21
Απρ.
07

Λόγω της ημέρας, Αντωνάκη μου (part 1)

Νομίζω πριν από 40(!) χρόνια τέτοια μέρα δεν θα πρέπει να υπήρχε ιδιαίτερος συνωστισμός στους δρόμους αυτής της πόλης, αυτής της χώρας. OK. Τότε δεν υπήρχα ούτε καν ως ιδέα, δεν υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας καμίας στέρησης ουσιαστικής ελευθερίας. Τότε. Κρατάω μόνο σα φωτογραφίες τις διηγήσεις της μαμάς (που ήταν 13 χρονών και δεν καταλάβαινε πολύ καλά, απλώς χάρηκε που δεν είχε σχολείο αρχικά), του μπαμπά (που πήγαινε σε νυχτερινό και έψαχνε τον Γιώργο Σιδέρη του Ολυμπιακού για να του γυρέψει δουλειά στο ασφαλιστικό του γραφείο – του την έδωσε), του παππού (που τον βούταγε η Ασφάλεια μέρα παρά μέρα γιατί συνωστιζόταν με τη γιαγιά στην αυλή τους για να κάνουν τσιγάρο γύρω στις 12 τη νύχτα), ενός θείου (που ήθελε να φύγει για μεταπτυχιακό στη Γερμανία και τον εμπόδισαν τρις στο αεροδρόμιο γιατί είχε »αντιδραστικό» καθηγητή στη Νομική – τελικά δεν πήγε, είπε »σταδιαλα» κι έκατσε εδώ), εκπομπές που γουστάρω να βλέπω κάθε χρόνο. Κρατάω τις μουσικές του Θεοδωράκη και του Μαρκόπουλου (επιλέγω να κάνω τα στραβά αφτιά στις κατά καιρούς γραφικές δηλώσεις του Μίκη, γιατί πιστεύω πως ο Μ.Θ. μαζί με τον Ευγένιο Σπαθάρη και τον Θανάση Βέγγο είναι από τους πιο ταλαντούχους παππούδες που είχαμε ποτέ), κρατάω μια μελαγχολία που δεν είδα ποτέ το Μεγάλο μας Τσίρκο, μια περηφάνια που πήγα κάποτε σε έναν καφενέ στα Ανώγεια και άκουσα από βινίλιο(!) με πολύ χρτς χρουτς »Έβαλε ο Θεός Σημάδι» από τον Νίκο Ξυλούρη. Κάνω ένα βήμα πίσω όταν αντικρίζω ανθρώπους που εξαργύρωσαν το αίμα τους (κυριολεκτικά) σε θεσούλες και θεσάρες, σε καριέρες και ειδικά στην πολιτική. Σκέφτομαι έναν πρώην father-figure που ερωτεύτηκα (λολά!) επειδή εξαργύρωνε (εξίσου λολά!) τις διηγήσεις του από εκείνη την εποχή στην ΚΝΕ για να μας γοητεύει και να ναρκισσεύεται. Ήταν της μόδας εκείνη την εποχή η ΚΝΕ. Πώς λες σήμερα »έχεις πιει latte στα starbucks? γαμάει!», έτσι εκείνη την εποχή γαμούσε ο Καθοδηγητής (βρεμάν). Δεν θέλω να είμαι ασεβής. Ξέρω σε ποιους οφείλω σήμερα τις περισσότερες βασικές ελευθερίες μου… Όχι στην τυχαία εξέλιξη των γεγονότων και στην τεχνολογία… Όχι. Στους μπροστάρηδες που δεν φοβήθηκαν ή σε αυτούς που φοβήθηκαν και διάλεξαν να το ξεχάσουν. Και ας έγινε ό,τι έγινε μετά. Εντάξει.

Θυμάμαι τον τελευταίο στίχο από το «Ακορντεόν» του Λοΐζου που τελειώνει έτσι: »Δεν θα περάσει ο φασισμός».

Χο!

Δηλαδή επί της ουσίας πότε σταμάτησε να »περνάει ο φασισμός στην Ελλάδα»; Στην οικογένεια; Στη δουλειά; Στον κοινωνικό περίγυρο; Στο ιλουστρασιόν;

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω blogs και ματώνω. Δεν ξέρω πώς έκατσε αυτή η συγκυρία, αλλά ματώνω. Δακρύζω.

Μετά μπαίνω σε άλλα blogs (που κι εκεί νιώθω άριστα) και γελάμε. Και ευχαριστώ και τους μεν και τους δε. Μου είναι απαραίτητη η ματιά τους – και ζωτική. Μίλησα λίγο με τη φίλη μου στο τηλέφωνο τις προάλλες. Ρε γαμώτο, πόσοι βλέπετε-διαπιστώνετε τον φασισμό της ελληνικής οικογένειας; Που πέρα από τα καλά της, αν δεν είσαι καρμπόν με αυτούς σε διαλύει; Που αν δεν αναλάβεις τη διαιώνιση του είδους αρκετά νωρίς είσαι για τα μπάζα; Που σε αρκετές περιπτώσεις κακοποιεί τα ίδια της τα βλαστάρια;;; Που άντρες σηκώνουν ακόμη(!!!) τα ξερά τους για να χτυπήσουν τις συντρόφους τους; Που λόγω νοοτροπίας (φασιστικής, για να μην ξεχνιόμαστε) σύντροφοι μένουν σε γάμους νεκρούς, διατηρώντας εξωσυζυγικές »αναπτερωτικές» σχέσεις, για να μην τους κρίνει άσχημα ο περίγυρος;;; Που προτιμούν να σφάζονται μπροστά στα μωρά τους παρά να οδηγούνται στον δυσάρεστο μεν, φυσιολογικό δε, δρόμο της διάλυσης;

ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΜΑΤΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ;

Έχεις δει παιδιά 20 χρονών που ακόμα δεν πρόλαβαν να σταθούν στα πόδια τους να αναλαμβάνουν τους ρόλους της μαμάς και του μπαμπά για τη μαμά και τον μπαμπά; Επειδή η μαμά και ο μπαμπάς βέβαια κανονικά δεν θα έπρεπε ούτε να είχαν παντρευτεί είτε τόσο νεαροί (αλλά ας όψεται η κακούργα κενωνία που σ’ αυτόν τον τόπο έτσι τα θέλει ο Θεός τα πράματα) είτε τόσο ασύμβατοι (αλλά γμ την κενωνία την ψεύτρα, στο ράφι θα τους έμενες, τι θα έλεγε ο γκώζμως;)…

*Λόγω της ημέρας και αυτό το τραγουδάκι. Αέρααααα!

**Λόγω της ημέρας επίσης ο μικρός μου Woodstock φοράει μαύρο μπλουζάκι από επιλογή του. Λόγω της ημέρας διαβάζει πολύ. Αύριο μου ζήτησε να του πάρω και την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία που επίσης λόγω της ημέρας θα έχει ένα εξαιρετικό DVD.

του μπι κοντίνιουντ
σκηνές από το επόμενο: «Αφήστε με να δουλέψω ρε!»
 «Δεν είμαι επιχειρηματίας!!!»
«Who is Zoe?» 
Advertisements

17 Responses to “Λόγω της ημέρας, Αντωνάκη μου (part 1)”


  1. Απρίλιος 22, 2007 στο 02:25

    κατ΄αρχην με γιες το λιφτινγκ. πολυ ωραιο (λιγο με δυσκολεουν τα μικρα γραμματα, εχουμε και μια ηλικια, γαμωτι)

    πολυ καλο το σχολιο σου, ειδικα που το ανοιγεις πεισσοτερο απο τα συγκεκριμενα «καταραμενα» χρονια.
    ετσι και αλλιως η χουντα ειναι μερος της ιστοριας και ας μη ξεχναμε οτι δεν ηρθε ουρανοκατεβατη.
    «βοηθησαν» πολυ, πολλοι «δημοκρατικοι» απο ολες τις παραταξεις για να βρει το εδαφος στρωμενο ο παπαδοπουλος.

    αυτο που ειναι σημαντικοτερο για μενα ομως ειναι να μη ξορκιζουμε μονο τη χουντα για ολα τα κακα μας.
    ο καθημερινος φασισμος στη ζωη μας,στην οικογενεια μας, στις σχεσεις μας, στη δουλεια μας, παντου, ειναι πολυ πιο υπουλος και επικινδυνος απο τον καθαρα οριοθετημενο φασισμο του παπαδοπουλου.

    δεν ξερω αν εχεις διαβασει Μανόλη Αναγνωστάκη. εχει πει συγκλονιστικα πραγματα.

  2. Απρίλιος 22, 2007 στο 04:00

    μούργε μουου αουουου, ξενυχτάς κι εσύ;
    Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτά που λες, κάθε φορά που νομίζω ότι με καταλαβαίνει κάποιος έτσι θέλω να λέω ευχαριστώ :)))

    Μανόλη Αναγνωστάκη όχι δυστυχώς δεν έχω διαβάσει, αλλά περιμένω να με πεις τι προτείνεις. Μου αρέσει έτσι κι αλλιώς να διαβάζω και θα πά’ να το πάρω. Πες!

    Το καινούργιο μπλουζάκι καλό είναι, αλλά ναι μωρέ πολύ μικρά γραμματάκια και μένα με κουράζουν. Άααασε που δεν φαίνονται ούτε τα tags ούτε τα αβαταράκια και όπως και να το κάνουμε έχω ένα κόλλημα με αυτά. Οπότε θα το φοράει ο γουντ μόνο… αφιερωματικώς!

    Φιλάκια μουργάκο
    Καλό ξημέρωμα

  3. Απρίλιος 22, 2007 στο 20:00

    δεν προλαβα να πω, με γεια, και αλλαξε παλι.
    Δεν εισαι και πολυ σταθερος τυπος, ε; 🙂

    o Αναγνωστάκης ηταν ποιητης της «αριστερας «.
    ποτε δεν ηταν στρατευμενος και κυριως διακρινεται για τον ουμανισμο του στην ποιηση του.

    ξεφυλλισε σε ενα βιβλιοπωλειο το υστερογραφο του. «ΥΓ.»
    ειναι ενα μικρο βιβλιαρακι, αλλα ισοδυναμει με 500 βιβλια αλλων.
    εχω σκοπο να τον κανω ποστ συντομα
    και εκει θα καταλαβεις αν σου αρεσει. οποτε διαβαζεις και τα αλλα του βιβλια του.

  4. 4 thalassaki
    Απρίλιος 22, 2007 στο 21:38

    Πολύ την αγάπησα αυτήν την εγγραφή, γιατί κατάφερες ν’ αγγίξεις με το δικό σου μοναδικό τρόπο μιαν εποχή που πέρασε από πάνω μου και με άγγιξε, χωρίς όμως να έχεις ίχνος αποστασιοποίησης λόγω της νεαρής σου ηλικίας. Τα παιδικά μου χρόνια είναι σημαδεμένα από αυτά τα γεγονότα, αλλά το ξέρεις όπως το ξέρω κι εγώ: ο φασισμός ζει και βασιλεύει, δεν τελείωσε με καμιά «πτώση της χούντας» και καμιά «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Απλά τότε ο φασισμός μας είχε ας πούμε μια ταυτότητα. Τώρα έχει πάρα πολλές ταυτότητες, κι είναι όλες πλαστές!
    Συγκινήθηκα φυσικά με όλες τις πιο προσωπικές σου αναφορές, τα πιο προσωπικά μας σχόλια, και δεν έχω λόγια να σ’ ευχαριστήσω που περνάς και διαβάζεις τη «Σκιά» – λυπάμαι αν πολλές φορές θλίβεσαι με τις εγγραφές μου.
    Συμφωνώ με τον μούργο για τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Έχω ήδη βάλει δύο ποιήματά του στη Σκιά, και θα περιμένω με αγωνία να δω αφιέρωμα. Όποτε είναι έτοιμο, δώστε μου το λινκ.
    Γύρισα και βρήκα ένα σπίτι….πραξικοπηματικό 😉 Με άρπαξε ο ήλιος στο ένα μπράτσο – καλύτερα να έλεγα απ’ το μπράτσο; 😉 κι από αύριο η ζωή πίσω στο κανάλι της, με ζήροου τηλεθέαση αλλά με απέραντη αγάπη για σένα, μικρή 🙂 Κερνάω γαϊδουραγκαθόζουμο ον δε ροξ, τι λες; 🙂 λαβ γιου ωλγουεϊζ :***********

  5. Απρίλιος 23, 2007 στο 01:09

    @thalassakimoy:*
    θα ξεκινήσω από τη μέση. Οχι, όχι, δεν λυπάμαι με αυτά που διαβάζω στη Σκιά! Τουλάχιστον όχι τελευταία! Αφού σου είπα για την εξέλιξη που με άφησε στον τόπο για 😉 Ισα Ισα που θέλω να σε ευχαριστήσω γιατί λινκ με λινκ διαβάζουμε και μαθαίνουμε…
    Οσο για την εποχή που μιλάμε ξέρεις ότι επί της ουσίας τη λατρεύω. Μόλις κλείσω απ’ εδώ θα πάω να ψάξω και τους στίχους του Αναγνωστάκη. (Πώς μι ξέφυγαν;!!) Και σε ευχαριστώ και σένα που με πιάνεις, εγώ φοβάμαι πως η προσέγγισή μου είναι αρκετά επιφανειακή, αλλά τι να κάνω; I can’t lie. Αυτά κρατάω από τότε. Και πολλές μουσικές, ξαναλέω…
    Σπίτι πραξικοπηματ;;;; Αχ Φράνκο! Το γαϊδουροαγκαθόζουμο θα είναι φρέσκο ώς την Τετάρτη που έχω ρεπό; (Αν δεν το μετανιώσει η Μαντάμ Ορτάνς δηλαδή χοχοχοχοοχ)
    *Θέλω να πω και για το χρονικό των δουλειώνε, να φύγει ο ατ(ι)μός!!!

    @μούργε!
    ξέρω ποιος ήταν, αλλά δεν τον έχω διαβάσει. Ρε παιδιά, ελπίζω να μην έχει σχέση με έναν σίχαμα συνονόματό του που γνώρισα στα μουμουέ γιατί αυτός είναι μέγα φασιστόνι. Αναμένουμε το ποστ στη λάσπη 🙂
    Σταθερός τύπος;.. Είμαι;;; 😐 Ήταν πολύ μικρά τα γραμματάκια ειδικά εδώ στα σχόλια, δεν φαίνονταν τα άβααταααρσ και τέτοια. Είμαι λίγο σταθερός τύπος. Αγαπάω τα peanuts από τότε που με θυμάμαι! Και δεν εννοώ πίνατσ φαΐ, νταξ; http://www.snoopy.com

  6. Απρίλιος 23, 2007 στο 15:10

    @aa-duck, τι ηταν αυτο που ρωτησες; τι κεραμιδα ηταν αυτη;
    τι σχεση εχει ο Αναγνωστάκης με αυτον που ανεφερες, περα απο το ονομα; οση σχεση εχει ενα ηλιοβασιλεμα με ενα βιολογικο καθαρισμο!
    εγραψε λιγα ποιηματα, μεχρι αρχες του ’70 και μετα η ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΙΩΠΗ.
    ΟΥΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ , ΟΥΤΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ, ΤΙΠΟΤΑ.
    Το ΥΓ. το εβγαλε ιδιωτικα το ’83. μετα απο χρονια του το εβγαλε η Νεφελη.
    γιατρος ηταν. πεθανε πριν 2 χρονια.
    δεν θα κανω κανα αφιερωμα. δεν εχω τετοιες δυνατοτητες.
    ενας φτωχος αγροτης ειμαι!
    θα «παιξω» με μερικους στιχους του και μερικες φωτογραφιες μου μαλλον.

    τι μου θυμιζεις με τα peanuts. ηταν οι πρωτοι αγαπημενοι μου ηρωες.
    πολυ παλια ο ταχυδρομος τα δημοσιευε.
    μετα την παρεα αυτη τη θεωρησα λιγο «αστικη» για τα γουστα μου.
    εφηβεια βλεπεις! βλακειες.

    @thalassaki, το ειδα το μπλογκ σου. ωραιο και πολυ προσωπικο.
    σαν ημερολογιο ή λευκωμα. σχεδον μονο για φιλους.
    ωραιο και το αποσπασμα του αναγνωστακη.
    πρεπει να ειναι απο τις τελευταιες συνεντευξεις που ειχε δωσει και μετα η σιωπη. ετσι ειναι;

  7. Απρίλιος 23, 2007 στο 17:10

    βλακ χιούμορ ήταν ρε μούργος 😛

  8. Απρίλιος 23, 2007 στο 17:54

    ουφ, ησυχασα. (γραψε λαθος) 😳

  9. Απρίλιος 23, 2007 στο 18:22

    α και να ξέρεις κάλέ μου μούργε, το θαλασσάκι είναι και προσωπικό και παγκόσμιο 😉

  10. 10 thalassaki
    Απρίλιος 26, 2007 στο 14:00

    Τώρα τα είδα, παιδιά, αυτά τα σχόλια. Απάντηση στο μούργο, έτσι είναι πράγματι με τον Αναγνωστάκη. Σ’ ευχαριστώ που πέρασες απ’ τη Σκιά και που σ’ άρεσε. Όντως είναι προσωπικό, αλλά φίλοι είναι όλοι όσοι περνάνε από εκεί και τους αγγίζει κάτι από μένα. Όπως συμβαίνει και με το Duckie πιστεύω, κάποια πράγματα γράφονται πιο εύκολα απ’ ό,τι λέγονται.

    Καλό απόγευμα, φιλάκια πολλά 🙂

  11. Απρίλιος 26, 2007 στο 20:28

    Ένη, αστειεύεσαι; Ήμουν με τη Μαντάμ Ορτάνς στη δουλειά και δεν μπορούσα να γράψω περισσότερο από »Αμέ», αλλά ήθελα να πω πως το μπλογκάκι σου μοιάζει με τη βεράντα ή με την κουζίνα σου (αααααχ αυτή η κουζίνα) που καθόμασταν και συζητούσαμε με τις ώρες. Και όταν είπα και προσωπικό και παγκόσμιο εννοούσα πως είναι πάντα και ΦιλόΞενο με την αρχετυπική έννοια. Οοοοοοολ δε γουέι :******************

  12. 13 thalassaki
    Απρίλιος 26, 2007 στο 21:27

    Σ’ ευχαριστώ καρδιά μου :))) μην ανησυχείς και το κατάλαβα το «Αμέ» σου…τι δηλαδή…χτες βγήκαμε απ’ το αβγό;; 😉

    Θέλω και πάλι να έρθεις στην κουζίνα μου, αν και είσαι πάντα στην κουζίνα της ψυχής μου, τη soul kitchen μου, που έλεγαν κι οι Doors… άντε πάω ν’ ανεβάσω το σχετικό άζμα να πας να το πάρεις!
    Αν περάσεις απ’ το άλλο μπλογκάκι, κάτι τέτοιο γράφω περί «λιμανιού και «κουζίνας» 😉

    Αλήθεια σ’ αγαπάω, μικρή, κι όσο πλησιάζει ο καιρός με πιάνει μια ευσυγκινησία. Θα μου λείψεις μαμώτο, ελπίζω πως θα έρχομαι τακτικά όμως και πως θα ξεκουνηθείς να έρχεσαι κι εσύ! Φαντάσου τις βόλτες στη βροχή, τους σινεμάδες, τις θεατράρες, τις μαγαζάρες… c u soon
    :*********************

  13. Απρίλιος 26, 2007 στο 21:55

    😥 Θα έχομαι, μούτσος θα δουλέψω μέχρι και μεσίτης (ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι), αλλά θα έχομαι 😥

  14. 15 thalassaki
    Απρίλιος 26, 2007 στο 21:59

    http://www.esnips.com/doc/eecd50ca-2032-4100-8fc5-3020f6ccc3bd/Doors—Soul-Kitchen
    oρίστε, να ‘το 🙂 τώρα βέβαια ο μούργος θα πει «αααα τι ακούτε…μήπως είστε 102 χρονώνε;;» και ξέρεις κάτι; δίκιο θα ‘χει! 😉 φιλάκια πολλά, καληνύχτα duckie μου
    …..

    Well, the clock says it’s time to close now
    I guess I’d better go now
    I’d really like to stay here all night
    The cars crawl past all stuffed with eyes
    Street lights share their hollow glow
    Your brain seems bruised with numb surprise
    Still one place to go
    Still one place to go
    Let me sleep all night in your soul kitchen
    Warm my mind near your gentle stove
    Turn me out and I’ll wander baby
    Stumblin’ in the neon groves
    Well, your fingers weave quick minarets
    Speak in secret alphabets
    I light another cigarette
    Learn to forget, learn to forget
    Learn to forget, learn to forget
    Let me sleep all night in your soul kitchen
    Warm my mind near your gentle stove
    Turn me out and I’ll wander baby
    Stumblin’ in the neon groves
    Well the clock says it’s time to close now
    I know I have to go now
    I really want to stay here
    All night, all night, all night

  15. Απρίλιος 26, 2007 στο 22:18

    Χαχαχαχαχαχαχαχα καληνύχτα και σε ευχαριστώ :***************************


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Απρίλιος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 5 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 5 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 5 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: