10
Μάι.
08

Πού πάει το διαφορετικό όταν θαμπώσει;

Ο ουρανός μου ξεφτίζει εδώ και μέρες κομματάκι κομματάκι σαν σοβάς. Το διαφορετικόμου δεν είναι πια ταβάνι. Ταβάνι είναι: «Δεν μπορώ», «έχω μια φοβερή εξάντληση», «δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, να διαβάσω, να δουλέψω».

Βαριέμαι και βλέπω λίγο view master. Κλικ μια διαφορετική ταινία, κλικ μια διαφορετική γέφυρα, κλικ διαφορετικά πυροτεχνήματα, κλικ ένα διαφορετικό αγόρι, και μετά το παιχνίδι χαλάει. Κλικ την ταινία την έχουμε ξαναδεί, κλικ αν περάσεις και είκοσι φορές το Ρίο-Αντίρριο δεν τρέχει και τίποτα, κλικ πυροτεχνήματα έχει και στο YouTube, κλικ κλικ κλικ κλικ κλικ.

Πού πάνε τα δισκάκια με τα φιλμ όταν θαμπώσουν;

Έχω μείνει με παράπονο στη σκοτεινή γωνιά του πάρτι, έχω χοροπηδήσει πάνω-κάτω με αγωνία «εδώ είμαι κι εγώ, εδώ είμαι κι εγώ», έχω γίνει γκρούπι, έχω γίνει αντιαλκοολική εκστρατεία, έχω γίνει το δικό σου, έχω γίνει μαμά, έχω πει «φυσικά, ας το κάνουμε κι αυτό!», «ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω», «παρακαλώ», «ΟΧΙ βέβαια», «I do», έχω μαζέψει τα πράματά μου σε κούτες για τη μετακόμιση του Ιουνίου, έχω γιορτάσει πρώτα την Ανάσταση και μετά τη Μεγάλη Παρασκευή (εδώ είναι ακόμη Παρασκευή), έχω γίνει εγώ, κανένα κόλπο δεν πιάνει.

Δεν έχω γίνει αρχηγός, δεν έχω γίνει κανονιστής, είναι έξω από τον ζωδιακό μου χάρτη. Μου αρέσει να ξυπνάμε, να περπατάμε και να αποφασίζουμε μαζί. Η υπομονή μου τελειώνει δύσκολα, η υπομονή μου τελειώνει εύκολα.

Advertisements

19 Responses to “Πού πάει το διαφορετικό όταν θαμπώσει;”


  1. Μαΐου 10, 2008 στο 23:17

    χμ…
    όταν θαμπώσει το διαφορετικό, πάει στην άκρη.
    το αφήνουμε λίγο να ξεθαμπώσει και μετά -που θά΄χει πέσει κομματάκι και ο ήλιος- αποφασίζουμε αν θα ξαναμπεί στο κέντρο με τα άλλα τα ωραία μας θαμπά -που έχουν πάψει να παριστάνουν τα γυαλιστερά- ή αν θα μείνει στην άκρη ως μπιμπελό-ανάμνηση λαμπερών ημερών.

    καημένο αρκουδάκι…

  2. Μαΐου 10, 2008 στο 23:19

    νομίζω ότι μου πάει να είμαι ένας ροζ κύβος με ροζ αυτιά λαγού πάνω σε ένα ελατήριο.
    ποτέ δεν είχα άβαταρ. να το υιοθετήσω;

  3. 3 lifewhispers
    Μαΐου 11, 2008 στο 11:32

    μερικες φορες το διαφορετικο εμφανιζεται ενθουσιωδες, κι αλλες εξω απο τα νερα μας, το θεμα ειναι αν γουσταρω να το δω ως διαφορετικο,ως κατ επεκταση νεο, ως κατι που με ωθει «αλλου».
    Καλως ή κακως, υπαρχουν κάποια αρκουδακια που δεν εχω αποχωριστει ποτε, παπι..και καποια που μολις τα παιξω για λιγο πανε κατευθειαν στα σκουπιδια.

  4. Μαΐου 11, 2008 στο 11:35

    @lifewhispers σωστή η καντιανή προσέγγιση στο διαφορετικό. Σωστά λες ότι αν γουστάρεις να το δεις ως διαφορετικό… Τι σου υπαγορεύει όμως να το δεις ή όχι; Εκεί υπάρχει τέτοια φιλοσοφική συζήτηση από τον 18ο αιώνα και ακόμα δεν την έχουμε καταλήξει. Πάντως το διαφορετικό – ε διαφορετικό είναι. Δεν νοιάζεται που θα πάει…αρκεί να υπάρχει εν δυνάμει κάπου εκεί κοντά!!!

  5. Μαΐου 11, 2008 στο 17:37

    @ αγαπημένε μου {{{{{{{ροζ κύβε με αφτιά λαγού πάνω σε ελατήριο}}}}}}}}}}, φυσικά να πάρεις το άβαταρ. Πιστεύω πως τόσο καιρό δεν είχες ακριβώς επειδή δεν είχες βρει το ιδανικό.
    Το άλμπουμ μου με τις σκέτες αναμνήσεις των λαμπερών ημερών έχει φρακάρει. Θα δω τι θα κάνω. Προς το παρόν απολαμβάνω ένα ολόκληρο πιτζάμα γουίκεντ και άρχισα να βλέπω »Τα Φιλαράκια» από την αρχή. Δέκα σεζόν είναι αυτές. Ε, ώς το τέλος κάτι θα αλλάξει!

  6. Μαΐου 11, 2008 στο 19:29

    καλό μου ψιθυράκι, και άλλες φορές εμφανίζεται σαν το εντελώς φυσικό μου που μου πάει και δεν με στενοχωρεί, αυτό που μερικοί τολμούν να ονομάσουν, είτε με μεγάλη αφέλεια είτε όχι, το άλλο μου μισό. Άρα διαφορετικό απ’ όλα τα άλλα, γιατί πόσα να είναι πια τα μισά σου σε αυτόν το κόσμο, δεν είσαι π.χ. και ζεϊμπέκικο στα 9/8 😀 Θες 1/2 + 1/2 – Μέχρι να γίνει μια απ’ τα ίδια, ή έτσι να νομίζεις για ένα διάστημα, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο: Ιδιο ή Αλλο;
    Και με τα αρκουδάκια έτσι ακριβώς όπως τα λεσ 😉

    Sotiris, πάντα υπάρχει μια ενδόμυχη ανάγκη για το διαφορετικό, για το αγαπημένο ή για το δικό – τουλάχιστον μέχρι να έρθει η ελευθερία «δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, και κυνικός ή απλώς μάγκας ρεαλιστής μη μου τα ζαλίζετε» [ 😀 ]

  7. 7 ALm
    Μαΐου 12, 2008 στο 00:30

    Κατηγορίες: Duck Tales, luv, missing point, moody, εμμονές, μας τα ‘παν κιάλι, σχέσεις και το πρωί με τον καφέ

    πάει missing, όπως το point
    (ή πάει αλλού, όπως ένα διαφορετικό point)

    😛

  8. Μαΐου 12, 2008 στο 02:02

    ALm, μα τι άβαταρ κι εσύ!!!

    Η απάντηση κρίνεται άκρωσ σατισφάινγκ 😆
    φιλι*

  9. Μαΐου 12, 2008 στο 23:18

    Τώρα είδα το πόστ σου για τη γιαγιά…
    Συλλυπητήρια ρε σύ…
    Δε φαντάζεσαι πως σε νιώθω…

  10. 10 Εύα
    Μαΐου 12, 2008 στο 23:29

    Χχχχχμμμμμμμμμμμ!!!!

  11. Μαΐου 13, 2008 στο 04:28

    Μ’ αρεσε πολυ το σχολιο της αντανακλασης… τα λεει ολα…
    φιλι γλυκο μωρε 🙂

  12. Μαΐου 14, 2008 στο 03:55

    πατσιουράκι, ευχαριστώ πολύ…

    Εύα Α χα! (Και χμούξης δηλαδή, αλλά από κοντά!)

    Φαβελί μου, η αντανάκλαση πραγματικά τα λέει όλα, να δούμε τώρα ποιος θα τα κάνει όμως. Τενκ ιου…

  13. Μαΐου 14, 2008 στο 11:01

    Όλως περιέργως συναντώ κείμενα μπροστά μου που ταιριάζουν πολύ με ένα τραγούδι που προβάρουμε τώρα με την μπάντα.Είναι μια διασκευή του Χάλαρη(αυτός και αν είναι εκπληκτικός τύπος…κομμουνιστής που ασχολιόταν με την βυζαντινή μουσική.Οι κομμουνιστέςδεν τον ακούγαν λόγω βυζαντινής μουσικής ενώ οι υπόλοιποι λόγω κομμουνισμού!!!)η οποία διακευή λέει…

    Με χρωματιστά μολύβια φτιάχνω ανθρωπάκια ίδια
    στρατιώτες στην πλατεία
    Λαλαλό η χορωδία
    αρλεκίνοι κουδουνάκια
    μπλε και πράσινα γκλομπάκια.

    Γίνε λοιπόν εσύ αυτή που θα έχει τα χρωματιστά μολύβια,αυτή που μαζί με τα άλλα θα φτιάχνει εξαρχής το διαφορετικό θαμπό ώστε να το γυαλίζει σιγά σιγά.Σε εκείνη την περίπτωση θα πάει κατευθείαν στην ψυχή σου.

  14. Μαΐου 15, 2008 στο 09:00

    Για να το επιλέξουμε βρε παπονι, το διαφορετικό θα μιλάει σε μας, αλλιώς θα παίρναμε μια απο τα ίδια… Ακόμα και να θαμπώσει, νομίζω πως δύσκολα θα το αποχωριστούμε, γιατι ειναι απλά… διαφορετικο 😉

  15. Μαΐου 19, 2008 στο 09:49

    Μα κανένα κόρπο να μην πιάνει…κι η υπομονή σου να τελειώνει μαζί κι εύκολα και δύσκολα…συμβαίνουν και στα παικουλίνια τούτα τα παράξενα;)
    Καλημέρα σου και φιλιά απ το Ρουλιώ

  16. Μαΐου 20, 2008 στο 20:55

    Κι εγώ ακόμη Μεγάλη Παρασκευή έχω. Στη δουλειά τουλάχιστον. Αν σε παρηγορεί. Και πολύ φοβάμαι ότι η Ανάσταση θα ξυπνήσει τον Κόμη Δράκουλα και ουχί τον Ιησού Χριστό. Ένιγουέι, καλησπέρες!

  17. Μαΐου 21, 2008 στο 23:18

    island είναι πολύ τατσινγκ αυτή η ιστορία και αυτοί οι στίχοι, αλλά να γινόταν και κάτι λίγο εύκολα δεν θα με χάλαγε. Να ‘χαμε κανένα μάτζικ πεν, σαν κι αυτό του Παραμυθά.

    Πάλι δουλειέσ να κάνω; 😕

    laxanaki μου εσύ λεσ, εγώ κάνω ευχέσ κτλ.!!!

    συγκατοικόνι μου, εφ μου τι ωραία φωτογραφιούλα κρυμμένη στο αστεράκι, σ’ ευχαριστώ πολύ , :*

    If…igeneia ΩX!!!

    ρουλιώ, καλωσήρθες 🙂 κανένα κόρπο, μα από ποιο νησί είναι αυτό το κόρπο; Φιλιά κι εκεί!

    Αγαπημένη koptoraptou όχι, όχι, όχι, δεν με αρέσει και δεν με παρηγορεί!!! Ας ξυπνήσει και αυτόσ ο κόμησ να δαγκώσει καμιά καρωτίδα αυτωνώνε που ρουφάνε το αίμα με το μπουρί τησ σόμπασ!!! Αμάν πια!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Μαΐου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 6 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 6 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 6 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: