Archive for the 'μας τα ‘παν κιάλι' Category

01
Φεβ.
11

Τα αγόρια κάνουν βλακείες

(και γράφουν βλακείες)
Και γω είμαι αγόρι και έχω δικαίωμα στη βλακεία.

Δίδαγμα:
(α) να παίζεις μόνο με τα παιχνίδια σου
(β) μη φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν και μην πειράζεις πράγματα που δεν ξέρεις. Ορίστε μας!
(γ) για να μην μοιάζεις βλάκας ακολούθα τις συμβουλές (α) και (β)

(άντε τώρα να καθαρίσω) :'((

16
Ιολ.
09

Crazy (working) Sundays στο e-shop!

Έχεις δει αυτό το μπανεράκι να κατακλύζει τους δρόμους, τις στάσεις των λεωφορείων και του μετρό, τους ίδιους τους συρμούς του μετρό, τις τεράστιες διαφημιστικές πινακίδες των λεωφόρων, τις ιστοσελίδες που επισκέπτεσαι στο Ιντερνετ;

crazysundayslogo.jpg

Έχεις ενημερωθεί για το τι προσφέρει το e-shop κάθε Κυριακή και όλη την επόμενη εβδομάδα; Ορίστε, εδώ ακολουθούν αποσπάσματα από όσα προβλέπουν η προσφορά και ο νόμος

Η ατομική σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο εργαζόμενος:

«… δεν υπάγεται στις περί χρονικών ορίων διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας (κυρίως υπερωριακή εργασία, εργασία κατά τις νυχτερινές ώρες, εργασία τις Κυριακές και τις αργίες). Για τις εργασίες αυτές, ο εργαζόμενος παραιτείται και ρητά από κάθε τυχόν αξίωση ή αμοιβή». Δηλαδή, αυξάνεται ακόμα περισσότερο ο απλήρωτος χρόνος εργασίας. Η εργοδοσία μπορεί ν’ αναγκάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν υπερωρίες, νύχτες και αργίες τζάμπα και όποτε αυτή θέλει.

«… υποχρεούται, επίσης, να προσφέρει τις υπηρεσίες του και σε θυγατρικές εταιρείες ή εταιρείες που συμμετέχει ή συνεργάζεται η εδώ συμβαλλόμενη εταιρεία εφ’ όσον τούτο του υποδειχτεί». Ως σύγχρονοι δούλοι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα «δανείζονται» σε οποιαδήποτε εταιρεία, σε οποιαδήποτε περιοχή της χώρας, αν το αποφασίσει η εργοδοσία.

«…η εταιρεία δικαιούται να μεταθέτει οριστικά ή πρόσκαιρα τον εργαζόμενο σε οποιοδήποτε άλλο κατάστημα ή υπηρεσία εντός του ίδιου νομού ή εκτός αυτού, κατά την κρίσιν της χωρίς τούτο να μπορεί να θεωρηθεί μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Αρνηση του εργαζόμενου να μετακινηθεί θεωρείται παραβίαση των όρων της παρούσης και των υποχρεώσεών του, που απορρέουν από αυτήν και συνεπάγεται λύση της παρούσης συμβάσεως υπό υπαιτιότητα του εργαζόμενου (παραίτηση)». Αν ο εργαζόμενος αρνηθεί οποιαδήποτε μετάθεση, η εργοδοσία του επιβάλλει να παραιτηθεί για να φύγει χωρίς αποζημίωση.

Το αποκορύφωμα όμως είναι το εξής:
Ο εργαζόμενος «… υποχρεούται να ενημερώνει την εταιρεία για κάθε μεταβολή της προσωπικής του καταστάσεως»! Η εργοδοσία προκλητικά αξιώνει να είναι ενήμερη ακόμα και για κάθε ζήτημα που αφορά την προσωπική ζωή του εργαζόμενου, παραβιάζοντας τις ατομικές ελευθερίες και «κουρελιάζοντας» την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί; Επειδή «μεταβολές που συνεπάγονται οικονομικές απολαβές δημιουργούν υποχρέωση της εταιρείας μετά την αντίστοιχη γνωστοποίηση της μεταβολής». Για την εργοδοσία π.χ. η δημιουργία οικογένειας, η απόκτηση παιδιών κτλ. συνεπάγεται κόστος. Οπως αντίστοιχα «κόστος» αποτελεί π.χ. ένα πρόβλημα υγείας που μπορεί να αποκτήσει ο εργαζόμενος, μειώνοντας την αποδοτικότητά του, εμποδίζοντας την εντατικοποίηση που θέλει να επιβάλλει μια εταιρεία κτλ.

Η σύμβαση προβλέπει ότι στο κύριο κομμάτι του μισθού θα περιλαμβάνει επιδόματα όπως αυτά του γάμου, παιδιών, πολυετίας κτλ. και «επιδόματα ή άλλες πρόσθετες παροχές τις οποίες τυχόν δικαιούται ο εργαζόμενος συμψηφίζονται με τις ανώτερες των νομίμων που κάθε φορά καταβάλλονται εις αυτόν (σ.σ. τον εργαζόμενο) και ουδεμία αυτοτελή αξίωση δημιουργούν για τον εργαζόμενο». Διευκρινίζεται ωστόσο ότι «παροχές πέραν των εδώ αναφερόμενων δίδονται εξ ελευθεριότητας και η εταιρεία δικαιούται οποτεδήποτε να σταματήσει ή να τροποποιήσει την αντίστοιχη παροχή μονομερώς». Σε μια προσπάθεια να εξουδετερώσει τις αντιδράσεις και αφού κατεδαφίζει εργατικές κατακτήσεις αιώνων, η εργοδοσία εμφανίζεται να δίνει «παραπάνω από τα νόμιμα», τα οποία ωστόσο όποτε θέλει θα παίρνει πίσω.

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,
ΤΟ E-SHOP.GR

Extra tip: Ξεφυλλίζοντας το αγαπημένο λεξικό του Τριανταφυλλίδη online βρίσκουμε και την εξηγήση για την ελευθεριότητα: «η έλλειψη προσήλωσης σε κανόνες ηθικής […]» Μα είναι εκπληκτικοί αυτοί οι συντάκτες της σύμβασης! Αλλά, ΟΚ, τι να περιμένει κανείς; Του ΔΟΛ εταιρειούλα δεν είναι κι αυτή;

Νομίζω πως το μποϊκοτάζ και η ολούθε κακή μαρτυρία είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε και το χειρότερο που μπορούμε να (τους) εξασφαλίσουμε.

Ευχαριστώ patsiouri

για την ενημέρωση

20
Απρ.
09

Το νόημα του Πάσκα

κρατ$

κρατ$

Του βγάζεις το σελοφάν, το μυρίζεις, το ψηφίζεις για καταλληλότερο εφόσον πληροί τα προσόντα, του χαϊδεύεις λίγο με τη γλώσσα τα αφτιά, να δεις τι θα σε κάνω εγώ, μωρό μου, δαγκώνεις, μασάς, δαγκώνεις, μασάς, δαγκώνεις, μασάς, του τρως λίγο τα ματάκια. Κάνεις ένα διάλειμμα για μια σκέψη: αν ήταν έμψυχο τώρα θα έβλεπε μόνο ό,τι θέλω εγώ, γιέεεεϊ. Συνεχίζεις με το λαιμό, την καρδούλα, το στήθος, τα κολλημένα μεταξύ τους ποδαράκια. Μμμμ!

Εκστασιασμένο όπως είσαι, σκέφτεσαι να αρχίσεις να φτιάχνεις τα δικά σου γλυκά. Όμως, είναι και αυτή η bloody βαρυστομαχιά, γυρνάς πλευρό και κοιμάσαι.  Γερνάς άλλο ένα πλευρό και ροχαλίζεις. Χρρρ…

Ευχαριστώ Φίλη Ειρήνη
για το μόντελινγ και την αποστολή MMS λίγο μετά την Ανάσταση.
01
Οκτ.
08

Απεργεί η Ένωση ΣΗΕΑ; Και ποιος χστκε;

Αγαπημένο μου νυχτολόγιο,

είμαι τόσο ταραγμένη, η ώρα πάει 5 το πρωί κι εγώ ακόμη να κοιμηθώ.

Αύριο έχουμε έχουμε απεργία και όλα τα συνοδευτικά, όπως κάθε χρόνο, δυο-τρεις φορές, και μάλιστα αυτό γίνεται πάντα Τρίτη ή Τετάρτη.

Πρώτα απ’ όλα ταράζομαι επειδή οι πολίτες θα χάσουν την ενήμερωσή τους. Και τώρα τι; Θα μείνουν χωρίς ειδήσεις το MEGA, ο ANT1, η ΕΡΤ και τα άλλα παιδιά; Πιστεύω βέβαια πως οι πολίτες θα νερβιάσουν τόσο πολύ, γιατί εκτιμούν και αγαπούν τους δημοσιογράφους και τα νέα που φέρνουν, ειδικά τώρα που έχει περάσει ο καιρός και αυτοί γράφουν σε διάφορα ενημερωτικά blogs, που τα χρησιμοποιούν σαν αφοδευτήρια του μυαλού τους (που τι να σου κάνει κι αυτό; οργανισμός είναι, πρέπει να καθαρίσει το αντεράκι του από τις τοξίνες), που τους εκτιμούν και τους αγαπούν, σου ξαναλέω, ειδικά τώρα που πολλές φορές αποτελούν και την είδηση της είδησης!!!

Ένα το κρατούμενο λοιπόν: έχουμε τη στήριξη του κοινού.

Ένα άλλο που με κάνει πολύ χαρούμενη είναι που στη δική μας εφημερίδα που είναι κυριακάτικη, κάθε φορά που γίνεται απεργία είναι σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Γιατί και την προηγούμενη της απεργίας θα δουλέψουμε παραπάνω, και την επόμενη, και έτσι και τα ένθετά μας και τα περιοδικά μας θα τα βγάλουμε κανονικά, και έτσι η απεργία δεν θα έχει καμία επίπτωση στην παραγωγή και το αφεντικό μας δεν θα στενοχωρηθεί. Φανταστικό δεν είναι αυτό;

Δύο τα κρατούμενα λοιπόν: η παραγωγή θα βγει ακέραια.

Ένα άλλο που με έχει ενθουσιάσει είναι που το αφεντικό μας που δεν θα στενοχωρηθεί είναι πολύ φίλος με τον εκπρόσωπό μας στην Ένωσή μας και γενικά σε όσα έντυπα έχω δουλέψει όλοι οι εκπρόσωποί μας είναι φίλοι με τα αφεντικά μας και, όπως όλοι ξέρουμε, αυτό μόνο σε καλό μπορεί να μας βγει. Γιατί αύριο που εμείς θα θέλουμε κάτι, θα του το πούμε, και εκείνος θα πάει μέσα, θα πιουν εσπρεσάκι και όταν θα βγουν από μέσα, ο άλλος εκείνος θα μας το δώσει. Μετά, όλοι είναι φίλοι μεταξύ τους, και εκείνη η κυρία που κάθεται έτσι στην καρέκλα ώστε να φαίνεται το φιογκάκι από το στρινγκάκι της (χι χι), και κάτι άλλοι κύριοι που έρχονται σε μέρες εκλογών, και όλοι αυτοί κάνουν πατ-πατ στις πλατούλες ο ένας του άλλου, και δίνουν και φιλάκια με ήχο, άλλο να στο λέω, άλλο να τα ακούς. Μόνο εμείς από τη διόρθωση δεν τους μιλάμε, γιατί είμαστε ντροπαλοί, και κάτι άλλοι από τα περιοδικά, γιατί έχουν σοβαρότερα θέματα να ασχοληθούν, όπως το να παρακολουθήσουν τις μεσημεριανές εκπομπές και να τις σχολιάσουν κακά, γιατί αν τις έκαναν εκείνοι θα τις έκαναν καλύτερα.

Τρία τα κρατούμενα: και πάλι φίλοι θα είμαστε.

Φιλάκια τώρα, πάω για ύπνο

Η μικρή 10χρονη Αλεξάνδρα

(ανορθόγραφη διορθώτρια)

UPDATE Related link: http://mediaworkers.blogspot.com/2008/09/1.html

10
Μάι.
08

Πού πάει το διαφορετικό όταν θαμπώσει;

Ο ουρανός μου ξεφτίζει εδώ και μέρες κομματάκι κομματάκι σαν σοβάς. Το διαφορετικόμου δεν είναι πια ταβάνι. Ταβάνι είναι: «Δεν μπορώ», «έχω μια φοβερή εξάντληση», «δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, να διαβάσω, να δουλέψω».

Βαριέμαι και βλέπω λίγο view master. Κλικ μια διαφορετική ταινία, κλικ μια διαφορετική γέφυρα, κλικ διαφορετικά πυροτεχνήματα, κλικ ένα διαφορετικό αγόρι, και μετά το παιχνίδι χαλάει. Κλικ την ταινία την έχουμε ξαναδεί, κλικ αν περάσεις και είκοσι φορές το Ρίο-Αντίρριο δεν τρέχει και τίποτα, κλικ πυροτεχνήματα έχει και στο YouTube, κλικ κλικ κλικ κλικ κλικ.

Πού πάνε τα δισκάκια με τα φιλμ όταν θαμπώσουν;

Έχω μείνει με παράπονο στη σκοτεινή γωνιά του πάρτι, έχω χοροπηδήσει πάνω-κάτω με αγωνία «εδώ είμαι κι εγώ, εδώ είμαι κι εγώ», έχω γίνει γκρούπι, έχω γίνει αντιαλκοολική εκστρατεία, έχω γίνει το δικό σου, έχω γίνει μαμά, έχω πει «φυσικά, ας το κάνουμε κι αυτό!», «ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω», «παρακαλώ», «ΟΧΙ βέβαια», «I do», έχω μαζέψει τα πράματά μου σε κούτες για τη μετακόμιση του Ιουνίου, έχω γιορτάσει πρώτα την Ανάσταση και μετά τη Μεγάλη Παρασκευή (εδώ είναι ακόμη Παρασκευή), έχω γίνει εγώ, κανένα κόλπο δεν πιάνει.

Δεν έχω γίνει αρχηγός, δεν έχω γίνει κανονιστής, είναι έξω από τον ζωδιακό μου χάρτη. Μου αρέσει να ξυπνάμε, να περπατάμε και να αποφασίζουμε μαζί. Η υπομονή μου τελειώνει δύσκολα, η υπομονή μου τελειώνει εύκολα.

14
Φεβ.
08

Βαλεντίνος, δεν τον λες και κακό…

valentinesbabes.jpg

Ήθελα και να ήξερα αν αυτό που είμαι τώρα έβγαινε μπροστά σε αυτό που ήμουν τότε, μου έβγαζε τη γλώσσα και μου έλεγε με πολλή κοροϊδία και ειρωνεία: «Την πάτησες, στην έσκασα», τι θα γινόταν; Και θα ήθελα επίσης να ήξερα αν αυτό που ήμουν τότε έβγαινε μπροστά μου τώρα και με κατηγορούσε για ρίψασπι, τι θα έκανα, ποια θα ήταν η θέση μου;

Μπορεί βέβαια και να μη μαθαίναμε ποτέ τις εξελίξεις γιατί ίσως -ίσως λέμε- να μας προλάβαινε ο κύριος με την μπλουζίτσα που κλείνει πίσω σταυρωτά. [Στράπλες τη λένε;] Και ίσως -έτσι όπως θα μπαίναμε στο λευκό κουρσάκι να μου πατούσε μια ενεσούλα τόση δα ενώ θα σκεφτόμουν «επιτέλους, το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα, πρώτο μπότοξ πριν από τα 35!»- με έπιανε μια γλυκιά νύστα και ίσως να πέρναγαν από μπροστά μου σαν πολλά κλικ στη φωτομηχανή μέρες με Αγιο Βαλεντίνο, τούρτες, αρκούδες, πιγκουίνους και άλλα ζωάκια, λούτρινα και μη.

Φανατική αντιβαλεντινική, αντικαταναλώτρια, μισωχριστούγεννη, μαυροπρωτοχρονιάτικη. Όλα αυτά, λίγο πιο παλιά.

Για λόγους πραγματικούς, για λόγους που δεν τρέχει και τίποτα πια. Ναι, μερικά πράγματα, είτε συνδέονται με τη θρησκεία (των άλλωνε) είτε με τη χαριτωμενιά (των δικώνε), είναι υπερτιμημένα. Και τελικά φτιαγμένα με τέτοιο τρόπο που να πληγώνουν περισσότερο αυτούς που είναι μόνοι, παρά να ευχαριστούν τους «άλλους». Βλέπε γιορτές Χριστουγέννων.

valentinesover.jpg

Ο μισός μου εαυτός νιώθει πως δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε Agios Valentinos ούτε το κόπι γκρικ κουλτούρα πέιστ Υάκινθος (του Λουδοβίκου των Ανωγείων, αν ξέρετε, ντεμέκ κούλτουρα να φύγουμε, been to Υακίνθεια once, hated all that. Πέρασα απείρως καλύτερα σε παρέεσ με Κρητικούς συμφοιτητές μ’ ένα λαούτο και μια λύρα και τραγούδια που έφτιαχναν εκείνη τη στιγμή ή όταν τραγουδούσαν τον Ερωτόκριτο…). Ίσως μάλιστα καλύτερα θα ήταν να υπήρχε ένας Άγιος Σολιτιουντίνοσ για όσους είναι μόνοι τους, γιατί εν πάση περιπτώσει οι νυν ερωτευμένοι τη βρήκαν την άκρη τους για μια μέρα, για έναν μήνα, για μερικά χρόνια και αν είναι τυχεροί για μια ζωή. Ενώ οι άλλοι που είναι μόνοι μια βοήθεια, ένα ΕΚΑΣ παραπάνω το δικαιούνται, λέμε.

valentine-emo.jpg

Από την άλλη, δεν με πείθουν εκφράσεις του τύπου, εμείς γιορτάζουμε τον έρωτά μας κάθε μέρα. Πώς γίνεται αυτό δηλαδήσ; Ξυπνάς κάθε μέρα μέσα στη διαφήμιση του Βιτάμ; Εκείνος σου κάνει το αχαλίνωτο, οπότε σου κολλάει το χαμόγελο στ’ αφτιά, καθώς εσύ του αλείφεις μαρμελάδεσ, ενώ φοράει το φρεσκοσιδερωμένο (σου) πουκάμισο και τριγύρω τιτιβίζουν τα αριστούχα πουλάκια, τόσο χαρούμενα που θα ξαναπάνε σε αυτό τον παράδεισο που τον λένε σκολείο; ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ; Και αφού δεν μασάω με «Κουρτάκη, κάθε μέρα είναι γιορτή», ο άλλος μισός μου εαυτός λέει… πως δεν είναι και τόσο κακό πια… μια μερούλα να είναι αφιερωμένη στον έρωτά σου. Και ας την έχουν διαλέξει άλλοι. Και ας κερδίζουν οι έμποροι. Κλέφτες να γίνουν κι αυτοί; Τα Χριστούγεννα να μην πάρεις ένα δεντράκι, να μη στολίσεις ένα φωτάκι, να μη χαζοπαίξεις με τις μπαλίτσεσ; Ε, γιατί να μην πάρεις και σαν σήμερα ένα αρκούδι, μισό κιλό σοκολατάκι (από το «Ελληνικόν» θέλω!!!), μια καρδιά, ένα αρκούδι, έναν πιγκουίνο, μια φώκια, ένα κίνκι εσώρουχο, προστατευόμενο είδος να είναι κι ό,τι θέλει ας είναι;

Θέλω, λοιπόν, να καταλήξω, αγαπημένε μου πρώην (εαυτέ), ότι δεν τρέχει τπτσισ, απλώς και ευτυχώς υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις που μπορείς να τις προσαρμόζεις στα μέτρα σου. Να τις αλλάζεις. Αλλιώς ήταν χθες, αλλιώς είναι σήμερα. Πέτρα που δεν κυλάει, χορταριάζει. Όχι στο βάλτο, ναι στο βούρκο.
En plus θέλω να ξέρω: Το Κίνημα θα φτιάξει μπανεράκια υπέρ ή κατά του Μπαλεντίνου ή θα αφήσει αυτό το κοινωνικό φαινόμενο να περάσει εις το νdούκου;

26
Ιαν.
08

Το δάχτυλο εκεί που ξέρεις

Βαρέθηκα το μπλααα // Εμείς εδώ, λίγο δύσκολα // Το Ανισορροπείν // Για να δούμε σήμερα, για να δούμε αύριο, για να δούμε τη Δευτέρα // Τι διαφορά έχουν τα πολλά hits από τις πωλήσεις της Κυριακής διά της πιπός; Τις μεν τις «επιτυγχάνουν» ενήλικοι, τα δε «έφηβοι» που αρνούνται να κλειστούν στο μπάνιο για το… αυτονόητο της ηλικίας τους // Κόλλησε το πληκτρολόγιο, σου λέει, μετά // Πανσπερμία υψωμένων δαχτύλων και κριτικής // Κακόπιστης // Και καλά οι άλλοι, αλλά εσύ, ρε, συνάδελφε, που θα πέταγες και το βρακί σου (που λέει ο λόγος) για 50 ευρώ περισσότερα; Για να τυπώνεται η υπογραφή σου 300.000 φορές; Σε… μια Κυριακή; // Φάουλ // Και φαλτσάρα // Παραφωνία που σου παίρνει τα αφτιά // Λες και δεν βρέθηκες ποτέ εν μιά νυκτί χωρίς δουλειά… Λες και δεν θυμάσαι πώς είναι να σου λένε «μας συγχωρείτε, κλείσαμε, και εις άλλα με υγεία, να είστε καλά» // Το προηγούμενο Σάββατο κατέβαινα τις σκάλες του γραφείου και… // Μου φάνηκε [;] πως μύριζα την μπογιά στους τοίχους, δηλαδή, άδειο κτίριο – όχι ανθρώπους // Και οι άλλοι! // Χα! // Η κριτική τους: μα στο μπουρδελάκι που δουλεύεις… // Σοβαρά, μεγάλε; Το δικό σας μπουρδελάκι είναι καλύτερο; // Εσύ κεφκλή Δημόσιε (με όποιον τρόπο) Υπάλληλε δεν έχεις αφεντικό τη μεγαλύτερη πουτ@ν@ όλων των εποχών; Το κράτος; // Εσύ, εκπαιδευτικέ, δεν αναπαράγεις ένα σαθρό σύστημα; Ξεχνάω, μωρέ… Εσύ αγαπάς τα παιδιά, είσαι ιδεολόγος και προσπαθείς να κάνεις τη δουλειά σου όσο καλύτερα μπορείς, με όποιον τρόπο μπορείς, έστω και μέσα στα σκάτα // Σου έχω μια έκπληξη, μάντεψε // ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ! // Εσύ δικηγοράκο; Εσύ που έχεις συνάδελφο τον Κούγια και τον Λυκουρέζο ζεις ακόμη ή έχεις πεθάνει από την ντροπή; Ουουουου // Εσύ γιατρουδάκο; // Πώς είπατε; Υπάρχουν ανάμεσά σας άνθρωποι που έχουν περάσει τα 30, αλλά όχι τα 1.000 ευρώ; Κακώς, κάτι δεν κάνατε καλά // Εσύ υπό αλλήλους του Σούπερ; Το ξέρεις ότι το αφεντικό σου έχει σερβίρει σάπιο κρέας στους πελάτες σας; Ου, να μου χαθείς, συνένοχε // Θα μπορούσα να συνεχίσω τον κατάλογο φορ έβα // Πριτσ! // Η ουσία είναι πως όλοι οι υπό αλλήλους (οι υπάλληλοι, βρε κουτό) κάπως πρέπει να επιβιώσουν // ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ // Το πώς διαχειρίζεται κανείς την αξιοπρέπειά του, τα όνειρά του και τις φιλοδοξίες του είναι ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ξεχωριστό ζήτημα // Και μέσα στις χειρότερες συνθήκες μπορείς να κάνεις τη διαφορά, όσο μπορείς και όσο σε παίρνει // «Ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί» // Θα δούμε // Προς το παρόν ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ //
Τέτοιες ανήσυχες μέρες θυμάμαι έναν παλιό καλό 70s Βασίλη Παπακωνσταντίνου. «Με τον Μπομπ Ντίλαν» λέγεται το τραγούδι και δεν ξέρω αν είναι πολύ γνωστό, αλλά δεν πειράζει. Τα καλύτερα δεν ήταν πάντα τα πιο δημοφιλή
// Per me
Download this



syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Μαΐου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 6 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 6 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 6 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 6 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=