Archive for the 'emmones' Category

19
Απρ.
11

pasxa

Δεν υπάρχει πάσχα που να μου αρέσει. Κακογραμμένοι μύθοι, θαυματουργοί θεοί, απόστολοι, παρθένες και μετανοημένες πόρνες, κιτσάτες λαμπάδες, παρεξηγημένοι προδότες, ρουφιάνοι, ματάκηδες, διακοπές άλλων, ταινίες επικής βλακείας, ψημένα συκώτια, κακομαγειρεμένα αυγά, κατανυκτικές παραφωνίες, επιταφιακές βόλτες καθωσπρέπει οικογενειών, σταυρώσεις και ηλίθια χαρμόσυνες αναστάσεις. Από τα 40 περίπου πάσχα που θυμάμαι μόνο ένα δεν με χάλασε. Ένα στις Φέρες που δεν με πήγαινε η γιαγιά μου εκκλησία, που κοιμήθηκα το μεγαλοσάββατο, που παίζαμε με τα παιδιά του χωριού ξυλίκι και το πιο μεγάλο κρυφτό που έχω παίξει ποτέ απλωμένο σε τεράστιες εκτάσεις, το πάσχα που χάθηκα ακολουθώντας το ένστικτό μου και έφτασα μέχρι τα τουρκικά σύνορα. Όλα τα άλλα πάσχα έκανα υπομονή. Και τώρα υπομονή κάνω.

06
Αυγ.
08

Από απόσταση

Είναι εκπληκτικό το πώς βλέπεις τα πράγματα από απόσταση, ή το πώς σε βλέπουν οι άλλοι από απόσταση. Επιθυμία, νοσταλγία, Τοτοφεγγαρίαση (Τοτός: το Φεγγάρι το βλέπω, άρα υπάρχει, την Αμερική δεν τη βλέπω, άρα δεν υπάρχει), αναβολή σε μια συγγνώμη, σε μια κίνηση, ρε αδερφέ, όλα παίζουν εν πάση περιπτώσει με τη σημερινή ταχύτητα ή, αν θέλεις, με τη σημερινή βολική νιρβάνα.

«Έφυγε» τις προάλλες ένας πρώην φίλος, ένας κάποτε σημαντικός άνθρωπος, με όλα του τα καλά, τα στραβά και τα (πολύ) ανάποδα. Η πρώτη αντίδραση (μετά την απαραίτητη, σχεδόν θεατρική, πτώση του κινητού) ήταν ένα νέτο σκέτο σοκ. Ένα απλό, αγχωτικό σοκ, ταχυπαλμία στο φουλ, κρύος ίδρωτας παντού κτλ. κτλ. όχι για την απώλεια, αλλά για καθαρά εγωιστικούς λόγους… Για μια αίτηση συγγνώμης που δεν έγινε ποτέ αποδεκτή, για δεκάδες αναπάντητες κλήσεις στις οποίες δεν βρήκα ποτέ ούτε έναν καλό λόγο να απαντήσω. Και τώρα, τι; Θα ζήσουμε παρεάκι με τις ενοχές;…

Εν τω μεταξύ, επειδή αυτός ο πρώην (ακόμη και μετά θάνατον) φίλος ήταν γνωστός και αγαπητός σε συνεργάτες και φίλους, πέρασαν περίπου δέκα μέρες με δημοσιεύματα τύπου «γεια σου φίλε», όπου ο κάθε καλός συνάδελφος έγραφε το καλό του και το συγκινητικό του. Διάβασα σε ένα από αυτά περί «καλού καγαθού ανθρώπου της διπλανής πόρτας» και ήθελα να ουρλιάξω. Όχι μόνο επειδή είχα ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική άποψη, αλλά, πώς να το κάνουμε, και ο ίδιος ο Κς θα γινόταν θηρίο με αυτά τα λογάκια…

Πέρασαν άλλες λίγες ημέρες, συνάντησα μία όχι και τόσο νέα γυναίκα, και από αυτή τη λίγων λεπτών επαφή μας τα πράγματα πήραν ξανά την κανονική τους διάσταση.

Ζούμε μόνοι μας, για ένα διάστημα ζούμε μαζί με κάποιους άλλους ανθρώπους, πληγώνουμε, πληγωνόμαστε, ανεχόμαστε, άλλοι μεγαλώνουν εντός μας, άλλοι μικραίνουν, ο χρόνος ξέρει καλύτερα, όλα τα φροντίζει. Στενοχωρήθηκα πολύ. Πολύ. Γιατί τελικά το να μην μπορείς να προφέρεις αυτό το «συγχωρεμένος, ρε φίλε, δεν τρέχει τίποτα (πια)» είναι ένα μπούμερανγκ που γυρίζει έτσι ξαφνικά και ξεσκίζει τα δικά σου σωθικά, χάνεις κάπως την ανθρωπιά σου.

Τέλος πάντων, άκου Κς… γεια σου κι από μένα, dismissed, ciao, αντίο, καληνύχτα, καλό δρόμο, free to go, πώς το λένε στα μέρη σας, ξα σου…

Ήμουν για μεγάλο διάστημα, σε αυτό το ζήτημα, ένας κυνικός μπούρδας και τρόμαξα. Όχι πως, πρώην (και μετά θάνατον) φίλε θα γινόσουν ποτέ ξανά νυν, δεν αντέχω να συνυπάρχω με ανθρώπους συμβατικά (εκτός κι αν πρόκειται για δουλειά…), αλλά, ρε γαμώτο, είναι καλύτερα να πετάς, να ανασαίνεις ελεύθερα, από το να σέρνεσαι. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι και για τα τρία.

15
Οκτ.
07

Σιγά μην κλάψω*

üΜερικά βράδια μπορεί να μοιάζουν με τραγούδια. Απόψε ακούω τον Μάρκο και την Αννα. Γλύκα, μελαγχολία, ηρεμία, απολογισμός. Τι έγινε; Γιατί δεν περνάει σαν «κωμωδία αμερικάνικη και τούτη η βδομάδα;» και κυρίως γιατί δεν τελειώνει όπως τελείωναν τα «Φιλαράκια» ή πιο παλιά ο «Μπιλ Κόσμπι»;

üΝα γινόταν και κάαατι φυσιολογικά μια φορά!.. Ή μήπως θα βαριόσουν, ε; Κα-κο-μα-θη-με-..!!!

Ø Χαίρομαι που σε ξέρω εσύ.

ØΚαι φυσικά είμαι πολύ περήφανη που εσύ είσαι ici.

ü Εσένα πάλι, ρε συ, ποιος σου είπε πως ο τρυφερός και ο αι-σαπορτ-γιου ή ο αι-νιιντ-ε-χαγκ δεν εκνευρίζεται και δεν φωνάζει και δεν τα σπάει; Δεν έμαθες στους αιώνες που ζεις πως άγγελος και διάολος είναι μέσα μας; Τα καλύτερα βγαίνουν σε ανόμοια ζεύγη. Ή σε παρόμοια. Ή δεν ξέρω. Πάντως η πιο ερωτική σχέση είναι ανάμεσα σε τουβλάκια λέγκο. Ξέρεις γιατί; Γιατί όπου έχει κενό το ένα συμπληρώνει το άλλο.  

ØΓι’ αυτό κι εσύ να ξέρεις όταν λέω «τι όμοφα που κουμπώνουμε» εννοώ πόσο πολύ σε αγαπώ εσύØ Εσύ κοιτάω και δακρύζω μετά από τόσους μήνες ακόμα σκέφτομαι εσύ αν σε είχα γνωρίσει πριν από δέκα χρόνια θα ήμουν καλύτερος άνθρωπος. (εγώ)

ü Τελικά μόνο η παράπλευρη απώλεια εσύ πείραξε. Α λοτ! Γιατί δεν με έψαξες εσύ που είσαι λέγκο και νιώθεις; ΟΛΑ; Εσύ; Μα εσύ μου είχες μιλήσει τόσο πολύ – εσύ! ü Ένστικο καθόλου, εσύ; Θιασώτης της υστερίας, εσύ;

üΕυχαριστώ όμως πολύ εσύ – επειδή… μα… πώς, τι;

ü Μια φορά ο Θ. Λάλας είχε πάρει συνέντευξη από έναν μπιγκ ράιτερ και τον ρώτησε τι έχετε να πείτε σε εκείνους που διαμαρτύρονται πως δεν σας καταλαβαίνουν; Και ο μπιγκ απάντησε να πάνε να καταλάβουν. üΤον μπιγκ δεν θέλω να τον αναφέρω γιατί είναι πραγματικά μπιγκ, ενώ ο Θανασάκης πραγματικά α λιτλ. Γνώμη μου.

üΓύρισε στην Ελλάδα ο Δημήτρης Π., νευροχειρουργός πια, είχα να τον ακούσω, ρε συ, από τις αρχές του ’90, από τις θρυλικές συναντήσεις Γαλλική αγοριών Vs Γαλλικής κοριτσιών στο Πασαλιμάνι. Δεν θέλω να ξανακούσω ούτε εγώ ούτε ΕΣΥ πόσα χρήματα Θα του προσφέρουν εδώ Αν τελικά τον πάρουν  – επειδή δεν έχει ούτε πατέρα ούτε αδελφό ούτε θείο στην Κορώνη. ü Η καλύτερη δουλειά που βρήκε προς το παρόν πωλητής σε τέτοιους που βάζουν μαλλιά σε όσους δεν έχουν. Μάζευ’ τα και φύγε πάλι, παιδάκι μου! Άντε! ü Η αλήθεια είναι ότι αν και εσύ είσαι γιος, αδελφός, σου τα δίνουν καλά και από την αρχή. Α! Και σε λένε κύριο έστω και αν πάτησες και εσύ κατά λάθος τον ίδιο κάλο. ü Και ας τους έχεις δώσει μπουνιά στην αξιοπρέπεια, φτάνει να πείθεις πως είσαι ωραίος και σελέμπριτισ και τι τιμή που τους κάνεις που τους μιλάς! Ω! Και να τους βρίσκεις και καμιά χαμοδουλίτσα πού και πού να ‘χουν να πουρεύονται.

ü Κακία.

üΑααχ εσύ!

ü Πες μου κάτι ακόμα εσύ, σήμερα που είναι η μέρα που θα συντονιστούν τόσοι x μπλόγκερ για να μιλήσουν για το περιβάλλον κι εγώ δεν έχω τι να πω και τι να γράψω, ούτε καν για την πόλη μου που μπορεί να είναι και η πόλη με το λιγότερο πράσινο σε όλη την Ελλάδα.

ü      Είναι αλήθεια αυτή η βρόμα που κυκλοφορεί πως ό,τι μαζεύουμε στους κάδους για ανακύκλωση στην Αθήνα καταλήγει σε κοινό… σκουπιδότοπο – χωματερές;

*από το τραγούδι του Αγγελάκα φυσικά
02
Οκτ.
07

Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει το Ναυτικό με σβα-στι-κά;

swastika.jpg

 

 

Έχουν αναστατωθεί κομματάκι εκεί στη Ναυτική Βάση του Κορονάντο στην Καλιφόρνια. Όσα κρύβει ο χρόνος, τα φέρνει στην επιφάνεια το Google Earth και οι εικόνες που παρατηρεί!

Αν και δεν υπάρχει αποτυπωμένο επίσημα το σχήμα-σβάστικα των κτιρίων σε κανέναν πολιτικό ή στρατιωτικό χάρτη, οι δορυφορικές φωτογραφίες της συγκεκριμένης στρατιωτικής εγκατάστασης φέρνουν πονοκεφάλο σε ικανές δόσεις μεταξύ χάμπουργκερ, κόκα κόλα και καλά κουρεμένων σβερκακίων. Από κοντά δεν μπορούσε κανείς να παρατηρήσει τον σχηματισμό των κτιρίων, λίιιγο πιο πάνω από την επιφάνεια της Γης όμως;

«Άντρα μου, εμένα πιστεύεις ή τα μάτια σου;» έλεγε η Πολίτισσα προγιαγιά μου σε ενδοοικογενειακό ανέκδοτο για… πεταχτούλες! Τι θα κάνουν όμως οι πεταχτούλες; Δεν έχουν και αυτές ψυχή; Και ψυχή έχουν και ντάλαρς έχουν και θα ξοδέψουν, λέει, περίπου 600.000 δολάρια για αλλαγές και camouflage. Δεν θέλουν να δίνουν, ξαναλέει, λανθασμένες εντυπώσεις στον κόσμο. Φυσικά! Αυτό περίμενε όλος ο πλανήτης για να σχηματίσει άποψη για τις ΗΠΑ. Το παρωχημένο(;) επιχείρημα περασμένων δεκαετιών ότι σε όλη τη Γη όπου υπάρχουν προβλήματα οι διαδηλώσεις γίνονται έξω από τις αμερικάνικες πρεσβείες αποτελεί σατανική σύμπτωση. Μα, ναι!

 Ωστόσο και η προσκόλληση στα σύμβολα, στις σημαίες και στα άλμπουρα καταντάει γραφική. Ό,τι συμβολίζει η σβάστικα ξεκίνησε αλλιώς για να καταλήξει ένα ξεσκισμένο, μισητό (και δικαίως) «αααλλιώς» στα χέρια του Χίτλερ.

Δηλαδή, λέω εγώ τώρα με το φτωχό νευρικό και κοιμισμένο μου μυαλό, πως η κοινωνία της εικόνας είναι υπόθεση παλιά. Βρίσκεις εύκολα κόσμο απαίδευτο ή… παιδεμένο, τον φανατίζεις, του πετάς κι ένα συμβολάκι να ‘χει να πορεύεται, είτε αυτό λέγεται χριστιανικός σταυρός είτε ημισέληνος είτε σβάστικα, και μετά σου κάνει όλα τα χατίρια. Τόσο απλά. Σαν χαζογκομενίτσα που της τάζεις λαγούς με δαχτυλίδια και σε χρόνο dt σου κάνει το κόλπο με το πέταγμα του αετού.

Ημισέληνος είπα και θυμήθηκα τι μου συμβολίζει… ποοο κάτι νύχτες σε ένα κλαμπ στο Ταξίμ πριν από χρόνια, μπαχαρικά και τη φωνή του ιμάμη δις ημερησίως. Ημισέληνος rules. Είμαι προδότης;

Σύμβολα είπα και σκέφτομαι να κάνω τον Linus από τα Peanuts σημαία μπας και τον ξεπεράσω.

Ωραία όλα αυτά, αλλά η ουσία είναι που μετράει. Το Τι. 

Σε όλα τα άλλα απλώς… πππβββββββββββββββ***

 

Πηγή: Chicago Tribune web edition

 

***bobstongue.jpg

 

 

08
Ιολ.
07

Λέξης τέλος

Οι λέξεις σου δεν μου τελειώνουν ποτέ.

Είμαι 10.000 αφτιά

Για να σε ακούω.

Είμαι 00,000 στόμα.

Για να μη μιλάω.

 Μερικές φορές μου κόβονται τα πόδια. Οι ανάσες. Όταν τρέχω 24 στάδια. Όταν είναι 01.10′. Άλλες φορές μου τελειώνουν και τα σάντουιτς μέσα στο μικρό μου σακίδιο. Δεν με πειράζει γιατί θα πάω στο μηχάνημα και θα πάρω μια Amita Motion.

Δεν έχω ανάγκη εγώ. Είμαι και γαμώ τα παιδιά. Πάντα θα βρίσκω λύση, πάντα θα προχωράω παρακάτω. Έχω δύναμη και κρυμμένες ανάσες. Σε εφεδρεία. Σε αχρησία.

 

 

Ακτινογραφία είμαι. Με κάνουν και δημοσκοπήσεις. Δύναμη 38%, Αδυναμία 39%. Δύναμη 42%, Αδυναμία 32%. Δύναμη 15%, Αδυναμία δενξέρω/δεναπαντώ. (Τα ποσοστά αλλάζουν ανάλογα με τα ομόλογα-τι-θες-να-πεις και τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα.) Τους Ιούλιους κάνω κυβέρνηση. Είμαι υπουργός Γενικής Απεργίας, είμαι υφυπουργός Ιδιωτικής Αταξίας, είμαι γενικός γραμματέας Στατικής Ανάπτυξης.

 

brokenmirrorchildcloseup.jpg

[Θα σπάσω εγώ τους καθρέφτες σου για να μη μου κλαις.]

11
Απρ.
07

The Death Clock link

Σήμερα πήρα με e-mail αυτό το λινκ. Έχει το γούστο του. Ποιος θέλει να φτάσει να γίνει πολύ μεγάλος, πολύ γέρος, πολύ φθαρμένος; Ποιος θα αντέχει να δουλεύει ώς τα 70; Το αποτέλεσμα σχεδόν ενθαρρυντικό (φορ μι).

Για την ακριβεία του αποτελέσματος σου ζητάει και τον περίφημο ΔΜΣ. Για να φτάσεις σε ένα καλό επίπεδο το ΔουΜουΣου σου, πρέπει να αλλάξεις. Γιατί ακριβώς πρέπει να αλλάξεις; Ε, για ιατρικούς λόγους προφανώς! Στην πραγματικότητα όμως όταν νιώθεις νέος, ωραίος (λέμε τώρα) και ακμαίος (λέμε τώρα) και πέρα από τα όριά σου, ξέρεις γιατί θέλεις να αλλάζεις την εικόνα σου κάθε τόσο;

Ίσως για να χωράς. Όχι στα μικρότερα sizes. Όχι. Αυτό είναι πολύ απλό. Για να χωράς στην εκτίμησή Τους που θα γίνει κομμάτι του καθρέφτη για τη δική Σου αποδοχή Σου. Ζόρικο πράμα. Κι εσύ είσαι ζόρικο πράμα. Άπειρες φορές είπες »σε όποιον αρέσει». Τέλος. Ώς εδώ. Τέλος. Άλλες φορές ναρκώθηκες Εύκολα σε κρεβάτια που δεν πολυγούσταρες. Τέλος. Ώς εκεί. Και πάλι κάτι έπρεπε να Αλλάξει. Και έκλεινες την πόρτα σου ερμητικά, γιατί έπεφτε πολύ ξύλο, ρε Ένη, και στα αφτιά σου άκουγες συνέχεια: »Πότε θα γίνεις καλό παιδί να σε αγαπάει η μανούλα;».
Και θυμάσαι και μια φορά, τότε που άλλαξες δουλειά, και σου είπε η Κατερίνα »Εκεί που θα πας, μη δείξεις την αδυναμία σου» Και θυμάσαι και μια άλλη φορά που σου είπε ο Crap να βγείτε έξω κι εσύ είπες πως δούλευες 15 ώρες σερί και ήσουν χάλια και εκείνος σου απάντησε δεν πειράζει έλα όπως είσαι και είπες όχι και φοβόσουν μη σε δει με τους μαύρους κύκλους και δεν είχες και concealer εκείνη τη μέρα ειδικά στην τσάντα σου, και θυμάσαι που σου είπε ρε βλήμα, εγώ σε αγαπάω όπως είσαι, και θυμάσαι που πάλι δεν ήθελες και νόμιζες πως στενοχωρήθηκε και τελικά πήγες και τον βρήκες και περάσατε γαμάτα και όταν σε γύρισε στο σπίτι σε ρώτησε πολύ σοβαρά γιατί δεν φοράς ποτέ σκουλαρίκια κι εσύ ΔΕΝ του είχες πει ποτέ πως είχες αλλεργία σε σχεδόν όλα τα μέταλλα. Και θυμάσαι που μόλις έφτασε στο σπίτι του σε πήρε τηλέφωνο και σου είπε πως η Πολυτίμη φορούσε κάτι εξαιρετικά κοσμήματα και δεν καταλαβαίνει και καληνύχτα.

change.jpg 

Και θυμάσαι γιατί πρέπει να αλλάξεις;
Για να χωράς.

01
Απρ.
07

Αννας ο Ανεπαρκής

– Ιδανικά Ανεπαρκής

φωτό

– Όχι εσύ!!!

– Θα πεθάνω Ατάλαντος, Άτεχνος, Ακοινώνητος και Μόνος

– Σιγά μη δε σκίσεις τις θολές γραμμές των οριζόντων

– Πρόσεξε μη σου σκίσω κάνα καλσόν

– Χέστηκα. Καλοκαιριάτικα.

οχι εσυ αγαπη μου, οχι εσυ. Ναι εγώ που δεν καταφέρνω τίποτα όπως «θα ήταν ωραίο», όπως θα το «αγαπούσαν όλοι», ναι, ΕΓΩ, το άραχλο, που τα δάχτυλά μου δεν χύνουν τις λέξεις στο πληκτρολόγιο, ναι, τρέλα, ΤΡΕ ΛΑ ΜΟΥ, ναι εγώ, ναι εμένα, ναι. Ναι Ε Γ Ω. Ναι Μόνος. Ναι έσπασα τον καθρέφτη πάλι. Ναι γουστάρω τη γεύση από το αίμα σου. Ναι που δεν με άφηνες να σου δαγκώνω τα χείλια σου. Ήθελα να σε φάω ζωντανό, δεν το κατάλαβες; Ναι που ήσουν πέσε πίτα να σε φάω μόνο όταν ήταν και ο άλλος στο διπλανό διαμέρισμα. Ναι ο Αντώνης. Αχ ο Αντώνης. Ώστε σου αρέσει ο Αντώνης; Δεν ξέρω, δεν το έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου. Α! Και όταν τελείωσε το Α και δεν υπήρχε και Αντώνης ξενερώνεις. Έτσι είναι. Έτσι είναι. Έτσι είναι. Έτσι είναι. Έτσι είναι. Γιατί όταν ΔΕΝ υπάρχει ανταγωνισμός, συναγωνισμός, εκδημοκρατισμός, μοναχισμός, ασκητισμός, ΕΣΥ ΔΕΝ μπορείς να δημιουργείς και δεν μπορείς και να γαμείς. Και είσαι και Μεγάλος. Μεγάλος Ρε, Μεγάλος, και στην ηλικία και στη φαντασία. Και όταν τελείωσε η εγχείρηση και η νοσηλεία, νοσηλεία κατ’ οίκον ρε, δύο ολόκληροι μήνες ρε, «μωρό μου, τώρα που ήσουν μια ανάσα από την ανάσα μου, τώρα που τσέκαρα ότι έχεις τη δύναμη να αντέξεις τα πάντα, το πρωί που έφερες πρωινό στο κρεβάτι και λουλούδια από χρωματιστές χαρτοπετσέτες και μικρά παπάκια από ασημόχαρτο, κατάλαβα πως δεν μπορώ να ξανακαβλώσω για πάρτη σου, μικρό μου, κατάλαβες; Είσαι δεδομένο, κατάλαβες; Είσαι πια αδερφή και όχι ανεξερεύνητη ψυχή. Πάρε μια πίπα του ναυτικού από το κάδρο και τσακίσου». Και χτύπαγε τηλέφωνα η πριγκίπισσα της Κυπαρισσίας και γέλαγε σαρκαστικά και μου πέταγε στα μούτρα πως «δεν έχετε πια καθόλου λεφτά, σκουλίκια». Κι εσύ την αγάπησες και τη λάτρεψες και είπες πως έχει μοναδικό χιούμορ και ψυχή και πως είναι αξιοθαύμαστο καινούριο μωρό γιατί μόλις ήρθε από την επαρχία έμαθε αμέσως να κινείται με το μετρό. Ήταν και νεότερη από μένα ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΧΡΟΝΟ ΡΕ. Κι εγώ ήπια όλα τα Τζακ του κόσμου και ξεκίνησα συλλογή με ζίπο για να στη σπάσω γιατί μισούσες όλες τις αμερικανιές και θα ακούω και κάντρι και άμα γουστάρω θα βγάλω και βίζα να πάω στη Νέα Υόρκη και θα γνωρίσω και την Κάρι Μπράντσο που είναι το άλτερ έγκο μου και θα της πω πως είναι μαλακία της που στο τελευταίο επεισόδιο χόρευε με τον Μίστερ Μπιγκ που μόνο να την πηδάει ήθελε -τελικά- και θα της έχει κάνει οπωσδήποτε καμιά κουτσουκέλα ώς τώρα, αλλά δεν θα τη μάθεις ποτέ γιατί τελείωσε και η 5η σεζόν – τι κρίμα.   

Δύο χρόνια μου πήρες μπλάνκο μαύρο να τα σκεπάσεις όλα, δύο χρόνια.

Και συνέχισα να είμαι πιο ατάλαντος από όλα. Μόνος. Πεισματάρης και δεν γουστάρω να εξηγώ και μετά με πιάνει μια μανία να κάνω βουτιές. Και θέλω να στουκάρω με το κεφάλι στο πεζοδρόμιο και πιο πολύ επειδή είμαι ατάλαντος και δεν το ‘χω και το παλεύω και θέλω οι λέξεις μου να σε κάνουν να κλαις και να γελάς και ήθελα να είσαι φίλος μου, αλλά όλοι αγαμάνε αλλού. α λα λα λα χου.

Και η Πολυάννα μου είπε γιατί αγαπάνε τον Χριστούγεννο. Γιατί τους θυμίζει τα νιάτα τους που πήγαιναν και ακουμπάγανε το βδομαδιάτικο στις πουτάνες και που τους έστελνε ο πατέρας τους στα καλύτερα και οι άλλοι τον αγαπάνε γιατί ξέρουν πως κι αυτός ξεκίνησε below zero και τώρα τους γαμάει όλους.

 και ΟΙ ΑΛΛΟΙ ξεκινήσανε από το +50 ρε, από το +50, ακούς; ΑΚΟΥΣ; και θέλουν να δίνουν και συμβουλές.

ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΣ, ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ. ΤΟ ΞΕΡΩ. Αλλά πονάει, ακούς; ΑΚΟΥΣ; ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΟΥ ΕΣΥ ΑΠΟ ΤΟ +50. Τ Ε Λ Ε Ι Ω Ν Ε.

είπε καβάλα τους άλλους, πες ψέμα, κολάκεψε

 δεντοχωρε, δεντοχωρε, δεντοχωρε, δεντοχωρε

Καμιά φορά λέω να αλλάξω ουρανό, μα δεν υπάρχουν δρόμοι, καμιά φορά λέω να κάνω φόνο, αλλά υπάρχουν νόμοι.

εντάξει, κούλαρα τώρα

η αλήθεια είναι ότι το μόνο που με ενοχλεί είναι ότι είμαι Ατάλαντος και

και που δεν είμαι δημιουργή

*ο αρσενικός τύπος στη γραμματική είναι πιο δυνατός
** https://taxwmataxanw.wordpress.com/2007/05/12/xristougennos



syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Μαρτίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

tweets του σεφ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=