18
Απρ.
07

Χου νιιντσ δε φάκινγκ πόετρι;

Τους καλοθελητές ή ποιητές δεν τους συμπάθησα ποτέ ιδιαίτερα, τους θεωρούσα μάλλον επικίνδυνα ανεδαφικούς. Ώσπου μια μέρα άκουσα αυτό:

Περπάτησα πολύ στα αισθήματα τα δικά μου και των άλλων,

κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσά τους,

να περάσει ο πλατύς χρόνος.

Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.

Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα

και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα.

[…]

Όχι, δεν είμαι λυπημένη που γέρνει η μέρα,

[…]

Μίλησα πολύ στους ανθρώπους,

στους φανοστάτες, στις φωτογραφίες.

Και πολύ στις αλυσίδες.

Έμαθα να διαβάζω χέρια

και να χάνω χέρια.

Όχι δεν είμαι λυπημένη.

[…]

Το σωστό τώρα θα ήταν να πω πως έμεινα εκστατική με την απλότητα κτλ. Αλλά αυτό που ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωσή μου είναι ότι έμεινα μαλάκας. Μαλάκας και μάλιστα κλαμένος. Του χειρότερου είδους, δηλαδή. Αγάπησα τρελά αυτούς τους στίχους και δεν ήξερα ποιος τους έγραψε… Το «κατόρθωμα» πάντα με κάνει να δακρύζω και μερικές φορές -ίσως- να αναθεωρώ. Εννοείται πως οι αγάπες μου είναι σε βάθρο δυσθεώρητα ψηλό, ξεσκονίζονται δις ημερησίως και τις επιδεικνύω περήφανα στον κόσμο. Τη συγκεκριμένη αγάπη-ποίημα όμως; Πώς θα την έβρισκα; Δεν το ήξερε κανένας από τους φίλους μου. Μάζεψα τα κουράγια μου και την ατελείωτη μαγκιά μου (στα 22 μου περίσσευε πολλή) και πήγα στο αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο στο Ηράκλειο (της Κρήτης), ένα υπόγειο μαγαζάκι πίσω από την Πλατεία των Λιονταριών που το είχε ένας εξαιρετικός, ευγενεστάτος κύριος που δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του 😦 »Ψάχνω ένα ποίημα που άκουσα στο Studio 19 και είχε μια επανάληψη με κάτι που έλεγε Οχι, δεν είμαι λυπημένη». »Ποτέ να μην είσαι, κοπελιά μου». Αμηχανία. »Έλεγε και κάτι που περπάτησα πολύ στα αισθήματα τα δικά μου και των άλλων». »Ψάχνεις την Κική Δημουλά». Ανάσανα, δεν θα χρειαζόταν να εξηγώ περισσότερα. Ο καλός μου βιβλιοπώλης έβαλε να πιούμε μια δροσερή ρακή με μεζέ χλωρά κουκιά και μου σύστησε την κυρία Δημουλά. Έφυγα για το σπίτι με δύο συλλογές της και ένα χαμογέλο μέχρι τα αφτιά. Η μαγεία συνεχίστηκε. Δεν είχα κάνει λάθος. Η κυρία Δημουλά ήταν συναρπαστική.

Όμως, συνέχισα να μην έχω εμπιστοσύνη στους ποιητές με εξαίρεση εκείνην και -εννοείται- τον Καββαδία που ίσως και αυτόν να μην το είχα μάθει αν δεν τον είχε μελοποιήσει ο Θ. Μικρούτσικος.

Στους καλοθελητές ή ποιητές, ξαναλέω, δεν έχω καμία εμπιστοσύνη. Σου βγαίνουν κάτι Crap αυτοίοιοι με τα ωραία λόγια και μερικές φορές σε βάζουν και με το ζόρι να δεις ιρανικό κινηματογράφο! Ε δεν θέλω με το ζόρι. Κάνε μου μια πρόταση και -πού ξέρεις;- μπορεί και να σε ακούσω, έτσι κι αλλιώς ΠΟΤΕ δεν έχω βαρεθεί να διαβάσω ή να πάω σινεμά 😉

Τους καλοθελητές και τους ποιητές, λέμεεε, δεν τους γουστάρω… εκτός και αν συμβεί καμιά καλοδεχούμενη ανατροπή τόσο δυνατή που ίσως να έχει και τη δύναμη να κλείσει και την πόρτα στα μούτρα σε σαραντάλεπτους εφιάλτες!..

συγχύζεται!
Advertisements

9 Responses to “Χου νιιντσ δε φάκινγκ πόετρι;”


  1. Απρίλιος 18, 2007 στο 09:28

    Εμένα πάλι οι ποιητές πάντα μ’ αρέσανε.

    Πρώτα πρώτα γιατί οι περισσότεροι είναι άρρρωστοι -φυματικοί, με σοβαρά καρδιακά προβλήματα κλπ.- αλλά καπνίζουνε…

    Πάντως θα συμφωνήσω ότι υπάρχουν και πολλοί ψευτο-ποιητές της κακιάς ώρας (οι περισσότεροι απ’ τους οποίους έχουν «βραβευθεί» από την Ακαδημία Αθηνών*)


    * Στην Ακαδημία Αθηνών αξίζει έπαινος και μόνο. Τουλαχιστον τώρα ξέρω ποιά βιβλία να αποφεύγω (εκεί που γράφει «βραβείο Ακαδημίας» εγώ διαβάζω «ξεχεσμένο εξ»)

    __κ__α__λ__η__μ__έ__ρ__α__

    😉

  2. Απρίλιος 18, 2007 στο 10:52

    Τους καλοθελήτές πάντως δεν τους πάω με τίποτα…

    (ξαδέλφη… συγχύζεται ακόμα;)

    😉

  3. Απρίλιος 18, 2007 στο 14:40

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ COUSIN-ΣΕΦ 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂
    μι πιασες ότι εννοώ τους ψευτο και τουσ δολίως famous ε;
    πχ έχω βρει διαμάντια στο ιντερνετ – τους δημιουργούς πάντα τους αγαπώ και τους τιμώ γιατί χωρίς αυτούς θα ήμασταν ακόμη στη σπηλιά – από την άλλη, λες να ήταν καλύτερο αυτό;;; – ουγκ!

    συγχύζεται ευχάριστα! θα εξηγήσει λέιτερ γιατί

    🙂

  4. 4 thalassaki
    Απρίλιος 18, 2007 στο 14:53

    Καλοθελητάδες και ποιητάδες….τσουκ, με τίποτες! Εκτός από την κυρία Δημουλά που θαυμάζω κι εγώ απεριόριστα, υπάρχουν πράγματι ορισμένοι που έχουν εξυψώσει τους εαυτούς τους ως οντότητες με την ποιητική τους δημιουργία. Κι ακουμπώντας τους, κάπως ανεβαίνουμε κι εμείς. Έχω π.χ. αδυναμία στον Τάκη Σινόπουλο, επειδή πέρα από την τρομερή του ευαισθησία και αυθεντικότητα ήταν και ο παθολόγος της γιαγιάς μου στον Περισσό – μπαινόβγαινε συχνά σ’ εκείνο το σπίτι. Ήταν όμως κυρίως Άνθρωπος. Ναι, υπάρχουν. Προσωπικά, κανένας καλλιτέχνης δεν με αγγίζει αν δεν βγαίνει ανθρωπιά και ψυχή από την πένα του. Αλλιώς… απλά κάνουμε μπανάκι σε όμορφες λέξεις που γράφονται δεξιά κι αριστερά. Κι όπως φαίνεται, πάρα μα πάρα πολλοί μπορούν δυστυχώς να στοιχίσουν όμορφες λέξεις. Το θέμα είναι τι βγαίνει και τι μένει.

    Εμένα πότε θα μου εξηγήσεις γιατί συγχύζεσαι ευχάριστα;; 🙂 🙂

  5. Απρίλιος 18, 2007 στο 15:23

    ταχω-μα-δεν-τα-χανω-γιατι-μου-αρεσει-να-το-συζηταω, στους καλοθελητες , δεν πιστευω να εννοεις και μενα;
    θα στεναχωρηθω πολυ!

    ρε σεφ, τι στερεοτυπα ειναι αυτα για τους ποιητες;
    (ειμαι εν δυναμει φυματικος, εχω ψιλο-εως χοντρο-προβλημα με την καρδια, καπνιζω παρα πολυ. ε, και;
    θα γινω ο νεος ρεμπω;

  6. Απρίλιος 18, 2007 στο 16:44

    @ thalassaki μου, αυτό ακριβώς εννοούσα κι εγώ – ωραίο που καταλαβαίνεις πάλι και πάλι και πάλι τι θέλω να πω 🙂 θα σε πω θα σε πω σε λιγουλάκι! :*

    @ μούργεμου, πώς θα μπορούσα να σε πω εσένα έτσι; Εσύ είσαι ένας απλός κακοθελητής που τραβάει ωραίες φωτογραφίες – χοοοοοοοοχοχοχοχο!

    >>>>>>>>>>>>λευτεριά στους μπουλούκους

  7. Απρίλιος 18, 2007 στο 20:07

    Όχι βρε μούργο…
    σύ είσαι μια εξαίρεση, φτιαγμένη για να επιβεβαιώνεις τον κανόνα.

    😉

  8. Απρίλιος 18, 2007 στο 21:03

    ουφ, ησυχασα (ειπα και ‘γω)! 😆

    ομελετα, δεν σου φτανει το μπλογκ μας, για να ριξεις τη μελανι σου , ως αλλη σουπια;

  9. Απρίλιος 18, 2007 στο 21:07

    μούργο κάνε γκουχ 😛 να σε ακούσω, τζον μπόι!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Απρίλιος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

tweets του σεφ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: