρονογραφήματα του Ραφαηλίδη (Τρίτη ή Πέμπτη νομίζω, στο Έθνος) και ανθολόγιο ο Σεφέρης. Έκθεση (14): Άσχετο: πάντα μου άρεσε η “φωτογραφίας”. Άσχετες: όλες οι φιλόλογες νόμιζαν ότι έγραφα τηλεγραφήματα (κι όμως ήταν υστερόγραφα). Στοιχεία δημοκρατικού πολιτεύματος (15): Αρχή: Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων. Γενίκευση: Όταν η αδικία γίνεται νόμος, η αναρχία είναι υποχρέωση. Μαθηματικά (18): Αυτοπεριεχόμενα σύνολα. Λογικά παιχνίδια χωρίς καμία αντικειμενική αλήθεια. Τα έπαιζα στα δάχτυλα. Φυσική και Χημεία (18): Με τη πρώτη υπήρξαμε εραστές, με δεύτερη πρόσφατα πηδιόμαστε (sorry κι όλας). Γυμναστική (17): Το μόνο που θυμάμαι είναι ένα διαμπερές τραύμα στο στόμα (τότε κατάλαβα πως το το σχολείο δεν είχε γυμναστή. Ούτε λυκειάρχη!! -ακόμα αναρωτιέμαι ποιός με βαθμολόγησε…).

Μέσος όρος: 17 και κάτι (υπήρχαν κι άλλα μαθήματα). – – Και μετά ήρθε το καλοκαίρι.

.

Και προχθές ήρθε, έστω και για 2 λεπτά. Σε τετράγωνο καρέ.

Bitter heart από την Zee Avi. (δείτε το avi όσο ζει!)

Κρίνεται

προπηλακιστέος