14
Ιαν.
08

Μια γουρουνί ιστορία

Η Εύη Τσου είναι φίλη μου. Και δική σου.

-Τη συνάντησες στη Σχολή όταν όλοι προσπαθούσαν να περάσουν τη Στατιστική για ολόκληρα εξάμηνα και ο καθηγητής τούς έκοβε όλους, ενώ την Εύη (με την οποία είχε μια πολύ ρομαντική ιστορία) την πέρναγε με τη μία. Καλό!

-Όταν σε εκείνο το μαγαζί/γραφείο που ήσουν υπάλληλος εσύ μαμιόσουν με παλαβά ωράρια, είτε από φιλοδοξία είτε επειδή δεν είχες επιλογή, με τα 12ωρα και τα 15ωρα, με τον όγκο της δουλειάς που έπρεπε να διεκπεραιωθεί, εκείνη ήταν πιο έξυπνη και έκανε γουάιλντ γουάιλντ σαικσ με το αφεντικό, γεγονός το οποίο της απέφερε καλύτερες απολαβές από τις δικές σου και καλύτερες προοπτικές εξέλιξης σαφώς. Καλό!

-Την είχες και προϊσταμένη σε εκείνο το τμήμα Διόρθωσης και Επιμέλειας Κειμένων, που διάλεγαν τους διορθωτές βάσει των δυνατοτήτων τους προς κολακεία ή για μια καλή φωτογράφιση σε εξώφυλλο του Nitro, αλλά τους έφαγε η κακούργα η κενωνία, κύριε Πετροχείλο μου, που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει. Την άκουγες να συγχαίρει τον Λάρι που πήρε μια τόσο εξαίσια τρίωρη συνέντευξη από τον Γιώργο Ταμπάκη, ενώ όλοι τον λοιδορούσαν και έλεγαν πόσο πιο χαμηλά θα πέσει ο Λάρι, εκείνη να του χαϊδεύει την πλατούλα και να πιάνει και λίγο ποπούλι, συγχαρητήρια, μωράκι μου, είσαι θεός, τι ερωτήσεις ήταν αυτές, έβγαλες την ψυχή του Ταμπάκη και μας την κοινώνησες. Ζμάαακ οι φιλούρες να πέφτουν. Καλό!

-Την είδες και εξώφυλλο στο «Πρώτο Θέμα» να κάθεται στην αγκαλίτσα του Χρηστάρα. Λοιπόν την είδα κι εγώ, νύχτα Σαββάτου στην Ομόνοια όπου είχα καταλήξει μετά από έξοδο, μπροστά στον πάγκο με τις εφημερίδες για να προλάβω το «Βήμα» «Μονομάχο» σε DVD, γιατί Γιοακίμ Φίνιξ πολύ me gusta, πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άρρωστος κακός που έδω δει τα τελευταία χρόνια στη μεγάλη οθόνη. Την αγαπημένη μου ταινία τη βρήκα, αλλά βρήκα και άλλους άρρωστους μεσόκοπους κυρίους όρθιους, σοβαρούς, με ακριβά κοστούμια τύπου Βάρδας-Αναγνωστόπουλος ή Καζάκος, προτού καν μπουν στα αυτοκίνητά τους για να φύγουν, να σκίζουν με ηδονική βιασύνη το «Θ», να καμαρώσουν κρυφά το είδωλό τους. Καλό!

Το θέμα μου δεν είναι ούτε το ξεκαθάρισμα λογαριασμών των νονών της καμόρα εκδοτών, ούτε το δράμα των εγκλωβισμένων συμβασιούχων, ούτε τα οικονομικά σκάνδαλα στο ΥΠΠΟ, ούτε οι αποχαρακτηρισμοί των αρχαιολογικών χώρων, ούτε ο ξαφνικός πλουτισμός των τιποτάδων, ούτε οι παλιοί και λιγότεροι παλιοί μεγαλοδημοσιογράφοι-εργοδότες που «παλιές και άξιες καραβάνες» άνω των 50 ετών τούς μιλάνε στον πληθυντικό ενώ 20χρονα ξανθά (άντε και μελαχρινά) ξεκωλάκια τούς αποκαλούν τρυφερά με το μικρό τους όνομα μπροστά σε όλο τον κόσμο στην αίθουσα συσκέψεων, ούτε πόσο ΠΑΣΟΚ-ο-80s είναι όλο αυτό.

Το θέμα μου δεν είναι καν η Εύη (να, δέστε τις ταινίες μου, αγγαρεία έκανα, ποινήν εξέτια, οι άμοιροι, αααχ οι άμοιροι συμβασιούχοι και ο κακός χοντρός κύριος γενικός που δεν με αποκατέστησε).

Το θέμα μου είναι, σύντροφοι, η απαξίωση του αρχαιότερου επαγγέλματος όλων. Έτσι θα το αφήσουμε να ξεφτίσει, είτε το ασκεί άντρας είτε γυναίκα; Είτε συνάδελφός μας είτε πολιτικός είτε δημοσιογράφος; Είτε ο γείτονάς μας είτε ο συν-μπλόγκερ μας; Είτε ο απέναντισ είτε ο διπλανός στο τρένο;

Και ποτέ θα αποδώσουμε σε όλες αυτές τις ιστορίες το χρώμα που πραγματικά τους αξίζει; Γουρουνί, βαθύ γουρουνί. Το ροζ είναι για τα μικρά κοριτσάκια, άντε και για τους gay – βαριά βαριά…

Ελάτε τώρα, μόνο εγώ ζω σε αυτό τον κόσμο;

Advertisements

42 Responses to “Μια γουρουνί ιστορία”


  1. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 22:13

    «γουρουνί», παπάκι μου – κι όχι μόνο στο χρώμα…
    (και τι φταίνε τα καημένα τα γουρουνάκια;)

  2. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 22:17

    ιιι! Νατασσάκι μου, ποτέ πρόλαβεσ!!! Ice Tea! Το οποίο δεν ξέρω αν ξέρεις διαβάζεται Είσαι Τεά. Από κοντά θα σου πω και τη σωστή προφορά 😆
    Φιλάκια {{{{{ΝατασΑκη}}}}} 😀

  3. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 22:40

    παπικουλίνι μου ❗
    (τώρα μου βγήκε αυτό, δεν θα το ξαναπω, προμισ)
    έχω καλά feed – και από σήμερα και σουπερ-ντουπερ σύνδεση με πολλάάαάάάάάά Mbps (Yes!) 😀

    Φιλάκια κι από μας (πάμε για το παραμύθι του ύπνου, κι εγώ επιστρέφω 😉 )
    {{{{{{μουτς!}}}}}}

  4. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 22:49

    😳
    παπικουλινι μου… μου αρέσουν αυτά 😳 ψέματα να πω; κι ένας θείος μου με έλεγε έτσι στη δεκαετία του ’80, τότε που είχαμε μονοψήφιες ηλικίες 😆
    Καληνύχτα Αααακηηηηηη

  5. Ιανουαρίου 14, 2008 στο 23:19

    αφού σ’ αρέσει, θα το ξαναπώ! 😆

    Φιλιά πολλά 😉

  6. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 12:46

    respect, duck.

    αυτό είναι ακριβώς το point.

    όλη η κοινωνία εστιάζει στον Ζαχόπουλο. Για το πορνιδιάκι, ούτε λέξη: αθώο θύμα. Μη χέ…

    βέβαια, εμένα πάλι το θέμα μου είναι και οι αποχαρακτηρισμοί και τα σκάνδαλα του ΥΠΠΟ, ενώ πάλι για την έντυπη καμόρα (καλά τυπάκια κι αυτά) στ’αρχίδια μου, να το πω? χέστηκα, να το πω? από το θεό θα το βρουν έτσι κι αλλιώς να το πω?

    για τους γαλαζοπράσινους συμβασιούχους δε που ΑΣ ΤΟ ΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΣ, ξέρουμε πώς βρέθηκαν όπου βρέθηκαν, (δε μιλώ για τους αχρωμάτιστους συμβασιούχους: για τους γαλαζοπράσινους μιλώ)ούτε λεξούλα? ούτε μια τόση δα?

    δεν είναι καν γουρουνί, Παπί. Είναι βαθύ μπορντώ: πουτανί.

  7. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 13:12

    Ενσταση

    Το πραγματικό της όνομα δεν είναι Εύη Τσου.

    Τσουτσού είναι

    α σιχτίρ

  8. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 14:33

    Παπί γράφεις υπέροχα.Πραγματικά υπέροχα.Ούτε εγώ πιστεύω πως είναι ροζ η ιστορία…αν και σε ένα σχόλιο που άφησα στους αει σιχτίρ αυτό φάνηκε.Θα σου κάνω κόπι πέιστ το σχόλιό μου και θα δείς και το δικό μου πόιντ πάνω σε αυτήν την ιστορία αλλά και με γενικότερες προεκτάσεις.

    Συμφωνώ ότι οι χειρισμοί της κυβέρνησης είναι κομπογιαννήτικοι θα έλεγα.Είμαι σίγουρος πως η υπόθεση Ζαχόπουλου δεν έχει χρώμα ροζ αλλά χρώμα μωβ(το μωβ του πεντακοσάρικου νομίζω)και εξήγησα πως έτσι θέλει να το χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση.Για να καλύψει τα αρχαιοκαπηλικά της συμφέροντα και για να ξεχαστούν και άλλα θέματα.Όμως τώρα που φαίνεται να γυρνάει η υπόθεση εναντίον τους, ο μιστερ πράιμίνιστερ πάει ταξιδάκι αναψυχής.

    Δεν ήθελα να έχει η απάντησή μου την απόχρωση του ροζ.Απλά τόνισα τους χειρισμούς της κυβέρνησης(κομπογιαννήτικοι ή κάτι άλλο έπιασαν το στόχο τους)να αποπροσανατολήσουν την κοινή γνώμη.Δεν το ανέφερα τυχαία γιατί όπως είπες και εσύ στο Αμέρικα ένιωσε έντονους κλειφωνισμούς η κυβέρνηση Κλιντον για τις πίπες τις ειρήνης. Αν νοιώσει και η εδώ κυβέρνηση κάτι τέτοιο να είσαι σίγουρος ότι κάτι άλλο θα εφεύρει.Δυστυχώς είμαστε αριστούχοι στις πατέντες.Όπως έχουμε ξεχάσει τόσα και τόσα σιγά μην κολλήσουμε στα πατσοκοίλια του Ζαχόπουλου και στους αποχαρατηρισμούς αρχαιολογικών χώρων,Πρίν από λίγο καιρό δεν ήταν άραγε που χαρίστηκαν εκτάσεις από τον εθνικό δρυμό στο καζίνο της Πάρνηθας;

    Και μην με ρωτήσει κανείς πού θα βρούνε σύντομα έναν καλό λόγο για να καλύψουνε την υπόθεση.Σύντομα ο Χουντόδουλος θα φύγει.Δεν είναι μία τεράστια ευκαιρία σε ένα θρησκόληπτο κράτος(και λαό στο μεγαλύτερο μέρος)να θρηνήσει κάποιες μέρες τον χαμό του Αρχιεπισκόπου;Δεν θα ήταν μετά μία ακόμα τεράστια ευκαιρία να ασχοληθεί ο λαός με τις ίντριγκες της διαδοχής των ρασοφόρων αργότερα;

    Δεν ήθελα λοιπόν να τονίσω ροζ την απάντησή μου απλά να τονίσω την μνήμη μας.Γιατί συμφωνώ 100% σε όσα λες.

    Όσο για το κείμενό σου….απλά ΡΙΣΠΕΚΤ….

  9. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 17:02

    Tι … ροζ του γουρουνιού και … βυσσινί της πουτανιάς μου λέτε ;…
    Εδώ μιλάμε για βαθύ Έρεβος … Μαύρο του θανάτου … Σκέτο πένθος . Κάθε μέρα σ’ αυτό τον τόπο κάτι καλό πεθαίνει (και δεν αναφέρομαι στον Χριστόδουλο) ….
    Δεν σε γνωρίζω σχεδόν καθόλου … Όμως έχω να σου πω ένα μεγάλο «μπράβο» , για ό,τι νοιώθεις και όπως τα εκφράζεις … Ό,τι καλύτερο διάβασα μέχρι τώρα στο Διαδίκτυο , γι αυτή την ….πατσαβουριά , το ποστ σου αυτό και κάποια σχόλια της Κροτ σε κάποιους μπλόγκερ .
    Μπράβο σας .

  10. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 17:43

    gourouni..
    mou aresei ayto to xrwma..
    ekfrazei apolyta thn istoria…

  11. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 19:38

    παπι πολυ καλο κειμενο, αλλα…
    χωρις να διαφωνω μαζι σου, ουτε και με την κροτ, εχω να πω οτι το ποιντ σε ολη αυτη την ιστορια για μενα δεν ειναι η φιλη, η τσου(λα), αλλα το σκατι χρωμα που υπαρχει περα απο αυτη.
    αυτη ειναι μια μικρη κομπαρσος σε ολο αυτο τον οχετο.
    και την αληθεια, δυστυχως, δεν θα τη μαθουμε ποτε.
    και εννοω περα απο το ζαχοπουλο και τη τσου.
    το εχουμε ξαναδει το εργο.
    υ.γ.
    να πω και μια «κακια»;
    ας τη πω!
    τετοιο κειμενο μονο γυναικα θα το εγραφε. (δεν νομιζω να χρειαζεται να το εξηγησω)

  12. Ιανουαρίου 15, 2008 στο 23:49

    και γιατί είναι κακία μούργο;
    τιμή είναι!

  13. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 01:00

    Ένα παιδάκι που πλησιάζει εφηβεία στην ρωτάει τον μπαμπά του
    — Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

    Ο πατέρας, φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης και θέλοντας να εξηγήσει με απλά λόγια στο γιο του το ενδιαφέρον αυτό θέμα, του απαντάει με ένα παράδειγμα.
    — Παιδί μου, μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας: η μητέρα σου, είναι η κυβέρνηση και κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι το κεφάλαιο και στηρίζω την οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτρια, είναι η εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν. Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της. Τέλος, το μικρό σου αδερφάκι συμβολίζει το μέλλον της χώρας. Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

    -Εντάξει!

    Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί. Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται μόνη. Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει θορύβους… πλησιάζει, κοιτάει… και βλέπει τον πατέρα του να ερωτοτροπεί με την υπηρέτρια!

    Σκέφτεται: «Να ξυπνήσω την μαμά; αλλά θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια. Να μιλήσω στον μπαμπά; αλλά ντρέπομαι. Και ποιος θα αλλάξει το μωρό που εγώ δεν ξέρω;» Κι έτσι αποφασίζει, να μη κάνει τίποτα και πάει για ύπνο.

    Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, ρωτάει ο πατέρας τον γιο του
    — Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
    — Ναι πατέρα.
    — Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
    — Κοίτα να δεις, όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη, η κοινή γνώμη αδιαφορεί και το μέλλον της χώρας είναι πνίγεται στα σκατά.

  14. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 01:33

    Επίσης, να πω ότι προτιμώ να παρακολουθώ τους οπαδούς των ομάδων να φωνάζουν, να βρίζουν και να σκοτώνονται παρά την «ελληνική ευνομούμενη κοινωνία» και τη «πολιτική ζωή του τόπου».

    Και δε με πειράζει που όταν ο γάβρος χάνει στην ευρώπη βγαίνουν οι οπαδοί του βάζελου και πανηγυρίζουν στην Ομόνοια (και αντίστροφα με τα πανηγύρια στο Πασαλιμάνι). Είναι κάφροι; ΝΑΙ. Αλλά δεν το κρύβουν. Φαντάζομαι το Δολάκη, τον Πρετεντεριντέρι κ.ά. να νιώθουν μια πελώωωωρια ανάγκη να πανηγυρίσουν στο πάρκο Μεγάρου Μουσικης και να το πνίγουν (ελπίζω να βρουν την ευκαιρία να το ικανοποιήσουν μεταξύ των, μη τους ξεσπάσει πουθενά αλλού!)

    Όπως δε με πειράζουν και τα αισχρά συνθήματα με τις ομοιοκαταληξίες απέναντι στο Λούις Φίγκο. Το προτιμώ από μισό εκατομμύριο «αναγνώστες» που αντί να φωνάζουν ότι θέλουν πίπα πριν να φύγει η Τσουτσού (πετυχημένο!) ψάχνανε να το βρούνε «εντός Θέματος»…

  15. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 01:45

    κανείς δεν θα μπορούσε να το εκφράσει καλύτερα 🙂 μπράβο! 🙂

  16. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 15:08

    Ρισπέκτφουλ, πολύ καλό το δεύτερο σχόλιό σας.
    up to the point!

  17. Ιανουαρίου 16, 2008 στο 16:24

    τελικα χρειαζεται να το εξηγησω -για την κροτ τουλαχιστον-
    τοσο σκληρο κειμενο για γυναικα εννοουσα!! 😉
    (και μη το παρει κανεις-καμμια τοις μετρητοις, υπερβολικη ειναι η αποψη μου)

  18. Ιανουαρίου 17, 2008 στο 00:07

    @ Krotkie, και να ήταν μόνο ένα… Σταγόνα στον ωκεανό και ούτε…
    Στην ερώτηση για τους γαλαζοπράσινους, εκτός από τον τρόπο που βρέθηκαν, να μας απαντούσε και κάποιος τι ακριβώς τους υποσχέθηκαν, καλό θα ήταν.

    @ Tsaperdona, μα τέλειο λέμε αυτό το τσουτσού; Εντρελώς;!!

    @ Island 😳 σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά δεν… μπααα… πάρ’ το σαν ένα παράλληλο κρυφό CV – Η σαπουνόπερα διαδοχή του ήθελα-να-μαι-Χομεϊνί θα είχε ήδη αρχίσει, αλλά να ‘ναι καλά το ζουμί-πιπί. Καλά, καρααισχράντζα αυτό που μόλις έγραψα, αλλά έτσι δεν είναι;
    Ξέρεις και τι άλλο σημαντικό παίζεται στα κρυφά αυτές τις μέρες και δεν το προσέχει σχεδόν κανείς; Κρεμάμε ταμπέλες FOR SALE στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη.
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=4840976
    Αναρωτιέμαι αν είχε αφιερωθεί ο μισός τηλεοπτικός χρόνος απ’ όσος αφιερώθηκε στην κόντρα Θέμου – Μάκη δεν θα είχαμε πάρει τους δρόμους να δείρουμε κανέναν;
    Ένα εξαιρετικό ποστ και εδώ: http://ninac.wordpress.com/2008/01/10/%ce%a4%cf%83%ce%af%cf%84%cf%83%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%b9-%cf%86%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b5%ce%b9/
    Όχι τίποτε άλλο, αλλά για να μην ξεχνάμε ότι τύποις έστω η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης.

  19. Ιανουαρίου 17, 2008 στο 03:23

    @ silia, σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ κυρίως που το καταλαβαίνεις όλο αυτό που θέλω να πω.
    Αυτές τις μέρες παντού κάτι/κάποιος πεθαίνει, μεγάλη κουβέντα είπες. Πες μου πού πουλάν τσιπιές 😉

    @ moody, yo! Και μένα μου αρέσει του γουρουνί, αλλά στη Μις Πίγκι!!!

    @ σεφ μου (13) παλιό 😉 καλό 😆 δοκιμασμένο 😐

    @ σεφ μου (14) Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις! «Λέω να Φίγκο» αυτό θυμάμαι μόνο! Λες; 😐 Εδώ που τα λέμε, η Τσου-Τσου έπρεπε να είναι έξω, άμανείναιέτσι άρον άρον φυλάκισον να μπούμε «όλες» να μην έχουν πού να μας πρωτοβάλουν. Sixtir πλέον

    @ Daisy, hello 😀 τενκ ιουουου! Κάπου θα ‘χεις δουλέψει κι εσύ, ε; Κάτι θα ‘χει πάρει τ’ αφτί σου;

  20. Ιανουαρίου 17, 2008 στο 03:34

    @ krotkie (12) Ναι, καλέ!

    @ Μούργο, αυτή η κατάσταση είναι όντως deep shit. Φυσικά και πιστεύω πως την αλήθεια δεν θα τη μάθουμε ποτέ. Αλλά την παρακολουθώ με προσοχή. Εξάλλου, για συγκεκριμένους λόγους, δεν έχω την πολυτέλεια ούτε να τη βαρεθώ ούτε να την παρακολουθώ από την Τατιάνα.
    Πέρα από αυτό, σε κάθε μεγάλη ιστορία, όπως και σε κάθε τοπίο, μπορεί την προσοχή σου να τραβήξει μια λεπτομέρεια, π.χ. μια πασχαλίτσα που κάνει σαικσ με τον πασχαλίτσο; Τι κάνεις; Εγώ με την καινούργια μου Nikon επιλέγω το close up. Αν πραγματικά τα παραδείγματά μου (που είναι εντελώς αληθινά και από τη ζωή βγαλμένα 😛 ) δεν σου θυμίζουν τίποτα ή θεωρείς πως είμαι άλλο ένα Σκληρό Παπί του Μαϊάμι, θα σε παρακαλούσα να μου πεις -έστω μέσω e-mail- πού δουλεύεις και πού ζεις να σας στείλω ένα βιογραφικό σημείωμα, το οποίο το ξεσκονίζω πολύ τελευταία.
    Όινκ 😛
    Αντρα 😛

  21. Ιανουαρίου 17, 2008 στο 18:10

    Γιατί είναι μέσα αυτή;;; Για εκβιασμό ε;;;
    Κρίμα το κορίτσι…και μάλλον θα έκανε ωραίες π _ _ _ ς!!!!

  22. Ιανουαρίου 17, 2008 στο 18:28

    Μάνο, πιστεύω επειδή έκανε άσχημες πάρλες και όχι π(μπλιιιιπ)ες!

  23. Ιανουαρίου 19, 2008 στο 03:19

    Σωστα τα λες aa-duck.Ολα για εκεινον λεγονται.Μα για εκεινη μετα απο αρκετο διαστημα μαθαμε το ονομα της.Το μονο που ξεραμε αρχικα ηταν μονο η ηλικια…

  24. Ιανουαρίου 19, 2008 στο 14:10

    Προς το σκατί χρώμα κλίνω κι εγώ..
    Κι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω θα το βρείς!
    Π.χ. η πέτρα «υποθαλάσσια Θεσσαλονίκης»: ήμουν προχθές στη συνάντηση στο Πολυτεχνείο για το θέμα της υποθαλάσσιας και ω ναι! Και Ζαχόπουλος κρύβεται από κάτω, και αποχαρακτηρισμοί Διατηρηταίων και Αρχαιολογικών χώρων και η εξής πληροφορία από χωμένους δικηγόρους Θεσσαλονίκης:
    «Το γουρουνί DVD βγήκε μονταρισμένο επειδή όταν ο Ζαχόπουλος χοπ χοπ την Τσου πέταξε την ατάκα «τέτοιο χοπ χοπ μόνο εσύ και ο Πράιμ»!!!
    ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!

  25. 25 teokaf
    Ιανουαρίου 20, 2008 στο 15:47

    Η μεγάλη μου ένσταση στο όλο Θέμα είναι η εξής: Παπί δεν είναι δυνατόν να περίμενες να πάρεις το Βήμα για να αποκτήσεις τον Μονομάχο. Έπρεπε να τον έχεις ήδη.

  26. Ιανουαρίου 20, 2008 στο 22:58

    @ Donald, βρομοϊστορία όπως και να το δούμε… και όσα περισσότερα ακούμε… δξ…

    @ παπικάκιμου, πρώτα απ’ όλα φιλί επειδή γράφεις το κλίνω με ι. Φιλίιιι :*

    Ο τέως ισχυρός ανδρ (; ) μάλλον είναι υπεύθυνος για πολλά. Και εδώ στον Πειραιά μας έχει βάλει χέρι, μη νομίζεις… Αυτή την εκδοχή που λες μαζί με χειρότερες λεπτομέρειες 😮 την έχω ακούσει κι εγώ. Αλλά τέτοια περιγραφή ποτέ!!! Τέτοιο χοπ χοπ μόνο εσύ και ο Πράιμ 😆 😆 😆 😆 Να ‘σαι καλά 😀

    @teokaf, πώς; 😯 Πες το μου κι αυτό! Τον είχε δώσει κι άλλη εφημερίδα; Πάντως τα καινούργια »ακριβά» DVD του ΒΗΜΑΤΟΣ έχουν αίσχος ήχο Dolby Digital 2.0 Και δεν πάω στο Σινεάκ καλύτερα;

    @πσιτ ty!

  27. 28 teokaf
    Ιανουαρίου 20, 2008 στο 23:25

    Να το έχεις αγοράσει βρε πάπια. Είναι απ τα έργα που πρέπει να έχεις ούτως ή άλλως. Δεν έχω δει κανένα απ τα DVD του Βήματος σήμερα αγόρασα το πέρα απ την Αφρική και να δούμε τι ποιότητα έχει.

  28. Ιανουαρίου 20, 2008 στο 23:33

    αχ το δόλιο ΒΗΜΑ,
    πιο πολύ απ’ όλα του τα DVD σήμερα, μου άρεσε αυτό που είπε ο Ψυχάρης σήμερα στη στήλη του: there’s no such thing such as εκδοτικός πόλεμος, παραμύθια φούρναρης 😛

  29. 30 Αθανασία
    Ιανουαρίου 21, 2008 στο 11:34

    Γειάσας Παπάκι!!!ωραίο το κειμενό σας….και με πολύ αλήθεια μέσα του….και μένα μου άρεσε αυτό το…γουρουνί όπως το λέτε…τί να πώ κι εγώ για το χάλι που βλεπουμε τελευταία…σε λίγο έτσι όπως το πάμε δεν θα πηγαίνουν οι φίλοι της λεγόμενης ‘τσόντας΄ να την αγοράζουν από τα βίντεο κλάμπ γιανά τη δούνε…θα τη βλέπουν στα δελτία ειδήσεων….αφού πιά έχουν καταντήσει αυτά να είναι σαν πορνοταινίες….αφού είναι γεμάτα με πιπεράτες,γαργαλιστηκές,λεπτομέριες από την ερωτική ζωή του κύκλου των πολιτικών,δημοσιογράφων,υπουργών,στελεχών επειχηρήσεων και πάει λέγοντας…..Με αγάπη,Αθανασία.

  30. Ιανουαρίου 21, 2008 στο 14:48

    Ναι, βρε Αθανασία, πες τα 😀
    Σ’ ευχαριστώ πολύ, καλημέρα, καλή εβδομάδα!

  31. Ιανουαρίου 22, 2008 στο 08:17

    Kanw ena mikro dialima apo tin siopi mou. exw kati sta xeria kai ithela na to mirastw mazi sas kai mono s’auto to blogaki.. 😉 Elpizw na min prolave na diarefsei mesa se treis-tesseres meres.. 🙂
    http://www.box.net/shared/bqkr605c00

  32. Ιανουαρίου 22, 2008 στο 08:19

    telika den m’afine me ton link.. 😉 an einai diorthwste to kai afiste to dinamiko. 🙂

  33. Ιανουαρίου 22, 2008 στο 08:21

    ouaou! anagnwrise to link mono tou! pou pige i html?!?!?! 😯

  34. Ιανουαρίου 22, 2008 στο 15:37

    :********Μικρέ Νικόλα
    Σ’ ευχαριστώ πολύ! Το είχα ακούσει στα ΥΠ και είχα τρελαθεί!
    Φυσικά και μου αρέσει πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ!
    Με link και html δεν ξέρω, ο τεχνικός υπεύθυνος είναι ο σεφ
    Καλημέρεσ 😀

  35. Ιανουαρίου 23, 2008 στο 23:50

    Τα έχω διαβάσει ήδη αλλού τα παραπάνω.Καλά κάνεις και τα αναφέρεις γιατί ο κόσμος δεν έχει πάρει χαμπάρι τί συμβαίνει.Ξεπουλάει η κυβέρνηση γιατί;Για να αντέξει τις πιέσεις του πετρελαίου;Τί έγινε το δυνατό ευρώ που μπορεί να αποσβέσει την κατάσταση;Θενκς αγαπητή…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Ιανουαρίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

tweets του σεφ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: