17
Αυγ.
07

Η Αφροδίτη περπατάει ανάποδα

Αθήνα, Αύγουστος, γκουντ.

Οι πολλοί έφυγαν, οι λίγοι έμειναν (μαζί με το τσιμέντο μούμπλε μούμπλε), το βουνό καίγεται με δόσεις καθυστερημένου στεγαστικού, αλλά δόξα τω Θεώ (<— με προφορά Αυλωνίτη) κινούμαστε ελεύθερα. Είναι, λέει, σαν στο πίσω μέρος του μυαλού να γίνεται ένα πάρτι κι εσύ νομίζεις ότι παίρνεις μέρος. Νομίζεις. Ντάξει, κι εγώ νομίζω.

Να όμως… Μερικές φορές νερβιάζω ασύστολα, ανεμπόδιστα, αβάδιστα. Νερβιάζω όταν (νομίζω ότι) δεν έχω επιλογές. Οταν νιώθω ότι δεν έχω επιλογές, πνίγομαι, αφυκτιώ, και όταν ασφυκτιώ, νερβιάζω, και μετά σκέφτομαι που νομίζω ότι δεν έχω επιλογές και νερβιάζω και πάμε πάλι από την αρχή.

Για το βουνό δεν θα πω τίποτα. Τίποτα. Έτσι κι αλλιώς, είμαι σίγουρη πως σε λίγο καιρό η μόνη πράσινη ζώνη στην Αθήνα θα είναι η φυτεία στη βεράντα του μπαμπά μου. Φυτεία… τσ… δεν εννοώ τπτ πονηρό, απλώς ο father με ένα home gardening ξεχνιέται, c’ est tout. Τόσα χρόνια μου λέει πάρε τον καφέ σου και έλα να τον πιούμε έξω να δεις τι ωραία που είναι, κι εγώ όχι δεν βλέπω τι ωραία που είναι γιατί (εκτός από όλα τα άλλα που με ενοχλούν και νερβιάζω) έχω και μια αλλεργία στη γύρη και είμαι όλο ααατσού και ααατσού. Και μετά εκείνος με λέει κρύα και που δεν είμαι ρομαντική. Και άλλες φορές θέλει να πίνουμε καφέ στο λιμάνι να βλέπουμε τα καράβια που φεύγουν για την Πάρο, και εκεί πάλι διαπιστώνει πως δεν είμαι ρομαντική, γιατί κατακοκκινίζω που μας κυνηγάνε οι της αστυνομίας, του λιμενικού, δεν ξέρω, και μας λένε το εισιτήριό σας, παρακαλώ, και εκείνος (ειδικά αν είναι γυναίκα που μας διώχνει) εκμεταλλεύεται που έχουμε μικρή διαφορά ηλικίας και τους λέει: «Πέντε λεπτά θα κάτσουμε, δεσποινίς μου, να δείξω στο κορίτσι μου με ποιο καράβι θα κάνουμε το πρώτο μας ταξίδι και μετά θα φύγουμε». Η «δεσποινίς» μασάει (ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ) με τον κλώνο του Μπρους Γουίλις στα 53 του και μας αφήνει και πέντε και δέκα και δεκαπέντε. Μετά γκρινιάζω που βρομάει το λιμάνι κατακαλόκαιρο, και τι ψυχή έχει να πεταχτούμε μέχρι το Στάρμπακς στο Πασαλιμάνι, αμάν πια, και όλο βαπορίσιο καφέ θα παίρνουμε από τις καφετέριες του λιμανιού, και η αποστομωτική απάντηση που παίρνω είναι αχ, οχ, δεν μου ‘μοιασες, είσαι πεζή… Μετά θα προχωρήσουμε πιο κάτω που έχει κάτι… κάτι… κάτι ανθρώπους τεσπά που ρίχνουν πετονιά πού;;;!!! Στο λιμάνι του Πειραιά! Και ο ντάντις θα βγάλει το κεφάλι έξω από το παράθυρο και θα τους ρωτήσει, τι έγινε, μάστορα, τσιμπάει, τσιμπάει; Τα νέρβα μου θα χτυπάνε κόκκινο (AGAIN!) και θα μουρμουράω να πάμε γρήγορα σπίτι του γιατί που εγώ δεεεν έχω NOVA κι εκείνος έχει και θέλω να δω το Desperate Housewives III, αλλά ναι, ναι, ξέρω είμαι πεζή… στο τσακίρ κέφι και αναίσθητη. Κανονικά, σε μια τέτοια στιγμή θα πρέπει να του ανακοινώσω ότι φέτος θα είμαι ΑΕΚ  έτσι όπως τα έκαναν με τον Νέρι (Νέρι, Νέρι, η καρδιά μου το ξέρει) και με τον Ρίμπο, αλλά προς το παρόν έχω δείξει εγκράτεια.

Από το αυγουστιάτικο πάρτι ξεκίνησα, στον ντάντι μου κατέληξα, που να σημειωθεί του έχω και αδυναμία τρελή… 

Τι άλλο με νευριάζει; Τι; Τι; Α, με νευριάζει αυτό το τρομερό γρηγοροεκλογικό!

Αθήνα, Αύγουστος, μπαντ, μπαααντ! 

Σαν να νομίζω ότι κάποιος με δουλεύει, σαν να νομίζω ότι μου λένε ότι είμαι βλάκας, σαν να νομίζουν ότι θα με πιάσουν στον ύπνο και στην αποχαύνωση της ξαπλώστρας, χα! Λάγος τη φτέρη κούναγε (χμμ), κακό του κεφαλιού του. Εγώ, είπαμε, τον Αύγουστο και το πάρτι τα πέρασα εδώ! Εεεδώ! Και είμαστε και άλλοι που τα περάσαμε και εδώ. Και εκεί!

Και τι άλλο με χαλάει; Με χαλάει που δεν έχω χρόνο να κάνω ό,τι θέλω και που όταν έχω χρόνο βαριέμαι ή δεν ξέρω τι θέλω. Ναι, πεστεμασκαιανάποδουςτώρα. Άντε! Με χαλάει που ό,τι αγαπώ περισσότερο πρέπει να το κάνω zip και να το κάνω υπομονή να έρθει η μέρα να ξεζιπαριστεί. Μετά ακούω το «Time in a bottle» από τον Jim Croce και γίνομαι αλλιώς…

Θυμάμαι και το παλιό ινδιάνικο κόλπο αν κάτι σε ενοχλεί πραγματικά, να γκρινιάζεις για οτιδήποτε άλλο εκτός από το κάτι και έτσι δεν θα καρφώνεσαι ποτέ. Όφου και όφου. 

Σήμερα θα το ρίξω ΚΑΙ στα αστέρια και ειδικά στην Αφροδίτη που είναι ανάδρομη.

Η Αφροδίτη. Ναι, αυτή. Που περπατάει ανάποδα στον Λέοντα αυτή τη στιγμή. Για να νερβιάσω λίγο ακόμη και να μη γίνομαι τόσο σνιφ πρωινιάτικα. sixtir! Αλήθεια, σκέφτεται ποτέ κανείς ότι εκεί που μιλάει για γκάου-μπίου ζητήματα υπάρχει περίπτωση να μαμιέται το σύμπαν (AGAIN!) πίσω από την πλάτη του, υπάρχει περίπτωση όλα να διαλύονται από ένα λάθος φου, δηλαδή, πάλι να έχει γίνει λάθος focus; Ε, όχι, όχι πάλι! Δυόμισι χρόνια περιμένω αυτό τον μαμοΚρόνο να φύγει από την πλάτη μου και από τους εφιάλτες μου. sixtir! Με το που θα ξημερώσει 2 Σεπτεμβρίου -κούκου!- ο Κρόνος θα είναι μια μακρινή ανάμνηση. Με το που θα ξημερώσει δε η 8η Σεπτεμβρίου μμμμμ(!) δεν λέω καν! Η Αφροδίτη θα ξαναπερπατάει στον Λέοντα, μετά στην Παρθένο, στον Ζυγό και… ας ανακατευτεί η γη με τη φωτιά (χμμ). Από την άλλη, κοιτάζοντας με το Starfull-XYZ74 χθες τη νύχτα από τη στέγη, είδα πως ο Σεπτέμβριος θα είναι γεμάτος εκλείψεις. Βλακείες πάλι λέω; Και μπερδεμένα; Καλά, θα ερευνήσω εις βάθος και θα επανέλθω.

papi_relax.jpg

 Ωσπου να ορθοδρομήσει η Afro, υπόσχομαι να αποφύγω τις ακραίες λύσεις.

Η Αφροδίτη στην αστρολογία θεωρείται ότι επηρεάζει τις ερωτικές σχέσεις, την αγάπη, την ομορφιά, τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τους ανθρώπους στο περιβάλλον μας, τα οικονομικά, τις συνεργασίες. Αυτές τις μέρες και μέχρις τις 8 Σεπτεμβρίου είναι ανάδρομη. Καλό είναι να μην ξεκινάς ούτε δίαιτα ούτε σχέση… Ορισμένοι θα κάνουν σημαντικά ξεκαθαρίσματα, κάποιοι θα δουν επιστροφές ατόμων από το παρελθόν, άλλοι πάλι θα πρέπει να τριπλοτσεκάρουν καινούργιες συνεργασίες. Μου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον… Θα ανέβω πάλι στα κεραμύδια με το Starfull-XYZ74 να μελετήσω τον ουρανό και θα τα ξαναπούμε αναλυτικότερα…   
Advertisements

42 Responses to “Η Αφροδίτη περπατάει ανάποδα”


  1. Αύγουστος 17, 2007 στο 13:35

    Παπάκι μου……… αχ!

    Τι να πρωτοπώ;;; Για τον τρομερό μπαμπά (να έρθεις κι από τη δική μου βεράντα για καφέ, δεν έχει γύρη τώρα! 🙂 ), για τον καφέ στο λιμάνι (μην του πεις για την ΑΕΚ και τον πληγώσεις!),
    για όσα σε-μας νευριάζουν…..

    Φταίει η Αφροδίτη, ε;;;;;;; Για όλα, ε;;;;;;;;;

    Θα το λέω κι εγώ – τουλάχιστο μέχρι τις 8 Σεπτεμβρη-(μετά, κάτι άλλο θα βρούμε, ε;;;) 🙂

    Φιλάκι, παπάκι μου γλυκό, μεγααααααααααάλο !

    και, που θα παει, θα περπατήσει η Afro και παραπέρα……… 🙂

  2. Αύγουστος 17, 2007 στο 13:42

    natassaki, ευχαριστώ, ευχαριστώ, niiiiiiiiiif :*********
    me need all the hugs i can get! 😀

  3. Αύγουστος 17, 2007 στο 15:17

    Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, για όλα φταίει η αφροντιτέ που περπατάει με γυρισμένη τη πλάτη το λέοντα ενώ ο κρόνος (που μαμόκρονο νάχει) είχε σταθμεύσει πίσω από τη πλάτη της {{{ξαερφούλαςμου}}} 😕

    …κατάσταση η οποία αναμένεται να αλλάξει άρδην μια βδομάδα πριν τις εκλογές οπότε θα ξεζιπαριστεί το καλοκαίρι μέσα στο σεπτέμβρη (κούκου) για να να τον γεμίσει… μμμμ!

    …τι κι αν ο Νέρι δε τζιμπάει στο παράμαλο της πετονιάς των απανταχού πσαράδων στο πάσα-μεγάλο-λιμάνι του πειραιά, και δε θα ξαπαψαρευτεί ως γάβρος, ενώ ο Ρίπμο θα στραβοπερπατάει ντυμένος κιτρινόμαυρα (ωχ! σα μπαγιάτικη σαρδέλα) 😕

    όφου!

    ινδιάνικα κόλπα … επικοινωνία μέσα στο καπνό … φου … φου … ανάβει! … ασύστολα, ανεμπόδιστα, αβάδιστα μαθήματα φωτογραφίας … ποτέ ξανά θολές φωτογραφίες … τι όμορφο λουλουδάκι … γιατί κουνιέται η φτέρη; … ατσιού … ααχ αυτή η γύρη με πέθανε … γείτσες … ‘στώ … γκρινιάζω γκρινιάζεις γκρινιάζει … γκρι-μπλε-ξικός καδιακόοοοος!!! … κόπι-πέιστ … Πέντε λεπτά θα κάτσουμε, δεσποινίς μου, να δείξω στο κορίτσι μου με ποιο καράβι θα κάνουμε το πρώτο μας ταξίδι και μετά θα φύγουμε … εφ-10 σέιβ … ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό με το μαβι-ποσροκαλί σου μεσοφόρι αύγουστος (φτου) ήτανε δεν ήτανε θαρρώ τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι … γειαχοιυ Μάγια … μικρότερο του τρία! 😕

    αααααααααχχ τελάθηκα… κι έχω και πονοκέφαλο! 😕

  4. Αύγουστος 17, 2007 στο 19:14

    Χαμός παπακι, χαμος!!! Η πουτ. η αφροδιτη με εχει γαμ… και εμενα ( κανονικα βριζω ολοκληρωμενα, αλλα δεν το κανω σε ξενα σπιτια χωρις αδεια!) και πηρα και εγω ενα βρωμοπεριοδικο να διαβασω και ολα χαλια μου τα λεει και δεν ξαναπαιρνω… Ηθελα, λεει, να βγαλω το μυαλο περιπατο! χειροτερα εγινα!φτου!

    Αθηνα, καλοκαιρι ολοκληρο μπαντ, μπαααντ,μπαντ, μπαααντ!!!

    ΜΑτσ μουτσ 🙂

  5. Αύγουστος 17, 2007 στο 19:15

    και ενα hug as big as you need!!!!!!

  6. Αύγουστος 18, 2007 στο 00:24

    πουτ. ? … πουτίγκα (?)
    γαμ. ? … γαμπροστολίζω (?)

    Η πουτίγκα η αφροδιτη με εχει γαμπροστολίσει και εμενα! (?)
    Δεν το κανω σε ξενα σπιτια χωρις αδεια! (?)
    Ηθελα να βγαλω το μυαλο περιπατο! (?)

    φουρτούν καφκάλ… ανακατωσούυυρ!
    χειροτερα εγινα! φτου! 😕
    το παναντόλ έξτρα η τελευταία μου ελπίδα!

  7. Αύγουστος 18, 2007 στο 01:08

    σεφ γκρεκο αυτα εννούσα ακριβώς!!!
    Η πουτίγκα η αφροδιτη με εχει γαμπροστολίσει και εμενα! !!!!
    Ναι, ναι, ναι!!!!
    🙂

  8. Αύγουστος 18, 2007 στο 01:49

    παπάκι μου, όσες αγκαλίτσες θες!
    κι απ’ ότι ξέρω, έχεις πολλές!!!!!! 🙂

    Φιλάκια, γλυκό μου! 🙂

  9. Αύγουστος 18, 2007 στο 01:54

    Θέλω και εγω… νατασσακι?

  10. Αύγουστος 18, 2007 στο 01:55

    θέλω και εγω… νατασσακι?

  11. Αύγουστος 18, 2007 στο 10:28

    πάπια μου – πάπια μου!!!!!!

    και ο δικός μου ένας κούκλος ήτανε και έμενε στον Πειραιά!!!!!!!

    επίσης η Μπρι δεν είναι έγκυος είναι της κόρης της το παιδί και η Σούζαν όλα καλά …

    και η φίλη μου όμως τώρα και ερωτεύτηκε και κάνει δίαιτα να πεις στην Αφροδίτη και όλα της πάνε καλά!!!

    και την ταινία την είχα δει όταν πήγαινα δημοτικό και προχτές ακούγαμε το τραγούδι …

    και αυτό το ινδιανικο κόλπο είναι σοφό!

  12. 13 teokaf
    Αύγουστος 18, 2007 στο 13:28

    Σου μιλάω μόνο και μόνο γιατί είσαι ένα καλό Παπί αλλιώς φέτος έχω αποφασίσει να μην μιλήσω ξανά σε Γαύρους. Φέτος αποφάσισα να μετακομίσω στην Φιλαδέλφεια. Αν δεις τον Πέτρο εκεί που γυρνάς δάκγωσέ τον. Για να μην πω τίποτε άλλο που προφανώς θα του άρεσε.
    Λίγα λόγια για την Αφροδίτη γιατί θα αρχίσω να γράφω αηδίες και στο δικό σου Μπλόγκ. Του Μούργου του αξίζει ( βέβαια τι φταίει ο μαύρος ο Σεφ, ο Bro καταλαβαίνει πως είναι μέσα στις παράπλευρες απώλειες)

  13. Αύγουστος 18, 2007 στο 19:22

    Αχ, βρε παπί, όχι και ΑΕΚ, κι ας κάνανε χοντρές βλακείες φέτος! 😦
    Από πότε είναι η Αφροδίτη ανάδρομη, το κ****ό της? Γι αυτό πάνε όλα κατά τον μπαρμπα-διάκο? 😡
    Όσο για τις εκλογές, δε νευριάζεις μόνο εσύ! 👿

  14. Αύγουστος 19, 2007 στο 13:19

    Παπάκι, θα σου φτιάξω εγώ το κέφι, αμέ!
    Θα ανεβάσω και θα σου στείλω ένα εξαιρετικά γελοίο βιντεάκι, απ’ αυτά που μου τραβάει η Ελένη, να κάνεις το γέλιο της ζωής σου.
    Τώρα που έχω ιντερνετ ξανά, κάτσε και θα δεις πως θα σου φύγει η κακή διάθεση. 🙂

  15. Αύγουστος 19, 2007 στο 20:03

    εγω πάντως με όλα αυτά που σε νερβιάζουν θα ήμουν απλώς ο Δούβας ( Βούδας,αλλά για να είμαι μέσα στο κλίμα……)

    ο μπαμπάς, εκτός από die hard είναι και to die for??????

  16. Αύγουστος 19, 2007 στο 20:23

    καλα παπι, ας την επαιρνες την αδεια οπως ηθελες εσυ και να δουμε τι θα εγραφες τοτε! 😉

  17. Αύγουστος 19, 2007 στο 22:25

    @ εφ! τελικά είμαστε συγγενείς! ίδιο αίμα! καλά τα λες! ποοο, στο μυαλό μου είσαι! (και στην καρδιά μου πίσης!) * μόνο αυτό με τα μπουλούκια τους σταυροφόρους μου διαφεύγει λίγο… ήταν οι σταυροφόροι μπουλούκοι; με τόσο δρόμο που έκαναν; ποοο!

    @ onionfava, υπομονή σε λίγο γυρίζει και πες ό,τι θες ελεύθερα, μίλααα (και πες και τι αστέρι είσαι συ, σε φτιάξω γω 😉 )

    @ εφ (6) πάρε παναντόλ έξτρα τώρα, μη περιμένεις φτάσει στο απροχώ! 😕

    @ natassaki :* εις το διηνεκές

    @ e.e. ευχαριστώ 😀 ευχαριστώ και για την ενημέρωση στο D.S. III αλλά για ποια ταινία λες; Το τραγούδι, το βίντεο είναι από ταινία; Για πεσ, για πεσ!
    Καλό αυτό με τη φίλη σου! To stars reading είναι μόνο συμβουλευτικό και ουχί μοιρολατρικό. Αν είναι Παρθένος όμως ενιγουέι ας προσέχει λίγο.
    Να μου τη φιλήσεις.

  18. Αύγουστος 19, 2007 στο 22:36

    @ teokaf, φχαριστούμε για την επίσκεψη!
    teokaf, η Αφροδίτη σας σάς κάνει κομμάτι ωραιοπαθείς, να το προσέξετε αυτό! Πέραν τούτου, αναγκαστικά πρέπει να μιλάμε σε γάβρους, ζούμε ανάμεσά τους, τι να κάνουμε; Υπερέχουν και ποιοτικώσ και ιστορικώσ και αριθμητικώσ. Η θάλασσα του Πειραιά απ’ όλες είναι πιο γλυκιά. Το λέει και ο Ιάνι.
    Ο Πέτρος στον οποίο αναφέρεσαι ειναι μεγάλο (_(_)παιδο. Δεν τον πάω μία. Σιγά μη χαραμίσω δαγκωμα! Στη Νέα Φιλαδέλφεια θα τριγυρίζω κι εγώ με τους γονείς της Μελίνας παρέα. Ξάλλου εκεί έχει και ωραία πολίτικα εστιατόρια.

    @ renata, έλα να νερβιάζουμε μαζί και να βίζουμε, ποοο! γουστάρω! 👿 👿 👿 👿
    Η Αφροδίτη περπατάει ανάποδα από τέλος Ιουλίου, αλλά όπως είπαμε ισιώνει σε λίγο. Yeah!

  19. Αύγουστος 19, 2007 στο 23:03

    @ Μαριλένα, να μου στείλεις βέβαια. Ό,τι μου στέλνεις είναι πάντα ωραίο. Και να γράψεις και τη συνέχεια των διακοπών, πάντα μου φτιάχνεις τη διάθεση όταν σε διαβάζω – αγαπημένη μου Μαριλένα.
    A, και η διάθεσή μου δεν είναι ακριβώς κακή, είναι διάθεση για γρίνιες κι έτσι. 😀

    @ τσαπερδονίτσα, μάι μπιούτιφουλ γκερλ μσακ μσακ (από το σμακ, ξέρεις τώρα), μου αρέσει που μαθαίνεις γρήγορα! Άκου εκεί Δούβασ! χαχαχα
    Για τον Μπρους θα σου πω, δξ ρε γμτ, αλλά έτσι λένε και κάνουν αι γυναίκαι! To die for! tsk tsk tsk

    @ Μουργάκο μου, υπουργέ Δύναμης, πού είσαι τόσες μέρες, ε; Έχεις κομμάτι δίκιο για τις διακοπές που χάλασαν την τελευταία στιγμή, αλλά αλλά αλλά ΑΛΛΑΑΑΑ!
    αυτά. αχ, τι ωραία που είναι τα αυτά και τέτοια.
    ζμακ*

  20. Αύγουστος 21, 2007 στο 12:58

    Παπί μου καλημέαρ! Είμαι σκορπιός! Για πε, για πε…. Τον μουργο τον απαλλαξα κατηγοριων. ενταξει. 🙂

  21. Αύγουστος 21, 2007 στο 13:27

    καλημέρα, φαβίτσα μου, και σε σένα.
    Αυτό που με λες θα το κοιτάξω, απλώς δεν έχω βρει χρόνο να ανέβω στην ταράτσα να μελετήσω τα ***
    Θα το κάνω όοομωωωσ και για σένα και για όλους μας 😉

  22. Αύγουστος 21, 2007 στο 14:13

    Καλημέρα!! Αμά κοιτάξεις τα *** κοίτα και το δικό μου… Γιατί τα προσωπικά (δε συζητώ τα υπόλοιπα) πάνε από το κακό στο χειρότερο!!! Είμαι αιγόκερως….

  23. Αύγουστος 21, 2007 στο 23:06

    παπακι, οι κριοι τι λενε;
    λεγε , γιατι εχω μεγαλη αγωνια!!! 😆

  24. Αύγουστος 22, 2007 στο 16:17

    Μεγιά, μεγιά, καλορίζικο και χαρούμενο 🙂

    Εμένα βέβαια θα μου πάρει καιρό να το συνηθίσω, αλλά, ο επιμένων νικά και θα τα ΚΑΤΑΦΕΡΩ 🙂

    Φιλιά πολλά και δροσερά, τουτη τη μερα των 42βαθμών παπάκι μου. Πλατσούρισε όσο ειναι καιρός 🙂

  25. Αύγουστος 22, 2007 στο 16:20

    φχαϊστό Μαϊλενάκιμου, τεστάκι είναι μόνο, θα δούμε :*****
    ευτυχώς δεν έχω βγει ακόμη από το σπίτι σήμερα 😀

  26. Αύγουστος 22, 2007 στο 16:40

    @ laxanaki λίιιγο ακόμη υπομονή, όλα θα ξεκαθαρίσουν, μην πάρεις καμία απόφαση σο βα ρή μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου, let it flow, θα δούμε!

    @ μουργάκο, μου αρέσουν οι αγωνίες που έχουν γέλια 😆 😆 κορόιδευε, κορόιδευε, αλλά όταν θα ανέβω στην ταράτσα και θα δω τα *** δεν θα γελάς για πολύυυ!

  27. Αύγουστος 22, 2007 στο 19:56

    με γειαααααααααααααααααααααααααααααααααα!!! 😀
    ωραιο ειναι!!!
    εμενα γιατι δεν μου λες; 😦

  28. Αύγουστος 22, 2007 στο 20:12

    Πολύ γλύκα ο Σνούπι! 😉

  29. Αύγουστος 22, 2007 στο 20:52

    Αχ, τι ωραίο, βερικοκάκι μου! 🙂

    είναι περίοδος αλλαγών τελικά, ε;;;; 😉

    και… για τους Ταύρους, ξέρεις τπτ;;; 🙂

  30. Αύγουστος 22, 2007 στο 23:32

    Ωραίος ο snoopy κράτα τον…
    τι αποφάσεις να πάρω??? Η μόνη απόφαση που είχα πάρει ήταν να πάρω άδεια την πρώτη βδομάδα του Σεπτέμβρη… και σήμερα ο διευθυντής μου είπε πωε δύσκολα θα την πάρω!! Για να ξαναπάρω άδεια μετά θα έρθουν Χριστούγεννα!!!! Πες μου τώρα, που έχεις καλό σήμα, ποιος πλανήτης είναι ανάδρομος &*@^&^@#*!@@!#

  31. Αύγουστος 23, 2007 στο 01:28

    ωραίο, ε; 😀 😀 😀 😀 😀 χαίρομαι που σας άρεσε! ευχαριστώ πάρα πολύ!

    @μουργάκομου, είναι δύνατον να μη σε πω εσένα ειδικά; είναιιιιι;;;;;;; Θα πω, απλώς δεν έχω αδειάσει να ανέβω στην ταράτσα να παρατηρήσω! Αυτά που είπα στο λαχανάκι ισχύουν σε γενικές γραμμές για όλους μας!

    @νατασάκι, όοοχι, όοοχι, δεν πρέπει πάρουμε αποφάσεις για αλλαγές, απλώς καθόμαστε και περιμένουμε… we will talk 😉

    @ρενάτα, είναι, είναι, δεν έχω βρει πιο… χρόνια τώρα 🙂

    @λαχανάκι, χμμ, η αφροδίτη είναι ανάδρομη και γενικώς ακολουθούν εκλείψεις και νέρβα πολλά… προσπάθησε να το λύσεις ειρηνικά… χμμ… υπέρ σου βέβαια… χμμ… μούμπλε μούμπλε… χμμ…

  32. Αύγουστος 23, 2007 στο 02:01

    Λες ε;;; 😉

    Καλά, περιμένουμε! 🙂

    Καλημέρα!

  33. Αύγουστος 23, 2007 στο 11:36

    {{ξαδελφούλα καλημέρα}} πάαρα πολύ ωραίο το νέο theme και σου πηγαίνειιιιιι! 😉

    …μη σου πώ ότι ζηλεύω κιόλας! 😕

  34. Αύγουστος 23, 2007 στο 12:51

    φοβερό!

    τον μπούκλα(νίκο) τον φωνάζω και σνιφ!

    πω πω.πάει η πατέντα

    υγ να μην γίνεις σνιφ
    έναν τον αντέχω ,2 είσαστε βαρύ φορτίο…

  35. Αύγουστος 23, 2007 στο 14:27

    Μεγειες μεγειες!!!! και καλημέρες πολλές! 🙂

  36. 37 O gnwstos mikros
    Αύγουστος 26, 2007 στο 14:21

    Mama ki o diko sou o kipos(o kainouriios) m’aresei kai adimia megali tou exw..
    Ki oloi perpatame me plati sti zwi, anti na katalavoume pws ola auta einai nazia tis afroditis stous allous planites..Pou paei h zwh pou steroumaste zvntas?pes mou?
    Kalimera.

  37. Αύγουστος 27, 2007 στο 11:49

    Μπιιγκ Χαγκ, Μπιιγκ Κισις, Μπιιγκ Καλωςσεβρηκα Παπι κι ας εισαι ντουβρουτζαρισμενο. Ελα δεν πειραζει , Η Αφρο σε σκεφτηκε μαλλον και αναδρομιασε τοσο που βαλθηκε κι εκαψε ολα τα λαγκαδια και τα βουνα γυρω σου για να μη σε ξαναπιασει αλλεργια για τα επομενα 15 χρονια. (θα προτιμουσα βεβαια να σε ακουω να φταρνιζεσαι παρα να σκεφτομαι ερημωμενα τοπια) .

  38. 39 έλα να σου πώ
    Αύγουστος 29, 2007 στο 00:45

    Σε μένα τα λες αγάπη μου; Έχω τρελαθεί τελείως σε λέω!! Δεν ξέρω τι θα κάνω με όλα αυτά τα ανάδρομα. Προς το παρόν τα μυαλά μου πονάνε και θα συνεχίσουν να πονάνε για τα επόμενα δυόμισι χρόνια λέμε!!!
    Άσχετο αλλά δεν περίμενα ο papa να σου φτιάχνει τόσες νίλες! Ξέρεις, απλά δεν μπορώ να το φανταστώ!

  39. Αύγουστος 29, 2007 στο 03:47

    έλα να σου πω, πρέπει να το ξεπεράσεις και να σταματήσεις να τον οραματίζεσαι γραβατωμένο. Είναι ένας ήρως με παντούφλες – και μερικές φορές ξυπόλητος! Depends on tha day!!!

  40. 41 έλα να σου πώ
    Σεπτεμβρίου 3, 2007 στο 00:48

    Σήμερα σηκώθηκα το πρωί κι έφτιαξα ένα καφέ. Κάθισα στην πολυθρόνα , κοίταξα έξω από στο πλαϊνό παράθυρο κι όταν γύρισα το βλέμμα μου μπροστά αντελήφθην ότι ήμουν πλέον 31νος κι όχι 21νος όπως πριν μερικά χρόνια. Εκεί που αναρωτιόμουν άκουσα τη φωνή του που μου έλεγε να ετοιμαστώ για να πάμε στα βαφτίσια. Αισθάνθηκα τη μούρη μου να ξινίζει αλλά μόλις σκεφτικά ότι μπαίνει ο Κρόνος και πρέπει να παλέψω τις αδυναμίες μου είπα να δω το γεγονός θετικά. Ξέρεις πόσο σιχαίνομαι πάσης φύσεως κοινωνικές υποχρεώσεις και τώρα πρέπει να υποστώ μια από αυτές!!

    Μετά από μερικές γουλιές ενός μέτριου χωρίς γάλα και κάποιες τζούρες winston πήρα την μεγάλη απόφαση να σηκωθώ για να ετοιμαστώ. Όσο μπογιάτιζα τη μούρη μου κυριακάτικα τον κοιτούσα που έβαζε το υφασμάτινο παντελόνι του και το λευκό πουκαμισάκι του γκαρσόν απ’τα bowlling του προφήτη Ηλία τη δεκαετία του ΄80. Ευτυχώς πάπιων δεν διαθέτει η ντουλάπα μας. Ξέρω ότι δεν άρεσε ούτε σε εκείνον το αποτέλεσμα αλλά τι να κάνουμε, κοινωνικές υποχρεώσεις είναι και κανείς από τους δύο μας δεν φροντίζει γι’αυτές.

    Έβαλα ότι βρήκα μπροστά μου μισοσιδερωμένο και φύγαμε. Ευτυχώς αργήσαμε λιγάκι και δεν φάγαμε όλη την τελετή στα μούτρα! Είδα ανθρώπους που είχα να δω παρά πολύ καιρό από εξαετία και πάνω. Κάπου εκεί ήταν και ο Θανάσης. Ο Θανάσης….. αν είναι δυνατόν , γιατί κατάντησε έτσι πανάγια μου; Μόνο το Grand Cherokee έμεινε και μ’αυτό πορεύει την ομορφιά του πλέον, εξάλλου η ματαιοδοξία υπήρξε μότο ζωής γι’άυτόν στο παρελθόν κι απ΄ότι φαίνετε συνεχίζει να είναι και στο μέλλον.

    Μόλις άκουσα δίπλα μου κάποιον που φώναξε «να σας ζήσει» το σιχαμένο και τέτοια κατάλαβα ότι ο πάτερ είχε τελειώσει το πανηγύρι και η έκφραση στο πρόσωπο μου ήταν σαν να είχα κάνει flous roayal (δεν ξέρω πως γράφεται). Είπα από μέσα μου «αυτό ήταν» και με το καρφωμένο χαμόγελο αφού συνεχάρη τους γονείς της μικρής οδήγησα το κορμί μου στην έξοδο για να παραλάβω την κιτς μπουμπουνιέρα και το παιδικό προφιτερόλ που συνόδευε αυτή. Βγήκα έξω και αισθάνθηκα ότι σώθηκα. Πήγα να ανάψω ένα τσιγάρο αλλά δεν τα κατάφερα γιατί όλη η σάρα έπρεπε να χαιρετίσει όλη τη μάρα και μέσα σε αυτούς ήμουν κι εγώ.

    Δεν έχασα το κουράγιο μου και είπα «δυο χαιρετούρες είναι μωρέ πως κανείς έτσι? μετά στα σπίτια μας» και άρχισα να τα βλέπω και πάλι φωτεινά και αισιόδοξα. Εκεί λοιπόν ανάμεσα στις αμέτρητες χαιρετούρες και τα δισεκατομμύρια σταυροφιλίματα άκουσα την φίλη και μαμά της μικρής να μου λέει «λοιπόν αγάπη μου τώρα φεύγουμε και θα τα πούμε στην αίθουσα που θα το κάψουμε»! @!#$%^&*. Καλώς ήρθες Κρόνε! Τι λέτε ρε παιδία; Εγώ θέλω να πάω σπίτι μου, στο pc μου, να παίξω με τον σκληρό μου δίσκο, στο φραπέ μου, κανείς όμως δεν σε καταλαβαίνει όταν αισθάνεσαι έτσι. Γύρισα και κοίταξα τον Γιώργο ο οποίος είχε χεστεί γιατί φοβόταν τις αντιδράσεις μου και το μόνο που έκανα ήταν να χαμογελάσω και να του πω «ε, τι κάθεσαι, πάμε στο αυτοκίνητο βρε». Αυτό το ψεύτικο χαμόγελο που είχα τον χαροποίησε δεόντως.

    Φτάσαμε στο «κέντρο διασκεδάσεως στο βάθος κήπος» και μπήκαμε μέσα. Η μαμιμένη η θέση μας όμως αγάπη μου ήταν πρώτο τραπέζι πίστα μόνος μου, πρώτο τραπέζι εγώ κι ο πόνος μου! Κάθισα ήσυχα κι «ευτυχισμένα» έφαγα ότι μου σερβιρανε χωρίς να το παραγγείλω ή να παραπονεθώ για τη σάλτσα σόγιας , φωτογραφήθηκα με τη μικρή περί τις 400 φορές και άλλες τόσες άκουσα το γνωστό «άντε βρε και στα δικά σου, του χρόνου διπλή». Σε αυτή την ατάκα λυγίζω κι εξοργίζομαι, μου ερχόταν να πάω στο κέντρο της πιστά και να φωνάξω «τι νομίζετε ρε straightαδούρες, ότι όλοι έχουμε του κώλου σας το χαβά», αλλά δεν έκανα τίποτα άλλο εκτός από το να χαμογελάω και να τους λέω ευχαριστώ. Μα για όνομα……!!!!

    Ήμουν σε μια τεράστια αίθουσα που ήταν τίγκα στον straight που ο καθένας από αυτούς τραβούσε και ξεχείλωνε την αγαπημένη μου μπλούζα προκειμένου να χορέψουμε. Μέσα στο κρανίο μου επικρατούσε ένα χάος. Αναρωτιόμουν εάν όλοι αυτοί θα μπορούσαν να φανταστούν ένα κόσμο τελείως διαφορετικό από αυτόν που ζουν. Την απάντηση την έλαβα από μένα και ήταν «ΟΧΙ»!!!!!

    Κοίταζα τη Μαρία, μαμά της μικρής και φίλη. Όταν την γνώρισα ήταν ένα κοριτσάκι περί τα 19 όλο κέφι και με πολλή συμπαθητική και αγαπησιάρικη μουτσούνα. Τώρα πια δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποια είναι η Μαρία και ποια η μανά της. Το μόνο που την έκανε να ξεχωρίζει ήταν ένα φούξια «ρομπέ» φόρεμα, η μαμά της φορούσε τιρκουάζ. Όλοι όσους γνώριζα είχαν ταλαιπωρημένη φάτσα και άσπρα μαλλιά , ο μεγαλύτερος από αυτούς ήταν μόλις 37 χρόνων και το κοινό που έχουν όλοι αυτοί είναι ένας ή δυο γάμοι και κάμποσα παιδιά. Όλοι αυτοί πριν από 7, 8, 10 χρόνια ήταν όλο κέφι, διάθεση για ξεσαλομα, τρελές καψούρες και νύχτες διαστροφής. Τώρα όλοι δίπλα τους είχαν την πεθερά τους και παραδίπλα τα παρελκυόμενα!

    Χαμένη μέσα στον κρανίο μου και με όλα αυτά που έβλεπα αναρωτήθηκα 31 ή 21. Ρε 31 σου λέω ”BlackJack”, το μόνο που έχει αλλάξει είναι τα οικονομικά μου και είναι γαμώ. Γιατί κοριτσάκι μου τώρα μπορούμε να πηγαίνουμε διακοπές, να νοικιάζουμε αυτοκίνητα και να κάνουμε camel trophy. Να κάνουμε κραιπάλες εικοσιτετραώρων και να μη δίνουμε λογαριασμό πουθενά. Να επιλέγουμε αυτό που πραγματικά γουστάρουμε. Να αγκαλιαζόμαστε για να γελάσουμε ή να κλάψουμε και να σου γράφω όλες αυτές τις μαλακίες που συμβαίνουν γύρω μου. Και να σου πω και κάτι άλλο? Αν είναι να χορέψω ή να κλάψω ή να ξεσαλώσω για κάποιο σημαντικό γεγονός αυτό θα έχει να κάνει με σένα γιατί έτσι γουστάρω, γιατί ξέρω ότι η γιορτή σου θα είναι πολύχρωμη και επειδή αγαπιόμαστε, πως θα γίνει! Άστο διάολο, happy birthday, να με χαίρεσαι!!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Αύγουστος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 5 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 5 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 5 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: