25
Απρ.
07

Οι δικές μου εφτά

Γεγονός: Αγαπώ πολύ το σινεμά.

Μυστικοφανερό: Πηγαίνω πιο εύκολα στις μπλοκμπαστεριές πλέον. Μέχρι «Μια νύχτα στο Μουσείο» έχω κατέβει.

Μυστικό εντελώς: Μερικές φορές ταινίες, μουσική, σινεμά φτάνουν τόσο βαθιά μέσα που παίρνω τις μεγαλύτερες αποφάσεις. Τελευταία τέτοια απόφαση ήταν στο «Μια μέλισσα τον Αύγουστο»*. ΟΚ. Μαλακία ξέρω. Και η βαθύτερη ψυχανάλυση ίσως να έλεγε »όποιος τα λέει ωραία σε ψήνει δηλαδή μαρή τρελή;». Ε δεν ξέρω – μπορεί!

Εδώ και μέρες έχω λάβει πρόσκληση από τον δυνατό μου σεφ να πάρω μέρος στο παιχνίδι με τις αγαπημένες ταινίες. Πάμε:

Kramer Vs Kramer
Για το οικείο της κατάστασης. Για τον αγαπημένο μου Χόφμαν. Για τη Μέριλ Στριπ. Αν δείτε το βιντεάκι, παρακαλώ, προσέξτε τον duck-son. Έτσι θα είναι!
Πακέτα χαρτομάντιλα: περίπου δύο κιλά. Πόπκορν: ούτε ψίχουλο δεν πάει κάτω.

The big chill

Μια φορά ήταν μια παρέα στο κολέγιο. Με τα χρόνια ψιλοχάθηκαν. Συναντιούνται με αφορμή την κηδεία ενός φίλου τους για να μετρήσουν ή μάλλον -λέω εγώ- για να επανακτήσουν τις απώλειες! Το καστ θεϊκό: Γουίλιαμ Χαρτ, Τομ Μπέρεντζερ, Μεγκ Τίλι, Γκλεν Κλόουζ, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Κέβιν Κλάιν, Μέρι Κέι Πλέις, Τζο Μπεθ Γουίλιαμς.

Πακέτα χαρτομάντιλα: 1 σίγουρα. Πόπκορν: Τουλάχιστον ένα μεσαίου μεγέθους καπ και οπωσδήποτε μια μεσαία κόκα-κόλα λάιτ
big_chill_1983.jpg

Blade Runner

Ταινία-σταθμός για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας. Με πολύ feeling και ανησυχία. Από τότε έχω δει και ταινίες με καλύτερα εφέ, με ανησυχία (πχ Matrix), αλλά για feeling δεν ξέρω τίποτα… Πάνω που σκεφτόμουν ότι είναι το πρώτο καλύτερο τέλος που είδα στη ζωή μου, έκανα μια αναζήτηση στο YouTube και να το! Με μαγεύει το γμμνο το Ιντερνετ!!! Κοίτα πόσοι σκεφτήκαμε το ίδιο πράμα πάλι 🙂

Χαρτομάντιλα: Πεπούλλλα πες πως το πες για να γελλλάσουμε. Πόπκορν: Ε ναι, για να φοβάμαι λιγότερο στα μπαμ μπουμ.

The Strawberry Statement

Copy paste από το site των εκδόσεων Λιβάνη που κυκλοφόρησε στα ελληνικά το ομώνυμο βιβλίο. Για να μην ξεχνάμε πως όταν οι νέοι άνθρωποι παίρνουν τους δρόμους και φωνάζουν μάλλον έχουν δίκιο. Κι ας τους ματώνουν οι ζαρντινιέρες.

«Πολλοί ρωτούν ποιοι είμαστε και μερικοί νομίζουν κιόλας πως το ξέρουν. Είμαστε, λέει, ένα μάτσο μυξιάρικα που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Είναι δύσκολο να πω τι ακριβώς είμαστε. Αλλά δεν έχουμε μύξες. Εκείνο που έχουμε είναι φόβος κι ελπίδα. Ή μεταπτώσεις, καθώς λένε…»
«Οι πατεράδες μας ζουν διαρκώς με την οργή που φέρνει σε ορισμένους ανθρώπους η θέα των μακριών μαλλιών. Εμείς πάλι ζούμε με την οργή που φέρνει σε ορισμένους άλλους η θέα ενός ανθρώπου που κορδώνεται πλάι σε μια αστραφτερή Μερσεντές, απ’ αυτές που μοιάζουν να περιμένουν από ένα σοφέρ με λιβρέα να σταθεί επάνω σε κάθε φτερό της.Όσο για τις οδυνηρές εντυπώσεις που προκαλούν τα μαλλιά μας, αισθανόμαστε υπέροχα. Μας αρέσει να βλέπουμε το ύφος που παίρνουν οι αστυφύλακες, την αγανάκτηση των ηλικιωμένων κυριών, την ανησυχία στα πρόσωπα των εμπόρων. Θέλουμε να μας βλέπουν όλοι και να λένε: «Να οι εχθροί του κατεστημένου». Σ’ αυτό έχουμε φτάσει, καθώς λέμε και στη γλώσσα της Επανάστασης».

strawbstat.jpg Χαρτομάντιλα: Πονούν ορέ τα παλικάρια;;;;; Πόπκορν: Ναι, για να τα πετάξω στα μούτρα στα τύπου ΜΑΤ μπας και χάσουν στόχο την επόμενη φορά που θα δω την ταινία.

Casablanca

Τα όνειρα είναι ασπρόμαυρα. Για τον Μπόγκαρντ, για την Μπέργκμαν, για το Ρικ’ς Πλέις. Για το »Here’s looking at you, kid», επειδή »they will always have Paris». Για τη μαγεία της άλλης εποχής. Για τη μουσική. Για το φάδερ φίγκιουρ γκμνο. Αντε, το γμσα πάλι. Χωρίς φωτό, χωρίς βιντεάκι, γιατί μερικά πράγματα τα έχεις πάντα μέσα σου.  

Χαρτομάντιλα: 1 τεμάχιο στα κρυφά. Πόπκορν: Για να αποφύγεις έστω και το 1 τεμάχιο και κοκακολίτσα.

The way we were

Για τη θεά Κέιτι, για τα απόλυτα 70s, για την επανάσταση που δεν την άφησε ποτέ στη μέση, για τις προτεραιότητες, για τον έρωτα, για τον τρόπο που πρόφερε το όνομα του Χαμπλ, για ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, για τις όμορφες εικόνες, για την απόλυτη χαρτοβιομηχανία softex. Εμείς τα χτίσαμε αυτά τα μαγαζιά τουβλάκι τουβλάκι!

Χαρτομάντιλα: 5 πακέτα. Πόπκορν: Ναι, μεγάλο μέγεθος για να αποφύγω να χρησιμοποιήσω το 6ο εφεδρικό πακέτο + κόκα κόλα λάιτ xl.

waywewere.jpg

Underground

Αυτό το είχα καταλάβει και παλιότερα σε κάποια ταξίδια: είμαστε μια γειτονιά. Αλλά εντάξει, η διήγηση του Κοστουρίτσα ήταν το επισφράγισμα. Ταινία που θα πρέπει να πάρουν όλοι όσοι πιστεύουν »όταν εμείς κάναμε πολιτισμό, εσείς μαϊμούδες μαζεύατε μπανάνες από τα δέντρα». So fucking what? Οι μουσικές και οι φάτσες που μοιάζουν. Οι καρδιές των γειτόνων που σκίστηκαν στα δύο (ή στα περισσότερα;) για τον εμφύλιο της (τότε) Γιουγκοσλαβίας – και για τη διαίρεσή της. Μην ξεχνιόμαστε.

Αυτό το παιχνίδι το έχουν παίξει μάλλον οι περισσότεροι παλιοί εδώ. Πάσα δική μου στη θεία Ντάκενα γιατί ξέρω πως ξέρει!!!, στον Μικρό Νικόλα, στη lifewhispers, στον χιλίαρχους πρόσφερους και σε όποιον άλλον θέλει φυσικά!

alagrecque, ποτέ ποστ δεν μου πήρε τόσο χρόνο για ψάξιμο αλλά και ποτέ δεν είχε και τόσο fun, σ’ ευχαριστώ 😉
Advertisements

17 Responses to “Οι δικές μου εφτά”


  1. Απρίλιος 25, 2007 στο 22:09

    Δεν πρόκαμα να χωρέσω την Κακή Εκπαίδευση και μια ντουζίνα άλλες 😉

  2. Απρίλιος 25, 2007 στο 23:43

    The Strawberry Statement
    που την θυμηθηκες;
    την ειχα δει και 5 φορες στο σινεμα οταν ηρθε στα Γιαννενα και για την εποχη εκεινη ηταν ενα ψιλοσοκ για μενα .
    φοβερη μουσικη (lennon κ.α.)

    ολες φοβερες, αν εξαιρεσω χμ…. τις μελοδραματικες -πρωτη και προ-τελευταια-, οχι οτι δεν αξιζουν αλλα….

    Υ.Γ. 1.παντως με αυτες τις επιλογες, ψιλοκαρφωνεσαι με την ηλικια 😉

    2.Blade Runner και Casablanca ειναι για μενα μεσα στις 20 καλυτερες ταινιες ολων των εποχων!

  3. Απρίλιος 25, 2007 στο 23:46

    τελικα ειμαστε οτι βλεπουμε ? υπεροχες επιλογες, χαιρομαι να σε «διαβαζω» 😉

  4. Απρίλιος 25, 2007 στο 23:58

    @papis Να τη γράψω μωρέ μούργε 11-2-1974 να μου στείλεις e-card γενεθλίων; 😆 😆 😆 Η αλήθεια είναι ότι παλιμπαιδίζω ακόμη και με τα templates, αλλά δεν έχω βρει κάτι καλύτερο σημερινό για να αντικαταστήσω ούτε τις παλιές ταινίες, ούτε τη διακόσμηση στο δωμάτιό μου 😛 Δεν σου άρεσε το the way we were? Άντρες 😛
    @σεφμου 😉

  5. 5 thalassaki
    Απρίλιος 26, 2007 στο 06:38

    Τέλειες οι επιλογές! Τι άλλο μπορούσα να περιμένω απ’ το αδελφάκι μου;;
    Όταν έγραφα τις δικές μου εφτά, ένιωθα χάλια γιατί υπήρχαν αμέτρητες που ήθελα να βάλω… πού ήταν το Betty Blue, το Three Colours White/Red?Blue, το Tommy, το Strawberry Statement, το Κουρδιστό Πορτοκάλι, το… το…
    Γέλασα φοβερά με το ότι «καρφώθηκε» η ηλικία σου χεχεε! Δεν πειράζει. Λες και αυτά που βλέπουμε ή ακούμε έχουν συνήθως σχέση με την ηλικία μας. Δεν έχουν. Το ότι αγαπώ π.χ. τη μουσική της δεκαετίας του ’20 με κάνει σχεδόν υπεραιωνόβιο μαυροθαλασσάκι;; 🙂
    Φιλάκια πολλά, μεγάααααααλη καλημέρα, λαβ γιου :*******

  6. Απρίλιος 26, 2007 στο 16:14

    Εμεινα κι εγω με τον μουργο,με τις Φραουλες και Αιμα!!

  7. Απρίλιος 26, 2007 στο 17:01

    Φκαριστώ σε μάθκια μου που με θυμήκθες… τσε τιμή μεγάλη μου… μα ήντα να σου γράψω που δεν είχαμ’ επαέ σινεμά τσε τα έργα που ‘χω δγει είναι λίγα.

    (μούργο, κατέω ιντα στσέφτεται η τσεφαλή σου, μα δεν απαρνήθ’κα τη πρόταση και μη γλακάς να λάβεις θέση ανεμπληρωματικού…)

  8. Απρίλιος 26, 2007 στο 17:16

    Μούργο, τι έχεις πάθει με τις ηλικίες των ανθρώπων; ρωτάς και ξαναρωτάς ενώ το γεγονός είναι ένα και ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ: εσύ κι η γιαγιά μου είστε οι πιο ηλικιωμένοι έλληνες μπλόγκερς.

    …και κόψε τις αφέλειες του τύπου «που τη θυμήθηκες;». Λες και είσαι κανένας πιτσιρικάς. Παλιά ταινία είναι αυτή για σένα;

    …μπέμπη, έ! μπέμπη

  9. Απρίλιος 26, 2007 στο 20:19

    Μα!!! Αγαπημένοι μου!!! Η αλήθεια είναι ότι την είχε δείξει πριν από κάποια χρόνια στην τηλεόραση. Την έχω δει μόνο μία φορά, αλλά εσείς πώς μπορέσατε να ξεχάσετε εκείνο τον κύκλο που έκαναν οι φοιτητές και τραγουδούσαν: »All we are praying is give peace a chance»;;; Εκείνη τη νύχτα δεν μπόρεσα να κοιμηθώ, περπάτησα από Μικρολίμανο μέχρι Σχολή Δοκίμων με τα πόδια και μετά πάλι πίσω. Και κάθε φορά που συμβαίνει κάτι (άνθρωπος σκοντάφτει… ζαρντινιέρα ζωντανεύει ως άλλο Μαγαζάκι του Τρόμου… στις δουλειές μαμιόμαστε) αυτό βλέπω μπροστά μου. Μερικές φορές μπορεί να μην εκφράζω καλά αυτά που νιώθω ή να κάνω την πάπια (aa-duck), αλλά τους δασκάλους μου και τα μαθήματα δεν τα ξεχνάω ποτέ. Και ούτε που θέλω να σηκωθώ από τα θρανία ποτέ! (Το παραγάμησα τώρα με το τελευταίο, αλλά μου ‘ρθε και το ‘πα – χχοοοχοχο).

    @Μουργάκο, όταν ήμουν 15 ήθελα να τα φτιάξουμε με τον Μάνο Τασάκο 😛
    @Καιρέ, σε ευχαριστώ για την επίσκεψη 😀
    @Θεία μουουου. Θα μου ψήσεις να διαβάσω, ε; Φιλιά στο Ροδάκινο αν το ‘χεις κοντά.
    @σεφγκρέκο, μην τον μαλώνεις τον πάπι γιατί είναι αψύς και θα κάνει κάνα μήνα να μας δώσει ωραία φωτό 😉 Φιλάκια :***

    Και Αγαπημένο Mου Θαλασσάκι,
    η αλήθεια είναι ότι σκατομεγάλωσα πια. Αλλά επειδή με αγαπάς και πάντα έχεις αγκαλίτσα μάμις και μπιγκ σίστερ για μένα, δεν θα το δεις ποτέ, χιχι. Μην το αλλάξεις, σε παρακαλώ, το χρειάζομαι 😉 :**********************

  10. Απρίλιος 26, 2007 στο 21:52

    Υπέροχες οι ταινίες που αναφέρεσαι… Η μία καλύτερη από την άλλη… Τα γούστα μας ως προς τον κινηματογράφο θα έλεγα πως ανταμώνονται… Το blog σου είναι εξαιρετικό τόσο σαν επιμέλεια όσο και σαν περιεχόμενο… Κι εσύ εκφράζεσαι όμορφα… Σ΄ ευχαριστώ για το όμορφο και ζεστό πέρασμα σου από το δικό μου blog… τα καλά σου λόγια… Σε προσθέτω στους φίλους και θα περιδιαβαίνω το χώρο σου συχνά… Καλό βράδυ να έχεις…

  11. Απρίλιος 26, 2007 στο 22:02

    @σεφ (τον κανονικο-οχι τον γιαλαντζι συγκατοικο), ειμαστε οτι κανουμε γενικα στη ζωη μας-και βεβαια και οτι τρωμε- 😉

    @aa-duck, αρα οι επιλογες ειναι μεταχρονολογημενες επιταγες, συμφωνα με την ηλικια σου,αυτο ειναι και καλο -εισαι νεα- και κακο- δεν τις ειδες στην ωρα τους-
    στις φραουλες, σιγουρα η πιο δυνατη στιγμη ηταν η εισβολη της αστυνομιας με τα δακρυγονα

    @okairos, ναι, φραουλες και αιμα -πετυχημενος ελληνικος τιτλος-

    @κυρα-Ντακενα, το σουρωσαμε το μπιτονακι με την τσικουδια;
    και τι θα γραψεις βρε γιαγιακα; (εγω παντως την προβλεψη μου την εκανα)

    @σεφ γιαλαντζι, το που την θυμηθηκες ηταν για την οικοδεσποινα. εγω την ειδα οταν πρωτοβγηκε.

  12. Απρίλιος 26, 2007 στο 22:08

    Τάκη!!!
    Σ’ ευχαριστώ που πέρασες από εδώ. Για να είμαστε ειλικρινείς όμως εγώ απλώς παραληρώ, ενθουσιάζομαι ή γρινιάζω. Εσύ δημιουργείς. Αφήνεις κάτι πίσω… Και -επαναλαμβάνομαι συνέχεια γμτ- δεν μπορώ παρά να το σέβομαι αυτό.
    Κοινά σημεία όμως μπορούμε να έχουμε όλοι κι έτσι μερικές φορές φτιάχνουμε παρέες 😉 Και όπως είπε και ο άλλος την ιστορία τη φτιάχνουν οι… 😉 😉
    Καλό βράδυ

  13. Απρίλιος 26, 2007 στο 22:13

    Πάπι, πρώτον, το είδα αυτό με το ό,τι τρώμε 👿
    Δεύτερον, πρακτοράκο(!!!), νέα με λέει ΜΟΝΟΝ η Ε.Ε. επειδή θέλει να μου δώσει σύνταξη στα 70φεύγα μου. Δεν με ψήνετε, ρε!!!!
    Τρίτον, απόψε θα βάλω χρωματιστά, θες τπτ;

  14. Απρίλιος 26, 2007 στο 23:55

    1. οποιος εχει τη μυγα………..
    το σχολιο (ειμαστε οτι τρωμε….) ηταν για τον alagrecque 😉

    2. καπου ανεφερες το ροδακινο. της κρητης;
    το ανω ή το κατω;
    στο κατω ροδακινο καποτε εκανα κατι σουπερ διακοπες!

    3. βαλε οτι θες, απλα να ειναι ξεκουραστα στο διαβασμα.
    σε πολλα μπλογκ δεν μπαινω , οταν βλεπω οργασμο απο γραφιστικα, χρωματα κ,λ,π, και τα κειμενα σου βγαινουν τα ματια να τα διαβασεις.

    4. ειναι πολυ παραξενο. 4 ατομα (εσυ, εγω, ο καιρος και η φιλη σου) σχολιασαν την ταινια Strawberry Statement.
    εγω νομιζα οτι ηταν ξεχασμενη τελειως και οτι μονο εγω την ηξερα.

  15. Απρίλιος 27, 2007 στο 00:34

    1. Ναι μωρέεε το είπα για να κάνω το σόου μου, ξέρεις τώρα.
    2. Δεν θυμάμαι παν-κατ. Πού έχει τέλειες παραλίες; Ήμουν στχιούντεντ και δούλευα στην Κρήτη 7 χρόνια. Σα δεύτερη πατρίδα. Ουσιαστικά εκεί μεγάλωσα. Πηγαίναμε συχνά στο Ροδάκινο για μπάνιο και βράδια με μπίρες στη θάλασσα. 1992-1999. Στο τέλος με τη laspistasteria.wordpress.com θα βγούμε συγγενείς. Καλό; Θα κάνουμε κολεγιά με τη θεια μου και θα σας πρήζουμε όλους.
    3. Επιτέλους την πάτησες μια φορά και με κάτι που είπα εγώ. Εννοούσα θα βάλω πλυντήριο γιατί πάλι με το ίδιο τέτοιο ήρτες. Ξέρεις τι.
    4. Χάρηκα πολύ ρε μούργε που την ξέρατε 😀 😀 😀 😀
    Ντροπή να είναι ξεχασμένο τέτοιο πράμα. Θα το ψάξω να το παραγγείλω μου ήρθε η όρεξη να το ξαναδώ.
    5. Να έχετε το νου σας. Θα σας στείλω μάιλ για κάτι σοβαρό 😐

  16. Απρίλιος 29, 2007 στο 16:25

    Ωραίες επιλογές.. 🙂
    Θέλω να πω μόνον ο ένα:
    Blade runner, μία ταινία που δίχασε τους πάντες και χώρισε τους θεατές σε δύο κατηγορίες..γι αυτό και σπάνια θα ακούσεις το «ήταν καλή»..Υπάρχουν άτομα που θα σου πουν ότι κατ αυτούς ήταν εξαιρετική ή άλλοι για τους οποίους ήταν αδιάφορη..
    Bwt, θα ήθελα να δω σε καμιά γωνιά και το fight club ή το phone booth.. 😀

  17. Απρίλιος 29, 2007 στο 16:35

    Μικ. Νικόλα, ευχαριστώ για τις πρόσθετες info. Το Phone Booth νομίζω δεν το έχω δει… Γι’ αυτό σε λέω κάνε κι εσύ τη δική σου λίστα όποτε θέλεις 😀


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Απρίλιος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 5 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 5 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 5 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: