27
Δεκ.
07

Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ; καμία, ε;

Λοιπόν αυτό ΔΕΝ είναι ένα εορταστικό ποστ και εγώ ΔΕΝ είμαι -προς το παρόν- στην επικίνδυνη ηλικία για εγκεφαλικό, αλλά έχω στραβώσει κομμάτι. Τα χείλη μου έχουν πάρει την άγουσα προς το αφτί. Ναι. Την άγουσα προς το εγκεφαλικό που ΔΕΝ λέγαμε.

Αυτό λοιπόν είναι ένα μάλλον τυπικό γκρινιάρικο σημείωμα σ’ ένα κίτρινο χαρτάκι post-it. Τα γνωστά post-it που έχουμε όλοι στο γραφείο, τα χρειαζόμαστε δεν τα χρειαζόμαστε. Σκρατς! Το σκίζω. Το χαρτί, όχι τη γάτα!

«Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ;»

Πώς είπατε; Τι ανάγκη έχω εγώ; Δεν ξέρω λοιπόν τι ανάγκη έχω εγώ, αλλά ξέρω τι ανάγκη έχεις εσύ. Να νιώθεις όοομορφα, αγαπίτσικα, τρυφερούλικα, ο Αντας του σπιτιού, να πηγαίνεις για καταδύσεις κάθε Σου/Κου βρέξει, χιονίσει, χριστουγεννιάσει, να μη σου κλείνω τη βαλβίδα του οξυγόνου για να αναπνέεις ελεύθερα, να μη φοράω στο κεφαλάκι σου την πλαστική σακούλα από το σούπερ για να νιώθεις τη δροσιά του χειμώνα, να φροντίζει κάποιος πριν από σας για σας, να φροντίζει, να προσέχει κου του λου κου του λου. Αυτά όλα λοιπόν όχι απλώς δεκτά και κατανοητά, αλλά και αυτονόητα. Έχεις και την τύχη λοιπόν να είσαι με μία αυτόνομη Υδροχόο (λέμε τώρα!).

Αυτό που δεν έχω καταλάβει χρόνια τώρα (και εννοώ από τότε που ήμουν 10 ετών, όταν δηλαδή άκουσα το πρώτο «τράβα τώρα» και δεν ήταν καθόλου «καροτσέρη-τράβα-Αλίκη» και, ΟΚ, δεν ήταν ούτε «πάπια, φύγε, κρατάω μαχαίρι», ήταν όμως «τράβα, παιδάκιμου, το ζόρι σου μόνη σου και όσο θέλεις πήδα») είναι αυτή η επανάληψη αυτής της σιχαμένης φράσης:

«Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ;»

Και τι μας δείχνει η ζωή; Ποιες έχουν ανάγκη;

Μα, φυσικά, πρώτα από όλα τα αδύναμα πλαζζζματάκια my ass. «Α, εμένα, το Ολγάκι μου ούτε κονσέρβα δεν μπορεί να ανοίξει μοναχούλι του». Δεν είπαμε να είσαι και μασίστας, ρε Ολγάκι, αλλά ούτε κονσέρβα ούτε λάμπα ούτε μπαταρίες στο remote control ούτε το on off του PC; Μεγατόνοι προστασίας όμως προς το Ολγάκι.

Ποιες είναι οι επόμενες κατηγορίες στη λίστα;

Τα κουραζζζμένα νεύρα, η κατηγορία απαιτώ-επαιτώ-φωνάζω-στο τέλος θα γίνει το δικό μου. Ή θα γίνει αυτόοο ή να μη σε ξαναδώ! Μου έλεγε ένας ex προ ετών, όταν είχε βρει μια κοπελίτσα έναν χρόνο μικρότερη από μένα: Ξέρεις, παπάκιμου (και να οι λυγμοί), μου είπε η μικρούλα πως αν δεν πάμε Πάτμο δεν πρόκειται να μου ξαναμιλήσει ποτέεε – λυυυυυυυυυγμ. Μλκσ, εγώ. Από τη σύγκριση φυσικά. Όταν ήμασταν μαζί ούτε μέχρι Λιανοκλάδι, δεν μπορώ, είμαι κουρασμένος, είμαι άρρωστος, έχω πίεση, θέλω να σκεφτώ τι είναι η ζωή, τι είναι ο άνθρωπος, είναι η ζωή μια θάλασσα κι εμείς καπεταναίοι και τα γνωστά. Φυσικά, αγάπη μου, να μείνουμε σπίτι να σκεφτείς! και συγχρόνως να μαγειρεύω, να καθαρίζω, να βάζω πλυντ και σιδ. Όλα για σένα, πασάκαμου. Τώρα που γράφουμε η «μικρούλα» έχει γυρίσει τη μισή Ευρώπη και τη μισή Αμερική με τον ex, που μάλλον δεν θέλει να σκέφτεται και πολύ πλέον!

Άλλη παρόμοια κατηγορία, μια και ζούμε στην Ελλάδα: Κάτσε-κάτω-από-τη-βέρμαχτ-μου-σκουλίκι και πάρε και τα γυαλιά μου να δεις πώς αντιλαμβάνομαι ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ τον κόσμο! Αυτή η κατηγορία έχει και μια ύπουλη παραλλαγή, μέσω σιωπηλής ντεμέκ διαμαρτυρίας και καλλιέργειας ενοχών. Ψυχολογική μπότα αυτή. 1.500 ευρώ από την Καλογήρου – τσάμπα πράμα και βάλε! Με τρελαίνει που ο εκβιασμός πιάνει και σε αυτή την περίπτωση.

Next please. Και τα χόμπγια μου εις το ακέραιον διατηρώ, και με τον Θοδωρή θα αναμειχθώ και αχ, δεν μπορείς να βρεθούμε τώρα, κρίιιμααα, όχι, δεν θα σε περιμένω θα βγω με τα «παιδιά». Εσύ θα μπορείς μετά, ε; Μωρέ, ζουζούνι, ξέρεις, δεν μπορώ να περιμένω μέσα τέτοια μέρα. Τσίου. (Παραδέχομαι, φιλενάδα, όλα κι όλα!)

Σύμφωνα με την ούτε πλούσια αλλά και καθόλου πτωχή πείρα μου, αυτές οι κατηγορίες δεν έχουν ακούσει ούτε μία φορά:

«Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ;»

Και αν δεν το έχουν ακούσει με τα αφτάκια τους, δεν το έχουν αντιμετωπίσει ούτε στην πράξη: «Βγάλ’ τα πέρα, μόνη σου. Αφού μπορείς, μωρέ, άντε τώρα», με πονηρό κλείσιμο ματιού και τσιμπιά στο κωλαράκι.

Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχω εγώ; Μου ήρθε και μια γαμάτη ιδέα τώρα, την επόμενη φορά που θα αντικρίσω τέτοιο τι ανάγκη έχεις εσύ βλεμματάκι θα ξηγηθώ αλά Ζαχόπουλος. Αλλά, ξέρετε, δεν θα φουντάρω την πάρτη μου στον ακάλυπτο, τη σχέση θα φουντάρω. Έτσι, θυμήθηκα κι εκείνο το παλιό ανέκδοτο που δεν ήξεραν πώς να περιγράψουν στη μαμά του φαντάρου ότι πέθανε και της είπαν: Καλά, κυρία Μαρία, δεν μπορείς να φανταστείς εκεί που τα λέγαμε χθες με τον Κώστα τι πέρασε από το μυαλό του. Τι πέρασε, παιδί μου; Μια σφαίρα!..

Στανταράκι!

victorianchristmastree.jpg

Advertisements

6 Responses to “Έλα, μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ; καμία, ε;”


  1. 1 σορολόπ
    Δεκέμβριος 27, 2007 στο 18:24

    Μην τα παίρνεις με τους άλλους… βάζεις τα χεράκια σου και βγάζεις τα ματάκια σου… ποιος σου είπε ρε κοπελιά να είσαι η όλα_τα_μπορώ_χωρίς_να_δυσανασχετώ? πες και κανένα όχι, δείξε και τις πραγματικές αδυναμίες σου.. μην φοβάσαι ότι θα σ’ αγαπούν λιγότερο έτσι.. 🙂 δηλ. όταν η εικόνα σου είναι αυτή που περιγράφεις, συγνώμην, αλλά κι εγώ το ίδιο θα έκανα.. το μήνυμα που περνάς είναι ότι τα καταφέρνω μόνη μου…

  2. Δεκέμβριος 27, 2007 στο 21:29

    Έλα βρε παπάκι και μπήκα για τα χρόνια πολλά!
    Πέρασα τα χριστούγεννα με ένα ζευγάρι που η κοπελιά ήταν όλο «άντε γιατί α!» και «για να σου πω!» (μπροστά σε όλη την παρέα όλο αυτό το σκηνικό) και ο τύπος σούζα! Το παιζε λίγο νευριασμένος στην αρχή αλλά μετάαα…ζαρωμένο γατί!Και το σκηνικό συνεχιζόταν ως εξής στην αγορά: «αχ μωρό μου τι ωραίο καπελάκι αυτό στη βιτρίναααα!» και έβγαινε μετά πό λίγο από το μαγαζί το ζευγαράκι με την κοπελιά καπελωμένη(δώρο εννοείται)!
    Βρε μπας και θέλουν τέτοια οι άντρες?!Να το ξέρω αν είναι να καπαρώσω ένα ωραίο ραφάκι να παρκάρω γιατί ούτε τον άντρα μου θέλω γατί ούτε εγώ γατούλα-ολγάκι γίνομαι!
    ουφ

    Χρόνια πολλά παπίκι μου και καλά!

  3. Δεκέμβριος 30, 2007 στο 04:25

    παπιιιιι τωρα το ειδα αυτο! χωσε παιδι μου, και αυτο που θα φουνταρεις την σχεση, πολυ το συμμεριζομαι! ξερεις ποσες φουνταρα το τελευταιο καιρο? σταδγιαλα πια!! 🙂

  4. Δεκέμβριος 30, 2007 στο 17:17

    @σορολόπ, welcome.
    Ναι, ναι, ναι, εν μέρει έχεις δίκιο, αλλά βαριέμαι τη στρατηγική 😐 Οχι τη βαριέμαι, τη σιχαίνομαι. Σ’ έναν ιδανικο κόσμο θα προτιμούσα να μη χρειάζεται κανείς να είναι αλλιώς, να φτιάχνει σενάρια ή να πηγαίνω κοντρά στη φύση μου π.χ. προκειμένου να κρατάω ζεστό το ενδιαφέρον – μπλιαχ! Για οποιοδήποτε είδος σχέσης λέω, έτσι; 😉

    @ Παπι πι πι πιιιιι!
    Παπικουλίνι μου, αυτό έχω να δηλώσω πάλι, μ π λ ι α χ!
    Μα από παπί, γατί;
    Είναι ποτέ δυνατόν;
    Ώστε έτσι η κοπελίτσα, ε; 👿 Εμ, δεν φταίει αυτή! Χα!
    Φιλάκια, καλή πιιι-νιά! Χρονιά, whatever!

    @ Fava baby!
    Κι εδώ έχει πέσει πολύ φούντα (χμμμ) κι έχει να πέσει ακόμη περισσότερη λ-έ-μ-ε
    Δυναμικά, πάμεεε τώραααα!
    (ψιτ, κι ακόμα παραπέρα 😆 )

  5. 5 σορολόπ
    Δεκέμβριος 30, 2007 στο 19:03

    Καλώς σε βρήκα 🙂 δεν πρόκειται ακριβώς για στρατηγική.. δηλ. δεν το βλέπω έτσι.. είναι απλή δράση-αντίδραση.. όταν συναντάς γαϊδουριά, δεν σου’ ρχεται αυτόματα να αντιδράσεις? το αντίθετο θέλει προσπάθεια… δηλ. να παραμένεις ευγενής και να συνεχίσεις να προσφέρεις αγόγγυστα… τουλάχιστον εμένα με δυσκολεύει.. σε κάθε είδος σχέσης, πολύ σωστά το λες.. δεν σου λέω να σχεδιάζεις από πριν τη συμπεριφορά σου… αλλά όταν αγανακτείς ή θες κάτι για σένα να το δείχνεις και να μην πιέζεσαι για να παίρνουν οι άλλοι το σωστό μήνυμα..

  6. Δεκέμβριος 31, 2007 στο 14:54

    σορολόπ,
    I do, I do!
    Αν και μερικές φορές καθυστερημένα 😐
    Αλλά
    I do!
    Ίσα-ίσα και η έλλειψη διπλωματίας από ένα σημείο και μετά μου έχει δημιουργήσει θεματάκια… Ζόρικο πράμα 😐


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Δεκέμβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 6 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 6 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 6 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: