Νιώθω παράξενα·
εντάξει, είναι αρχή ακόμα … δεν είναι και συνηθισμένο ένα παπάκι να φιλοξενεί σεφ!
Αλλά νιώθω και όμορφα·
σαν φακιδάκι σε καθαρό πρόσωπο· παίρνω το δικό μου σχήμα και χρώμα, μεγαλώνω και μικραίνω ανάλογα με τον καιρό (μου – τον καλό / τον κακό), δεν είμαι το κέντρο του ενδιαφέροντος και συν-υπάρχω. Και μου αρέσει που τελικά αποτυπώνομαι σαν μικρός λεκές στις φωτογραφίες και τα screenshots του header του Loft.









To πιο γλυκό φιλάκι για το φακιδάκι page σου, εφ μου

Καλώς το ξανά και ξανά
κάπου το ξέρω το τραγουδάκι!!!!
τι ωραίο Κρίστμας άβαταρ!!!!
σεβαστή κροτ αλήθεια το ξέρετε;
ίσως σας θυμίζει κάτι επειδή το φιλοξενήσατε πρόσφατα κι εσείς
ήρθα να σας δείξω το σκούφο μου!!!
δεν είναι πολύ ωραίος?!