Author Archive for

26
Μάι.
07

Πλάσμα-αλλού

Little child

Dry your crying eyes

αφού δεν πονάει άλλο

και σε ακούω τόσο καθαρά

μπορείς να γελάς  όσο θες χωρίς να σε πιάνει βήχας πια…

The fear you feel inside

cause you were born

Into this evil world

Where man is killing man

and no one knows just why.

Σε έβλεπα κρυφά να μη φοβάσαι

ή να κάνεις πως δεν φοβάσαι.

Και να φωνάζεις.

What have we become

Just look what we have done

Ενα κλικ μακριά.

Τελικά πίσω από τις οθόνες είναι άνθρωποι;

Που αγαπάνε, ελπίζουν, αρρωσταίνουν, πεθαίνουν, δουλεύουν

All that we destroyed

You must build again

που αδιαφορούν και μερικές φορές ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΝ.

Και είναι και κάτι Παιδιά που Φωνάζουν και ΔΕΝ επαιτούν.

Ξέρουν -ίσως- από την αρχή ότι δίνουν έναν αγώνα χαμένο,

αλλά κατεβάζουν τη μάσκα -με το οξυγόνο- στο πρόσωπο

βουτάνε το σπαθί και ορμάνε κόντρα σε όλους τους ανεμόμυλους.

When the children cry

let them know we tried

cause when the children sing

The new world begins.

Little child

You must show the way

To a better day for all the young.

Μια φορά έλεγε ο Συρανό πάνω στη σκηνή:

«Δεν υπάρχει πιο ευγενικός αγώνας από αυτόν που δίνεις και ας ξέρεις ότι είναι εκ των προτέρων χαμένος».

cause you were born for the world to see

That we all can live

In light and in peace

No more presidents

And all the wars will end

One united world under God

When the children cry

let them know we tried

όχι δεν είχα τον τρόπο ούτε τη γνώση

ούτε χρήμα

αλλά δεν είχα και καμία κουβέντα

ούτε μία

και ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΑ.

When the children cry

Let them know we tried

cause when the children fight

Then we know it ain’t right

when the children break

Let them know we ‘re awake

cause when the children sing

The new world begins.

***************************************************************

 Ξέρεις να χάνεις; Ναι. Και πώς είναι; Μη λες βλακείες, για τον καθένα είναι διαφορετικά. Κρίμα νέο παιδί… Μπορεί να κάνεις και λάθος. Χάνουν αυτοί που μένουν, ο πόνος για την απώλεια είναι κατεξοχήν εγωιστικός. Πώς ήταν; Μπορεί να μη θυμάμαι. ΠΕΣ. (…) Είναι σαν να σου κάνουν εγχείρηση χωρίς αναισθητικό, σαν να πήρε σου έκοψε κάποιος την κοιλιά με μαχαίρι, ο χρόνος της αναμονής για τους δικούς είναι χρόνος για να σχεδιαστούν οι εγκοπές, πονάνε λίγο και αυτές, ματώνουν, «να είστε έτοιμοι…», εντάξει…, και όταν έρχεται η στιγμή σού αφαιρούν το κομμάτι από τις εγκοπές βαθιά, χειρουργικά και με ακρίβεια. Κάθε πληγή θρέφει, αλλά κάθε κενό αφήνει κενό.

************************************************************

 Είμαι σίγουρη όμως πως ΕΣΥ θα προτιμούσες κάτι τέτοιο.mp3

Και είναι και καλύτερο.

Ποιος σε πόνεσε και ποιος σε άκουσε;

Ο πόνος ήταν για το πριν,

τώρα, καλύτερα…

Ξημέρωσε και μύρισε φθινόπωρο Μάη μήνα.

Να ανοίξουμε κάνα παράθυρο να μπει φρέσκος αέρας.

Ένα κορίτσι είναι όμορφο, είναι ελεύθερο και φεύγει.

Να φεύγεις, μωρό μου.

Γεια σου Λιονταρίνα.

Όλα καλά.

Advertisements
21
Μάι.
07

Εξυπνάδες του lefteris (meine liebe)

Από συνήθεια και μόνο ανοίγω το μάιλ. Και τι βρίσκω; Ένα μάιλ του lefteris με

subj »Αφιερωμένο, ρε ξαδέρφη»

Και λέει ο ποιητής:

Ο Τζον αγόρασε μια τζαμάουα ηλεκτρική κιθάρα από τον Βόλο. Τη φέρνει στην Αθήνα. Στο σπίτι όμως τον περιμένει και η Νίνα. Και του λέει δώσε και μένα να παίξω. Όχι, θα τη χαλάσεις. Έλα, ρε κολλημένε, δώσε! Όχι. Ναι. Όχι. Ναι. Όχι. Ναι. Να! Πάρ’ τη και πρόσεχε γκρρρρρ. Παίρνει η Νίνα, ήθελε να παίξει και Μάλμστιν, γκρουνκ! Πετάγεται ο Τζον σαν τη χορδή, όχι ρε γαμώτο, πρέπει να τρέχω στον Βόλο τώρα.

Ηθικό δίδαγμα: Έκανε η Νίνα σόλο κι έτρεξε ο Τζον στο Βόλο.

Είσαι γαϊδούρα

lefteris, πρώην cousinitos

Και τι θέλει να πει ο ποιητής; (Που παίρνω όρκο, Χριστέ μου, ότι αυτή την ιστορία τού την είπε ο gorilovassilis που με τη σειρά του θα την είχε διαβάσει σε κάνα FREE και βγάλε. Η προσθήκη με τον Μάλμστιν βέβαια στάνταρ lefteris.)

Ο ποιητής ήθελε να πει πως θέλει να μας την πει και καλά επειδή έχει πιάσει καινούργιο σπίτι εκεί στην ξενιτιά* εδώ και δύο μήνες και δεν έχουμε πάει να του πάμε έναν Leonidas, μια θήκη για τα περιοδικά, ένα σταντ για τα μαχαίρια, να κάνουμε μια κουβέντα σαν (ξ)αδέρφια όπως παλιά στη βεράντα του που βλέπει όλο το Σαρωνικό, την Αθήνα, τον Θεό.

Και έχει δίκιο το σκτάκι. Γιατί σε όσους ο Θεός δεν δίνει αδέρφια δίνει ο άλλος ξαδέρφια. (Σε μένα έλαχε αυτό το lefteris, το κράμα Ντάφι Ντάκ, Πέπε Λε Πιου και ιππότη Λάνσελοτ.) Γιατί κάποτε ήμασταν κολλητοί. Γιατί κάποτε ξέραμε ο ένας για τον άλλον τι σκεφτόταν πριν κοιταχτούμε στα μάτια. Όλα αυτά πριν γίνω εγώ μεγάλοσ μούχλασ (μπααα, δεν έρχομαι, θα αράξω σπίτι), γρινιαρίς (θρασύβουλασ: όλα είναι ατμόσ) και πριν αυτός κάνει κάτι παρέες τύπου γυμναστηρίου, τύπου gorilovasilis… και πηγαίνουν και στον Vertis – το σόι μου!   

Περίεργα (ψιλο)χανόμαστε αλλά αυτό δεν είναι κακό… Αλλάζουμε, μεγαλώνουμε, κλεινόμαστε, ορμάμε.

Στ’ αλήθεια θα έρθω αυτή την εβδομάδα, lefteris!

Θα ξαναπάμε βόλτα με το αυτοκίνητο και θα τρέχεις σαν παλαβό και θα τραγουδάμε (άντεπάλιιιιιι) παράφωνα αυτό.

και μη με λες εμένα πρώην κουζινίτος και μη μου γυρνάς πίσω τα χάδια μου, οκέ;

Αλλάζει το αίμα;

*Η ξενιτιά είναι μια ανηφόρα πάνω από τα πατρικά μας…

20
Μάι.
07

Κερκίδογλου

footballboys.jpg 

παιχνίδι η θρησκεία των φτωχών

aithoysadikasthio.jpgαίθουσα το δωμάτιο των σοφών 

Νόμιζες δεν θα σε έβλεπα; Νόμιζες κλείσεις είχες κάθε παράθυρο. Για να κάνει ο μικρός τσιχλόφουσκες.

Άκου θείο το «ου». Πολλές φορές η κερκίδα έχει δίκιο. Κι ας ξεχνάει εύκολα. Θα ηδονιστεί με την παρακάτω ντροπή. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αλλά σε σένα, πέναλτι και αποβολή από όλα τα γήπεδα. Τώρα. Στο Πάρα Πέντε. Θεοπούλη. 

κλεψιμέικο από το site του Αρειου Παγου: Έχει μετάσχει σε Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές και έχει δημοσιεύσει επιστημονικές εργασίες για τους δικαιούχους νόμιμης μοίρας στο κληρονομικό δίκαιο και για τους περιορισμούς της κυριότητας. Ιιιιχα!
19
Μάι.
07

Seasons in the sun

– Είσαι η πρώτη κούρσα της ημέρας, κοπελιά, το ξέρεις;
– Ααα, εύχομαι να πάει πολύ καλά!
Έτσι όπως το λες σίγουρα θα πάει!
Λίγο πιο κάτω στο Μαρούσι παίρνουμε μαζί και μια κυρία από τις Φιλιππίνες (νομίζω) που κατεβαίνει και αυτή Πειραιά.
– Είδες; Θα πάει όντως πολύ καλά. Και σηκώθηκα στενοχωρημένος γιατί πλημμύρισε το σπίτι του γιου στο Γέρακα μπλαμπλαμπλα.

 *****************************************************

Σπίτι.

Η βροχή δεν μυρίζει καθόλου όμορφα σήμερα, κάτι σάπιο. Ίσως είναι η κούραση, ίσως η ακεφιά. Την κεφιά την ξοδεύεις όλη εκεί, γιατί γίνεται και να είσαι κάπως on guard από τις 6 το απόγευμα ώς τις 8 το πρωί. Γίνεται, γίνεται. Μετά τα μεσάνυχτα γίνεται καλύτερα. Δεν ξέρεις πώς αλλά εκείνη είναι η ώρα που ανοίγουν μάτια καλύτερα, λες καλύτερα αστεία, φτιάχνεις κέφι, δεν κοιτάς ρολόι υπολογιστή. Καραγκιοζάκι.

«Δεν χρειάζεται να κάνεις τον κλόουν για να σε αγαπάνε» ακούγεται μια φωνή μαμάς από πολύ παλιά, θυμάσαι; τρίτη δημοτικού πήγαινες; «Όχι, δεν είναι αυτό, μανούλα, μου αρέσει να γελάνε, πιο καλοί, πιο όμορφοι».

Πείσμα σου σε έκανε χτίσεις ένα πολύ πολύ ψηλό τοιΧ. Αφού είμαι και καραγκιοζάκι και κλόουν δεν θα γνωρίσεις ποτέ αυτούς που γελάνε πού και πού. Game Over. Αν θες Insert a Coin αλλά χλομή σε βλέπω.

*******************************************************

Κοιτάς κινητό. Κανένα νέο από UK. Μπολ με μαύρα κορνφλέικς και άσπρο γάλα. Λες, ρε γαμώτο;

Κουράζομαι που ανησυχείς τόσο A. και μετά κουράζομαι που δεν ανησυχεί κανένας Crap. Αλλά Εσύ δεν θα μάθεις ποτέ ούτε πόσο Μάγκας-με-blanco είμαι ούτε πόσες φορές κλαίω στον καναπέ. Θέλω πάω Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού.

 Όλα τα βρίσκεις, αυτό δεν μπόρεσες, έτσι;

***************************************************

Τελικά είχα δίκιο για το UK… Έφυγε ένας μπαμπάς. Τώρα το βλέπω. Δεν το πίστευα, θάλασσά μου, πως θα γίνει αυτό. Δηλαδή σου είπα ψέματα πως όλα θα πήγαιναν καλά;

 Δεν θέλω ποτέ να πιστεύω ότι έρχεται ο θ. Final Frontier…

Κι εσύ Μάνο πήγες κι έμεινες 25 χρονών for ever. Κι ενώ όταν ήμασταν εκεί με πέρναγες πάντα 2 χρόνια τώρα σε περνάω εγώ 8. Ωραία μαγκιά, αγάπη μου. Δεν μιλάω πια για σένα, το ξέρεις; Υπάρχουν φίλοι και αστεί που δεν στους έχω γνωρίσει καν. Με αυτό τον τρόπο ομορφαίνεις συνέχεια. Και δεν έχω αντέξει να δω ούτε μια φορά εκείνα τα βίντεο από το Ροδάκινο ούτε από τα Φαλάσαρνα ούτε από τη Νότια Κρήτη. Με τη μηχανή. Μου λείπει να μου φωνάζεις ψηλά το κεφάλι ρε και τέτοια. Δεν έχω ξαναγνωρίσει ποτέ αγόρι με πράσινα μάτια που αναβοσβήνουν ανάλογα με τη διάθεσή του. Μόνο κουρασμένους Crap μπαμπάδες +20 +27. Για λίγο πιστέψει είχα πως θα μπορούσα να έχω δικά σου γκατσ.

Όμως η ζωή δεν βγαίνει με δανεικά αρχίδια.

we had joy we had fun, we had seasons in the sun

but the wine and the song

like the seasons, all have gone

Μαθαίνω. 

Προσπαθώ.

Και κάθε φορά που λυπάμαι πολύ, κάθε φορά που χαίρομαι πολύ έρχεσαι.

**********************************************************

Η αλήθεια είναι πως δεν νίκησα την κούραση σήμερα. Κοιμήθηκα με ρούχα γύρω στις δέκα. Όταν ξύπνησα στις τέσσερις το μισό γάλα από το μπολ είχε χυθεί στα σεντόνια και δεν κατάλαβα τίποτα.

Μπλιαχ – Βρομιάρα

16
Μάι.
07

με τι τα παίρνεις, μάνα μου;

Σε ενοχλεί! Ναι, πεςτομαςκαιαυτό.

14
Μάι.
07

Κυριακή διαφορετική

Εχθές το βράδυ

{που με σώζει}

κάναμε σχέδια!

Θα φτιάξουμε εκείνο το παλιόσπιτο πια,

{βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί} 

 θα πάρουμε κι ένα σκυλί να το πηγαίνουμε βόλτα, θα έχει 24ωρη παρέα αφού δουλεύουμε διαφορετικές ώρες,

 θα έχουμε ξεχωριστά δωμάτια, ξεχωριστά PC,

{κείνο που με τρώει} 

 θα σου πάρω Playstation που σου αρέσει, το πρωί δεν θα μιλάμε άμα δεν έχουμε πιει καφέ και τσιγάρα (έτσι κι αλλιώς όταν θα φεύγεις εγώ θα κοιμάμαι),

{ποια Αγάπη;!!} 

 θα κόψουμε τα κολάρα που μασκαρεύονται σε τούρτες (πνίγουν ρε!),

{φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες} 

 θα πάρουμε γυναίκα για τις δουλειές (bingo!),

{αν δεν ντρέπεσαι να καθήσεις πίσω} 

θα έχουμε παντού αναγνώριση κλήσης,

{τρύπια η αγάπη μας και δεν μας προστατεύει} 

 θα σου μαγειρεύω σάντουιτς, θα (ξανα)γίνουμε άνθρωποι.

Μ’ αγαπάς, ρε φιλαράκι;  😀

UPDATE: δεν είμαι ένα γκμνικόν post
12
Μάι.
07

Ο,τι δηλώσετε – ζβουρδούμ μπαρουάκ

Ο Αντώνης Χριστούγεννος, νεαρός και wanna-be πλαστικός χειρουργός, κατέβηκε από τα Δίκαλα στην Αθήνα με το που τελείωσε το σχολείο. Δεν είναι πολύς καιρός που τον γνώρισα – με εντυπωσίασε όμως εξαρχής όχι ακριβώς γι’ αυτό που είναι, αλλά επειδή τον αγαπούσαν όλοι οι παλιοί γιατροί στην πιάτσα. Άντρες και γυναίκες.

Εχθές το πρωί που είχαμε εφημερία μάς έφεραν ένα μωρό οκτώ μηνών με έγκαυμα α΄ βαθμού στο δεξί χέρι. Το θέαμα ήταν επιεικώς σπαρακτικό όσα και αν έχεις δει όσο και αν έχεις συνηθίσει…

Η Ελένη (νοσηλεύτρια που κάνει την πρακτική της) το πήρε στην αγκαλιά της και έτρεξε στον Αντώνη. Ο Χριστούγεννος δαιμονίστηκε. «Την πουτάνα μου γαμώ. Όλο κάτι τέτοιες μαλακίες μου τυχαίνουν. Χάθηκε να ξεπέσει κανένας καλός βυζίς για κόψιμο, για ράψιμο, για διόγκωση, ένας ass (my ass) για εξορθολογισμό;».

Δεν ήταν ακριβώς κακός και χλέμπουρας, απλώς ανυπομονούσε να αφήσει το απότυπωμα από το νυστέρι του στη λεωφόρο της δόξας. Τα βράδια προσκυνούσε τα πόστερ του Ανδρέα Φουστάνου και του Χιου Χέφνερ που είχε κρεμασμένα πάνω από το κρεβάτι του. Διάβαζε το αγγλικό «FHM», το αμερικάνικο «Playboy», το βραζιλιάνικο «Nysteri Today», το αττικό «Gine magkas se dyo xronia, lad» και τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα τον «Ριζοσπάστη» (το τελευταίο για να μπορεί να συζητάει με τον πατέρα του τις εξελίξεις και να μην του κόψει το λάδωμα από το χωριό).

Στις επεμβάσεις του ήταν σχεδόν πάντα ακριβής και προσεκτικός. Ωστόσο οι παλιοί γιατροί -όπως μου αποκάλυψε αργότερα ο ίδιος μεταξύ βότκας και κεφτέ- δεν τον επαινούσαν για τη δουλειά του αλλά για τον χαρακτήρα του. 

Στις 11 του περασμένου μήνα βρεθήκαμε τυχαία στο πάρτι γενεθλίων ενός συναδέλφου. Ο Αντώνης έβγαζε έναν πύρινο λόγο με βασικό θέμα «γιατί οι γυναίκες που έχουν κοντά μαλλιά είναι αναχρονιστικές και παλιολεσβίες». Ψιλοστράβωσα. Τα μαλλιά μου φτάνουν περίπου στη μέση μου και ποτέ δεν τα είχα κοντά, αλλά τα έπιασα γρήγορα-γρήγορα με ένα λαστιχάκι αλογοουρά και του ψιθύρισα στο αφτί:

– Ξέρεις, Χριστούγεννε, τα έκοψα καρφάκια γιατί πάσχω από ζβουρδουμ μπαρουάκ και ξέρεις τι σημαίνει αυτό…

– Πώς; Τι; Καρφάκια; Άντε χάσου σιχαμένη παλιολέσβω. Ο άντρας σου το ξέρει;

Κοίταξα τον Μπίλι στη γωνία και μου έκλεισε το μάτι. Ξαναπλησίασα τον Χριστούγεννο για να τον πειράξω κι άλλο.

– Κοίτα. Έχω βάλει και ζελέ και τα έχει κάνει ανάγλυφα. Βάλε πάνω το χέρι σου.

(Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ ζελέ στη ζωή μου)   

– Το βλέπω, το βλέπω. Πας καλά ρε; Γυναίκα πράμα, ζελέ; Ουστ από δω. Τι το πέρασες, σίριαλ; Εδώ δεν είναι «Στην Εντατική» που ο Κλούνεϊ πήδαγε και τις καθαρίστριες, κατάλαβες;

(Ξέχασα να διευκρινίσω πως δεν είμαστε ακριβώς συνάδελφοι με τον Αντώνη και τους παλιούς, απλώς έχω μια εξειδίκευση στον καθαρισμό και την αποστείρωση των χειρουργείων.)

Αποφάσισα να τον αφήσω για λίγο στην ησυχία του γιατί μάλλον τον είχα εκνευρίσει και το μουσάκι του είχε αρχίσει να χορεύει επικίνδυνα, ενώ τα συνήθως γραμμή-μάτια του είχαν γουρλώσει κάπως. Γιαχού!

Ο Μπίλι τα έπινε μόνος στη γωνιά του και αυτός είναι ένας λόγος που τον αγαπώ περισσότερο από κάθε άλλο Μπίλι, γιατί δεν ένιωθε ποτέ την ανάγκη να κάνει PRιλίκια, αζμπέτε, δεν είχε ανάγκη να νιώσει μέρος κανενός συνόλου, μόνο αν κάτι τον κεντρίζει πραγματικά ξεκουνιέται. Όταν προσπαθώ να τον πείσω ότι κι εγώ το ίδιο είμαι, βγάζει από την τσέπη του μια σελίδα Α4 με 97 περιπτώσεις-case studies που αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο και τότε είναι οι ώρες που δεν τον αγαπάω και τόσο…  

Έψαξα με τα μάτια να βρω τους νέους και τους παλιούς με τους οποίους μας δένει μια βαθιά Αστειφιλία.

Αυτοί μιλάνε, εγώ ακούω, αυτοί ζητάνε, εγώ εκτελώ, και πάντα με απέραντο σεβασμό γιατί όταν μιλάμε για γιατρούς μιλάμε για την ελπίδα και τους στυλοβάτες του κόσμου μας. Εννοείται πως νιώθω άσχημα και κομπλεξικά που δεν μπορώ να προσφέρω κάτι εξίσου σημαντικό με αυτούς στον Άνθρωπο. Ήδη από το σχολείο όμως δεν διάβαζα τίποτα εκτός από τον «Κόσμο της Πάττυ» και τη «Μανίνα». Οι βαθμοί μου δεν βοήθησαν ούτε για να βγάλω το λυκείο, πόσο μάλλον να βάλω το Πανεπιστήμιο!

Η καλύτερη Αστειφιλία μου είναι αυτή που έχω με την Πολυάννα. Είναι ακόμη στη Σχολή και μου μιλάει κάθε μέρα με όλες τις λεπτομέρειες για τα μαθήματά της, για τα σημαντικά ραντεβού με σημαντικούς καθηγητές, για το πώς περνάει στο Νεκροτομείο. Καμιά φορά ενδιαφέρεται να μάθει τι κάνω κι εγώ!!! Βέβαια οι απαντήσεις μου δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί συνήθως είναι του τύπου: «Μας έφεραν ένα καινούριο αντισηπτικό, σήμερα μου ξέφυγε μια γωνίτσα στο σφουγγάρισμα, θέλω να κάνω κι άλλες ανταύγειες, βρήκα μια γαμάτη καινούρια δίαιτα, θα γραφτώ στο γιογκαλάτες, πω πω πω έδειχνε χθες ο Τριανταφυλλόπουλος!!!, έφτιαξα ένα δικό μου μπλογκ, διάβασα σε ένα μπλογκ, ο Μπίλης έμεινε από λάδια και τέτοια». Στην περίπτωση που παρασυρθώ και αρχίσω να μιλάω για μένα λοιπόν, η Πολυάννα με διακόπτει ευγενικά για να μη νιώθω άσχημα που διηγούμαι τα όχι και τόσο σημαντικά πράγματα των όχι και τόσο σημαντικών επιλογών μου και μου ξαναλέει για την Ιατρική, για το πώς περνάει στα μαθήματα, για τα πανεπιστήμια που στέλνει βιογραφικά στην Αμερική, για το ραντεβού της στο Ινστιτούτο Παστέρ με τον διάσημο ιατρό-ερευνητή Ξεπατικουά!!! Μια φορά εκεί που μιλούσαμε μου είπε ότι είμαι η μόνη Αστειφίλη της που ξέρω και ακούω τόσο καλά, αλλά ότι θα έπρεπε να μιλάω περισσότερο, γιατί σε αυτά τα πράγματα της θυμίζω άντρα που για να του πάρεις κουβέντα πρέπει να έχεις κάνει μετάνοιες. Η Πολυάννα λοιπόν ήταν ο πρώτος άνθρωπος πριν από τον Χριστούγεννο που μου έριξε μια ανυπόστατη μπηχτή και νευρίασα λίγο και σκέφτηκα πως θα της έφερνα τον Μπίλι να της έδειχνε. Μετά όμως στο σπίτι που το σκέφτηκα καλύτερα, κατέληξα στο συμπέρασμα πως όταν κάνεις σημαντικά πράγματα για τον Άνθρωπο κουράζεσαι λίγο παραπάνω και δεν πειράζει αν σου ξεφεύγει καμιά μαλακία πού και πού. Τη μέρα που διηγήθηκα στον Μπίλι αυτό το περιστατικό δεν είπε τίποτα, μόνο έβγαλε εκείνη τη γαμημένη την Α4 και σημείωσε «case-study No95»!

Στο πάρτι ήθελα να βρω οπωσδήποτε την Αστειφίλη μου για να συζητήσουμε για τις μαλακίες του Χριστούγεννου και να μου εξηγήσει ως πανεπιστιούμενη γιατί οι παλιοί (άντρες και γυναίκες) τον εκτιμούν τόσο πολύ.




syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Αύγουστος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

tweets του σεφ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Και Σκιά και Φως είναι το thalassaki

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=
Advertisements