Author Archive for



17
Ιολ.
10

Λαχτάρα το ξημέρωμα

Ξέρεις, όχι δεν ξέρεις, να σ’ το πω: στη δική μας τη δουλειά κάθε Παρασκευή είναι Μεγάααλη Παρασκευή. Το οποίο σημαίνει ότι πηγαίνουμε στο γραφείο αργά το μεσημέρι της Παρασκευής και φεύγουμε νωρίς το Σάββατο. Δεν παραπονιέμαι. Το μόνο που επιθυμώ είναι να συνεχίσει κάθε Παρασκευή να είναι Μεγάλη, αν με εννοείς, δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας. Δεν παραπονιέμαι, λοιπόν, απλώς σου δίνω στίγμα χρονικό.

Τελειώνουμε, που λες, πριν από κάνα δίωρο τη δουλειά (στο Μαρούσι) και η καλή μου συνάδελφος με αφήνει κοντά στην Καλλιθέα για να πάρω νυχτερινό λεωφορείο για Πειραιά. Είμαι ακόμη σε mood fresh and clean από τις διακοπές, με τα καινούργια μου τα ρουχαλάκια, με το χρωματάκι μου, τις σαγιονάρες μου, κάπως λαλαλα τα πάχη μου τα κάλλη μου, τα φρεσκοϊσιωμένα μου μαλλιά, το ξανθό να λαμπυρίζει στη ρίζα, να ‘χει ξανοίξει η ανταύγεια και τα λοιπά και τα λοιπά.

Ανεβαίνω στο 040 και βλέπω που με βλέπει μωράκι 25χρονο, εννοείται πως δεν σκοντάφτω πουθενά, κάθομαι στη θέση μου, άπλες, είναι 4 η ώρα το πρωί, μπαίνει αεράκι από το παράθυρο και όλα καλά. Το ομορφούλικο (το οποίο κάνει ρίμα Και με το μούλικο και θα καταλάβεις παρακάτω γιατί) συνεχίζει να με κοιτάζει, του κάνω κάπως ματάκια μεν, αδιάφορη δε (και καλά). Σε μια στιγμή τα ματάκια του γίνονται γραμμούλες σαν να προσπαθεί κάτι να θυμηθεί. «Καλέ, λες να γνωριζόμαστε από κάπου;» σκέφτομαι και χαμογελώ κατά λάθος σε όποιον ήταν μπροστά μου-δε θυμάμαι.

Και τότε τι ακούω το πιτσιρίκι να λέει στην παρέα του ολοκληρώνοντας ΠΡΟΦΑΝΩΣ το συνειρμό του;

«Ρε σεις, δε σας είπα. Η θεία μου (σ.σ.:!!!) θα παίξει στο remake του »Ρόδα, τσάντα και κοπάνα»» (σ.σ.:!!!)

Συνέχισα τη διαδρομή μέχρι τον Πειραιά χωρίς καθόλου ματάκια (εννοείται) και αγνοώντας πα-ντε-λώς τη συζήτηση της παρέας που συνεχιζόταν κάπως έτσι: «Και τι είναι αυτό, ρε μαλάκα;» «Ε, μια ταινία, ρε συ, τραγικά παλιά. Δεκαετία ’80 ή ’70 νομίζω – δε θυμάμαι πολύ καλά».

ΥΓ.: Για την ιστορία να αναφέρω ότι διασταύρωσα και την είδηση.

😕

04
Ιολ.
10

Φοβάμαι, τρέχει τίποτα;

Είμαι ΕΓΩ, γιου νόου. Είμαι ακόμη ΕΓΩ. Με τα + και τα – τα υδροχοϊκά και τ’ άλλα. Με τη μετεφηβεία την ανεπιεική που θα κρατήσει ου! πολύ. Με το βίβερε περί κωλο-ζαμέντε, τα θαπάωκιαςμουβγεικαισεκακό, τα μην κάνεις ποτέσ σήμερα κάτι που μπορείς να αφήσεις γι’ αύριο κτλ.

Και είμαι πάλι ΕΓΩ πάνω απ’ το φερμουάρ του σακ βουαγιάζ που έκλεισε εύκολα και φοβάμαι. Πάντα φοβόμουν. Κι ας έκανα στο τέλος που ήθελα. Αλλά δεν φοβόμουν έτσι. Όχι μια νύχτα πριν από τις διακοπές. Όχι λίγο πριν το πφββββββ του καραβιού. Φοβάμαι να φύγω. Φοβάμαι να γυρίσω. Φοβάμαι γι’ αυτά που θα βρω.

Η παράνοια και το «προσεχώς τίποτα», φίλε, με ακινητοποιούν. Και η συνήθης αταραξία των λαϊφσταϊλάδων. Και η απραξία. Και οι ύμνοι στην επερχόμενη μιζέρια με κάνουν θηρίο. Τι θα πει «να φτωχύνουμε, να βρούμε την ανθρωπιά μας»; Με τη μιζεροποίηση πώς γίνεσαι καλύτερος; Άι, ρε… Μόνο κάτι καραβολεμένοι χαζοπορφυρογεννητοκουλτουριάρηδες τα πρεσβεύουν αυτά.

Κανονικά, λέμε, θα ήθελα να ήμουν σε αυτό το μουντ

Να μπορώ να κοιμηθώ νωρίς και να ονειρεύομαι όλα τα χαζά και τα ωραία που μπορείς να ζήσεις στις διακοπές. Και αντί γι’ αυτό, φοβάμαι. Με έκανες, φίλε, να φοβάμαι κάθε λεπτό. Μου έκλεψες και το τώρα -που πάντα μ’ ένοιαζε πάνω απ’ όλα- και το μετά και το πολύ πολύ μετά και το καλοκαίρι.

Και αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να το πληρώσεις.

27
Ιον.
10

Don’t leave me now

Στο all times hot Πασαλιμάνι για καφέ. Κάνουμε σχέδια για τις διακοπές, λέμε θα κάνουμε αυτό κι εκείνο και το άλλο, θα φάμε αυτό, εκείνο και το άλλο, είμαστε γνωστοί …χμ… γκουρμέ τύποι, απ’ το μυαλό μου περνάει ξανά η σκέψη πως αυτές μπορεί να είναι οι τελευταίες διακοπές για δεν ξέρω πόσο καιρό, όταν ζουμάρω στο ζευγάρι στο διπλανό τραπέζι. Είναι πολύ όμορφοι. Πολύ όμορφοι. Και πολύ νέοι. 20-25. Εκείνος είναι ένας τύπος Έινταν, ας πούμε, σε όρους Sex and the City, και εκείνη ένα πολύ ωραίο γκομενάκι, ξέρεις τώρα, μαλλί καρφί μέχρι τη μέση της πλάτης, σορτσάκι, γυμνασμένη κτλ.

Ο Έινταν δείχνει ενοχλημένος, στενοχωρημένος. «Δεν μπορεί», της λέει, «κάθε φορά που τσακωνόμαστε, κάθε φορά που διαφωνούμε για κάτι, να μου λες να χωρίσουμε…»

Η κοπελίτσα σιωπή.

«Τόσο λίγο με μετράς δηλαδή;»

«Όχι, αλλά άμα με νευριάζεις τι θέλεις να σου πω, αγάπες, λουλούδια, μελισάκια;»

«Δεν μ’ αγαπάς;»

«Έτσι είμαι εγώ, ρε παιδάκι μου! Μη μου ζαλίζεις τα xxx»

Εν πάση περιπτώσει, η ακριβής στιχομυθία δεν έχει και τόση σημασία. Ούτε και ποιος έλεγε τι. Ο Έινταν είχε τόσο φάτσα-καλού-και-καινούργιου-στο-άθλημα παιδιού που -γιατί να σ’ το κρύψω;- με σνίφισε πολύ. Και μου άφησε κι ένα τσίμπημα στην καρδιά. Την απλούστερη σκέψη, δηλαδή, που σιγά κιόλας δεν υπάρχει και κανένας ιδιαίτερος λόγος να τη συζητήσεις… Αλλά, αλλά, αλλά, πώς ξεκινάει ένας Έινταν, ή έστω και μια Εϊντάνισσα, ρε παιδάκι μου, με καθαρό βλέμμα, χωρίς άμυνες, χωρίς φίλτρα, με καλές προθέσεις, με ορθάνοιχτη καρδιά, με την καρδιά καρφιτσωμένη στο πέτο, που έλεγε κι η Ελένη μου, και πώς καταλήγει μετά 10, 15, 20 χρόνια, ε;

Και anywayz, μια, δυο, τρεις, τέσσερις, πέντε, πόσες αντιστάσεις πια save as koroidiliki να έχεις για να μη γίνεις κι εσύ καθοικάκι;

07
Μάι.
10

Στο ντιβάνι

Με πιάνει ένα πείσμα, μια κ@βλ@ απ’ την ανάποδη με τις συγκρίσεις, γιατρέ μου.

[Παιδικό τραύμα;]

Είναι δυνατόν να συγκρίνουν κάποιοι τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου με τη δολοφονία των τεσσάρων στη Marfin; Και επειδή η απορία βγαίνει μάλλον από χείλη συντηρητικών, θα ήθελα να ρωτήσω, είναι δυνατόν να συγκρίνετε τα όργανα στα οποία εμπιστεύεστε (εσείς) την τάξη (σας) με θερμόαιμα ανεγκέφαλα κτήνη; Και είναι δυνατόν να νιώθετε ντεμέκ θιγμένοι επειδή «τα παιδιά του Δεκέμβρη» δεν βγήκαν στο δρόμο να διαμαρτυρηθούν γι’ αυτό το λόγο;

Εφόσον είναι δυνατόν, λοιπόν, βγείτε στο δρόμο εσείς. Τώρα.

Αν γλιτώσω την ανεργία, δεν θα γλιτώσω το Αιγινήτειο.

For sure.

Γιατρέ μου.

[Σε λινκάρω για να θυμάμαι τι έγινε χθες Κράτος Δολοφόνων IV ]

30
Απρ.
10

Το τραγούδι της Πρωτομαγιάς του 2010

Και τα λαϊκά παιδιά των 70s έχουν ψυχή.

Και έχουν συμβάλει στον Πολιτισμό.

Και προτείνουν τραγούδι για τη φετινή πορεία της Πρωτομαγιάς.

Με αίστημα – όχι αστεία!

Και αφιερώνουν εκεί που ξέρουν, που να τα βάλουν εκεί που ξέρουν, και να τα φάνε εκεί που ξέρουν και τους τόκους, και τα πανωτόκια και τα γαμωspreads, και που άμα τους κάτσει ποτέ γκόμενα να έχει πάει πρώτα με τους διπλάσιους από αυτούς που έχει πάει η Τζούλια, και να έχει να κάνει τεστ ΠΑΠ πέντε χρόνια.




syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Σεπτεμβρίου 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

  • ΜΠΡΑΒΟ στα «παιδιά» που έφυγαν και πήραν τους δρόμους! #efood twitter.com/EFSYNTAKTON/st… 1 day ago
  • RT @tetRadio: Ολοι τους ανυπομονούν να γνωρίσουν το δίδυμο κ. Μητσοτάκη και κ. Χατζηδάκη να τους συγχαρούν για το νόμο τους - και είναι τελ… 2 days ago
  • RT @mafmars2: #φωτια 3 days ago
  • RT @zoosos: Η #φωτιά στη Νέα Μάκρη Αττικής καίει δασώδη έκταση και βρίσκεται κοντά σε οικισμούς. Αν θέλετε βοήθεια για τα ζώα σας καλέστε τ… 3 days ago
  • RT @StamatinaSs: Έχει πιάσει #φωτιά και εκλιπαρούμε άμεσα για μεταφορά 18 σκυλιών στην οδό Δημητριάδος στη Νέα Μάκρη απέναντι από την JET O… 3 days ago

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 10 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 10 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 10 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 10 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Και Σκιά και Φως είναι το thalassaki

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=