27
Ιολ.
10

Ο παππούς ήταν μεγάλος τζαναμπέτης

…και μόνο η γιαγιά τον έκανε καλά. Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια εμείς δεν είχαμε γιαγιά.

Κι εκείνος δεν είχε Μαρουσούλα.

Και τριγύριζε σα θηρίο ανήμερο στο κλουβί αυτά τα χρόνια και έβριζε γνωστούς και αγνώστους.

«Τον κιαρατά τον πολιτικό, τον γκαραγκιόζη τον δημοσιογράφο, τον κιαρατά τον γιατρό που μου ‘φαγε τη Μαρουσούλα, τη συντροφιά μου.  Τον κιαρατά τον πατέρα σου που με κυνηγάει να παίρνω τα χάπια. Κουμάντο στις δικές σας ζωές, ρε κουμπάρε, εγώ τα έκανα και τα τούτα μου και τα κείνα μου. Σειρά σας τώρα, αφήστε με…»

Ή, το καλύτερο, σε μια από τις τελευταίες Εντατικές: «Και πού το ξέρω γω, ρε, ότι αυτός είναι γιατρός; Επειδή φοράει άσπρη μπλούζα, μαθές;» Και μπαμ και κρατς έσπαγε καλωδιάκια, πεταλούδες, ό,τι μπορείς να φανταστείς.

Όχι, δεν μπορούσες να τον συνεννοηθείς με τίποτα – με τίποτα.

Δεν ήταν πάντα έτσι. Δεν ήταν ακριβώς έτσι – τουλάχιστον όχι όσο ζούσε η γιαγιά.

Ούτε όταν ήμασταν εμείς μικρά και μας έφτιαχνε ολόκληρα σίκουελ από το παραμύθι «μαγικό ιπτάμενο χαλί».

«Καλά, δε θυμάστε χθες που έφυγα από τη Δραπετσώνα και προσγειώθηκα στην ταράτσα και πήγαμε ταξίδι;»

«ΟΧΙ!»

Παιδικά μάτια τεράστια από την έκπληξη.

«Καλά, και δεν πιστεύεις τον παππού;»

«Πιστεύω, παππού. Και μετά τι έγινε;»

Ούτε όταν οι τσέπες του ήταν γεμάτες σοκολάτες και καραμέλες Ο’Μάμυ όχι μόνο για τα εγγόνια του, αλλά για όλα τα παιδιά στη γειτονιά. Ούτε όταν σου έδινε χαρτζιλίκι και δεν ήθελες να το πάρεις. «Όχι, παππούλη, είμαι εντάξει, μεγάλωσα, δουλεύω…» «Ααα, ο κιαρατάς ο πατέρας σου σ’ το είπε. Πάρε, ΣΟΥ ΛΕΩ, ΝΑ ΠΙΕΙΣ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ!»

«Θανάση μου, αγόρι μου, γιε μου, μη φωνάζεις, μη συγχύζεσαι».

[Με την απορία θα μείνω, γιαγιά…

Πώς γίνεται να αγαπάς, να ξεψυχάς, μάλλον, για τον ίδιο άνθρωπο χρόνια 63, και να τον λες «Θανάση μου, αγόρι μου, γιε μου» μέχρι την τελευταία στιγμή;]

Ούτε όταν τάιζε όλα τα αδέσποτα της γειτονιάς «Ουστ ουστ, βρομόγατο» (μπροστά στους άλλους). «Έλα δω, βρε ρουφιάνικο, να φας φαγάκι. Ααα, άτιμο» (όταν έμεναν μόνοι).

Ούτε όταν «βοηθούσε»… – κι ας μην είχε την άλλη μέρα ούτε ευρώ.

Και τώρα που το σκέφτομαι ούτε τις πολύ τελευταίες μέρες ήταν περίεργος, όταν αναγνώριζε μόνο τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Και κάρφωνε με τις ώρες αμίλητος τις φωτογραφίες της γιαγιάς. Ούτε καν όταν ερχόταν κάνας συγγενής να τον δει στο σπίτι και άνοιγε μισό ματάκι: «Ωχ, μωρέ, πάααλι;»

Με τούτα και με κείνα (όπως θα ‘λεγε κι ο ίδιος), και παππού δεν έχουμε πια… Και φυσικά θα γινόταν το δικό του στο τέλος. Δεν ήθελε άλλο. «Δε γουστάρω άλλο. ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ;» Πειραιώτης άνθρωπος, τόσο αγύριστο κεφάλι και τόσο μάγκας ώς την τελευταία στιγμή. Του έλειψε η γυναίκα του και είπε να φύγει. Αυτό είναι όλο.

Γεια σου, παππούλη μου.

Advertisements

12 Responses to “Ο παππούς ήταν μεγάλος τζαναμπέτης”


  1. 1 doradidit
    Ιουλίου 27, 2010 στο 01:36

    Καλό του ταξίδι…

  2. Ιουλίου 27, 2010 στο 07:49

    έτσι απλά έφυγε -του έλειψε, αφού…

    Καλό του ταξίδι
    και φιλί σε σένα, μικρό παπάκι…
    να τους θυμάσαι, να είναι εδώ

  3. Ιουλίου 27, 2010 στο 10:56

    «καραμέλες Ο’Μάμυ»… τι θυμήθηκες τώρα!!

    [αυτό το ποστ θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ πριν από 40 μέρες, αλλά στη «θηλυκή βερσιόν» και δε θα άλλαζα ούτε κόμμα].

    να είσαι καλά, Παπίκου, να τους θυμάσαι…

  4. Ιουλίου 27, 2010 στο 11:29

    Kαλοτάξιδος (((((((((παπίμου)))))))))
    με όλη την αγάπη μου κι απέραντο σεβασμό.

  5. Ιουλίου 27, 2010 στο 22:32

    Γαμώτο, γιατί μου θύμισες τον παππού μου; Ο θεός να τους συγχωράει (αν υπάρχει κάτι τέτοιο τέλος πάντων…)

  6. Αύγουστος 2, 2010 στο 00:38

    Όταν θες να είσαι με τον άνθρωπό σου, θα κινήσεις γη και ουρανό. Καλό του ταξίδι

  7. Αύγουστος 6, 2010 στο 00:46

    παπι, να ζησεις να τον θυμασαι τον παππουλη σου [εγω δεν γνωρισα κανεναν γμτ.]

  8. Αύγουστος 14, 2010 στο 17:45

    Πολλή αγάπη είδα στα λόγια σου για τον καημένο τον παππούλη. Ευτυχισμένος ήταν που έφυγε έχοντας γύρω του ανθρώπους να τον αγαπούν και να τον μνημονεύουν. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη δίπλα στη Μαρουσούλα. Τουλάχιστον εκείνη θα ανέχεται τη μουρμούρα του αδιαμαρτύρητα. Κι εσύ να είσαι πάντα καλά και να τον θυμάσαι, ώσπου να γίνεις κι εσύ ένας μεγάλος τζαναμπέτης.

    alla logia

  9. Σεπτεμβρίου 15, 2010 στο 00:14

    πολύ όμορφο… να είσαι καλά. και να τους θυμάσαι.

  10. 11 yX
    Νοέμβριος 19, 2010 στο 05:22

    Εγώ, που ούτε εσένα σε ξέρω, ούτε τον παππου σου ηξερα ούτε κανέναν σας, γιατί να δακρύσω βραδυάτικα, μου λες;
    Ασταδιάλα, δηλαδή!

    ΥΓ: Καλό ταξίδι στον παππού σου – αν κ τώρα πια θα έχει φτάσει ήδη κ θα τα λέει με τη γιαγιά…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Ιουλίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Σεπτ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 5 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 5 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 5 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=

Αρέσει σε %d bloggers: