Archive for the 'kgs' Category

16
Απρ.
07

Η απόφαση Νο1974 της Ρούλας Χονδρ και ένα κόμιξ

Νομίζω ήταν και Πέμπτη και νύχτα όταν η Ρούλα βυθισμένη στο απύθμενο του Διαδικτύου άπλωσε χέρι προς τα αριστερά. Ανοιξε αφηρημένα τα εξ ευωνύμων νταρκ τσικολατάκια. Πάνω στο μασούλισμα κατάλαβε πως κάτι είχε αλλάξει οριστικά. Τα μικρά lindt ήταν σήμερα πιο… soft, πιο μαλακά που λένε στην Ελλάδα. Αυτό μόνο μία μετάφραση έπαιρνε. Η αρχή του εφιάλτη.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Κάθε μέλος της οικογένειας των Χονδρ που έχει συναίσθηση της πραγματικότητας και σέβεται τον εαυτό του* σιχαίνεται το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι όλα βγαίνουν φόρα παρτίδα έξω 😕 – το μαύρο (γνωστός κόφτης) είναι σταντάρ completely out of the question γιατί μαζεύει ήλιο – και το κυριότερο δεν μπορείς να φορέσεις μπουφάν για να μαζέψεις τα ασυμάζευτα. Το χειρότερο: θα πας διακοπές σε νησί, άρα ΑΑΑΡΑ (παπάρα) θα φορέσεις μαγιό!
Η Ρούλα συνέχισε να καταπίνει τα βελουδένια τσικολατίνια χωρίς ίχνος τύψεως. Οι τύψεις μαζί με τους σπασμούς στο στομάχι θα έρχονταν αργότερα, στην ώρα τους.
Το Σάββατο το βράδυ βγήκε για φαγητό (χμ) με τη φίλη της την Πολυάννα. Η Πολυάννα έσκουζε από μέρες στο τηλέφωνο. »Από τότε που έμπλεξες με αυτόν τον γκόμενο τον Γκόνεξ, μας έχεις φτυσμένους. Πάμε ρε να φάμε κάνα Fridays». Ρούλα και Πολυάννα, εκλεκτικές συγγένειες και χαρακτηριστικά παραδείγματα της γενιάς των g700, αλλά γι’ αυτό το τελευταίο θα μιλήσουμε άλλη φορά… Αφού εξάντλησαν όλα τα νέα της εβδομάδας για τις γαμοδουλειές, η Ρούλα εντελώς μπουκωμένη με στέικ στα δεξιά και μακαρόνι εντ τσιιζ στα αριστερά ρώτησε τη φίλη της, η οποία μονίμως κουβαλούσε 8 με 10 κιλά περισσότερα από τη Ρ.
– Ρε Πόλυ, δεν σε πειράζει καθόλου που είμαστε έτσι; Που εσύ είσαι έτσι; Πώς νιώθεις;
– Μονίμως σέξι. Με πειράζει μόνο που μερικές φορές δεν μου κάνουν τα ρούχα μου και πρέπει να αγοράζω καινούργια.
– …
– Γιατί δεν μιλάς, τι σκέφτεσαι;
– Σκέφτομαι ότι καλά κάνουμε και μασαμπουκώνουμε σαββατιάτικα, δεν πειράζει. Η Δευτέρα είναι κοντά, έχω και ρεπό, θα πάω σουπερμάρκετ. Και κομμωτήριο. Να πάρουμε και γλυκό.
– Εκείνο το τρίπατο που είναι σοκολάτα με σοκολάτα και σοκολάτα;
– Ναι ρε, σέξι. Τι άλλο;
– Ω ρε μάνα μου.
– Έτσι όπως πάμε, σέξι, ω ρε μάνα μου θα λέμε μόνο για γλυκά και φαγητούμπες… Για να μη σου πω ότι για να το ακούσουμε να μας το λέει κάνας άλλος, θα πρέπει να ντυθούμε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ τσιζ κέικ σοκολάτα με βύσσινο.
– Ω ρε μάνα μουουου!
– …
– Ε όλο … και …! Ξεκόλλα! Και πάρε καμιά σοβαρή απόφαση. Έλεος με το αυτομαστίγωμα.
– Σκσ! Τη Δευτέρα, είπα, σουπερμάρκετ και κομμωτήριο!!!
– Σκσ εσύ! Κομμωτήριο πας κάθε βδομάδα, στο σούπερ τι θα γενεί;
– Αυτό που κάνουν όλοι οι ευυπόληπτοι Χονδρ. Θα πάρω υλικά για δίαιτα, για ε… για υγιεινή διατροφή.
– Να σε δω.
– Θα με δεις. Κι έτσι όπως θα βγαίνω, θα μπω και σ’ ένα ντραγκ στορ.
– Πολύ Down Town διαβάζεις. Τι θα κάνεις εκεί;
– Θα πάρω Αρντάν, Αταράξ, ό,τι γίνεται να μου δώσουν χωρίς συνταγή.
– …

ardan-arkas.jpg

*άλλοι βέβαια που σέβονται τον εαυτό τους το έχουν σε καλό εκτός από αυτοοικτιρμό να το ρίχνουν και στο κυνήγι. Των θέλω τους, και των ονείρων τους.
**κλικ στον Αρκά για να διαβάζει καλύτερα 😉

Advertisements
11
Απρ.
07

The Death Clock link

Σήμερα πήρα με e-mail αυτό το λινκ. Έχει το γούστο του. Ποιος θέλει να φτάσει να γίνει πολύ μεγάλος, πολύ γέρος, πολύ φθαρμένος; Ποιος θα αντέχει να δουλεύει ώς τα 70; Το αποτέλεσμα σχεδόν ενθαρρυντικό (φορ μι).

Για την ακριβεία του αποτελέσματος σου ζητάει και τον περίφημο ΔΜΣ. Για να φτάσεις σε ένα καλό επίπεδο το ΔουΜουΣου σου, πρέπει να αλλάξεις. Γιατί ακριβώς πρέπει να αλλάξεις; Ε, για ιατρικούς λόγους προφανώς! Στην πραγματικότητα όμως όταν νιώθεις νέος, ωραίος (λέμε τώρα) και ακμαίος (λέμε τώρα) και πέρα από τα όριά σου, ξέρεις γιατί θέλεις να αλλάζεις την εικόνα σου κάθε τόσο;

Ίσως για να χωράς. Όχι στα μικρότερα sizes. Όχι. Αυτό είναι πολύ απλό. Για να χωράς στην εκτίμησή Τους που θα γίνει κομμάτι του καθρέφτη για τη δική Σου αποδοχή Σου. Ζόρικο πράμα. Κι εσύ είσαι ζόρικο πράμα. Άπειρες φορές είπες »σε όποιον αρέσει». Τέλος. Ώς εδώ. Τέλος. Άλλες φορές ναρκώθηκες Εύκολα σε κρεβάτια που δεν πολυγούσταρες. Τέλος. Ώς εκεί. Και πάλι κάτι έπρεπε να Αλλάξει. Και έκλεινες την πόρτα σου ερμητικά, γιατί έπεφτε πολύ ξύλο, ρε Ένη, και στα αφτιά σου άκουγες συνέχεια: »Πότε θα γίνεις καλό παιδί να σε αγαπάει η μανούλα;».
Και θυμάσαι και μια φορά, τότε που άλλαξες δουλειά, και σου είπε η Κατερίνα »Εκεί που θα πας, μη δείξεις την αδυναμία σου» Και θυμάσαι και μια άλλη φορά που σου είπε ο Crap να βγείτε έξω κι εσύ είπες πως δούλευες 15 ώρες σερί και ήσουν χάλια και εκείνος σου απάντησε δεν πειράζει έλα όπως είσαι και είπες όχι και φοβόσουν μη σε δει με τους μαύρους κύκλους και δεν είχες και concealer εκείνη τη μέρα ειδικά στην τσάντα σου, και θυμάσαι που σου είπε ρε βλήμα, εγώ σε αγαπάω όπως είσαι, και θυμάσαι που πάλι δεν ήθελες και νόμιζες πως στενοχωρήθηκε και τελικά πήγες και τον βρήκες και περάσατε γαμάτα και όταν σε γύρισε στο σπίτι σε ρώτησε πολύ σοβαρά γιατί δεν φοράς ποτέ σκουλαρίκια κι εσύ ΔΕΝ του είχες πει ποτέ πως είχες αλλεργία σε σχεδόν όλα τα μέταλλα. Και θυμάσαι που μόλις έφτασε στο σπίτι του σε πήρε τηλέφωνο και σου είπε πως η Πολυτίμη φορούσε κάτι εξαιρετικά κοσμήματα και δεν καταλαβαίνει και καληνύχτα.

change.jpg 

Και θυμάσαι γιατί πρέπει να αλλάξεις;
Για να χωράς.

05
Απρ.
07

Τοπ πραϊόριτισ

Ο αγαπημένος μας διαδικτυακός και πάντα ευγενικός σεφ μού έκανε πάσα για το παιχνίδι των προτεραιοτήτων…

Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα για έναν χύμα Υδροχόο όπως είναι το aa-duck να του ζητάς αυτό το πράγμα… Γιατί, φίλε μου, ο λαίμαργος άνθρωπος δεν ξέρω ειλικρινά αν καταφέρνει να έχει ποτέ όρια και προτεραιότητες. Και όταν λέω «λαιμαργία» δεν αναφέρομαι στην πρόσληψη τροφής, έτσι; Πες πως σου αρέσει πολύ ένα βιβλίο. Τι θα κάνεις θα το διαβάσεις… Εγώ δεν αντέχω να ξέρω πως ΘΑ το διαβάσω και ΘΑ το τελειώσω. Θα το τελειώσω τώρα. Μέσα στη νύχτα, κι ας έχω να ξυπνήσω στις 8 το πρωί κι ας κλείσω την τελευταία του σελίδα στις 7,15. Ανασαίνω βιβλίο, ακούω βιβλίο, βλέπω βιβλίο, μιλάω βιβλίο, τρώω βιβλίο. Δεν υπάρχει τπτ άλλο. Ακριβώς το ίδιο μου συνέβαινε και όταν ήμουν με τον Crap. Το ίδιο με τους φίλους που αγαπώ πολύ. Το ίδιο όταν πρωτομπήκα στον επαγγελματικό χώρο που βρίσκομαι τώρα. Το ίδιο όταν πρωτοάκουσα το Blower’s Daughter. Το ίδιο όταν ήμουν μικρή και είχα ένα αγαπημένο παιχνίδι, ένα κουκλόσπιτο. Το ίδιο όταν μου άρεσε ένα συγκεκριμένο ποτό. Δεν το έπινα, το ξεφτίλιζα. Δεν είναι μαγκιά αυτά που σου λέω. Μερικές φορές καταντάει αλητεία απέναντι στον ίδιο σου τον οργανισμό και στη ζωή σου. Αλλά έτσι είμαι… Θέλω να πω ζόρικο πράμα να σκεφτώ προτεραιότητες… 

Μερικές φορές, ένιγουεϊ, έρχονται έτσι τα πράγματα που οι προτεραιότητες πέφτουν σαν παλιά τουβλάκια lego μπροστά σου και σου λένε, duck, αν είσαι μάγκας τώρα διάλεξε…

1) Η Μάνα μας – Ήμουν τυχερό παιδί. Πολύ. Γιατί αν και εγώ και σχεδόν όλα τα ξαδέλφια μου μεγαλώσαμε μέσα σε ό,τι είδους διαζύγια μπορείς να φανταστείς, γνωρίσαμε όλα τα σετάκια παππουδογιαγιάδων, μέχρι και προγιαγιάδες που προλάβαμε (επί τη ευκαιρία να σου πω καμιά φορά ιστορίες που μας έμαθαν για τον Συνωστισμό στη Σμύρνη, ε; @#$@#$) Μας αγαπούσαν, μας έκαναν αγκαλιές, μας έλεγαν παραμυθάκια για μαγικά χαλιά, όταν πηγαίναμε στα σπίτια τους μας άφηναν να βλέπουμε και θρίλερ 😉 Είναι όμως μια γιαγιά… Μάνα μας τη λέμε… Δεν άφησε ποτέ κανένα από τα παιδιά της να μαλώσουν μεταξύ τους, μας κρατάει πάντα όλους μαζί. Ενωμένους. Γκρικ φάμιλι, ε; Συναντιόμαστε τουλάχιστον κάθε δύο Κυριακές στο σπίτι της. Στη Δραπετσώνα. Και μη φανταστείς πως υπάρχει κάποια κόλλα που λέγεται «ακίνητα», «χρήμα» ή ό,τι άλλο. Τίποτα ρε συ. Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή και τέτοια. Η κόλλα είναι η αγάπη και η αγκαλιά. Και διακριτικότητα. Και τόσος σεβασμός στο privacy από αυτή τη γυναίκα που δεν έχει πάει ποτέ σχολείο. Οποτε είμαι σκτ, πηγαίνω και κοιμάμαι εκεί. Και δεν με ρωτάει ποτέ τίποτα. Ποτέ. Μόνο αν έχω ξεχυλίσει της μιλάω – και Αν. Και την άλλη μέρα μια καινούρια μέρα και τέτοιες χολιγουντιανές παπαριές. Τεσπά.

Η μάνα μας λύγισε… Ταλαιπωρείται πολλά χρόνια από διάφορες αρρώστιες και τώρα ήρθε αυτό που φοβόταν καιρό. Αιμοκάθαρση… Ετσι, το πρώτο τουβλάκι (μεγατόνων) lego που μου φράζει τον δρόμο για οτιδήποτε άλλο είναι αυτό. Η γιαγιά. Κάθε μέρα εκεί. Μας χρειάζεται και για πρώτη φορά μας το ζητάει. Με τα λόγια, με τα μάτια, με ό,τι… Θέλω να πιστεύω πως θα έχουμε λίγο καιρό ακόμα… Οχι ακόμα, γιαγιάκα, not ready yet… Πάρε και μια αισιοδοξία τώρα: Οταν ήμασταν στο Τζάνειο από τη μία ήταν όλο παράπονο και μουρ-μουρ και οχ και αφήστε με να πεθάνω, και από την άλλη όλο ζήλιες ήταν με τον Θανάση! «Θα με πεθάνει τελικά ο παππούς σου, ε; Τι μιλάει πάλι με αυτήν;» «Και γιατί μιλάς με ΑΥΤΗΝ; Και μμμ έπιασες και πικοινωνίες με τις νοσοκόμες και σου φέρνουν και σένα γιαούρτια και τέτοια… αμάν βρε Θανασάκη μου» και ο παππούς «Ναι! Σε είδαμε και σένα πως ζαχάρωνες με τον γιατρό…» Ζήλιες στα 80φεύγα. Ε, θα Αναστήσουμε και φέτος, λέω!     

2 – Δουλειά. Μου αρέσει και φοβάμαι. Φοβάμαι και αυτό δεν μου αρέσει. Αλλά θέλω να συνεχίσω να την παλεύω!.. Αλλά φοβάμαι και μετά φοβάμαι που φοβάμαι. Μπέρδεμα. Ασ’ το.

3 – Να καθαρίσω με τις σκατούλες του Αυγεία. Χρόνια κουβαλάω στενοχ. Θέλω να σταματήσω κάποιες ταινίες που είναι συνέχεια σε re-re-re-re-re-re-re-replay και στοιχειώνουν τις καλημέρες μου. Το εννοώ. Μέσα στις σκτλς βάλε και τα εξτρά κιλά που, εντάξει, τώρα, δεν είναι και τόσο σοβαρό ζήτημα στην ουσία, αλλά είναι το τελευταίο παθέτικ καταφύγιο. Γιατί μέσα από κάθε γιατί-ρε-γαμώτο ο τελευταίος συνειρμός μου είναι πάντα: Αν δεν ήταν και αυτά τα γαμημένα!!! 

4 – Θέλω να είμαι καλό παπί. Δεν τα καταφέρνω. Νευριάζω, φωνάζω, τσαντίζομαι, κρατάω μούρες. Θέλω να έχω αγάπη, εννοώ μέσα μου χωρίς αιμοδότη χμ, και αν γίνεται να μη με νοιάζει ό,τι με νοιάζει και να με νοιάζει ό,τι δεν με νοιάζει περισσότερο. Άααλλο μπέρδεμα πάλι… 

  grandmother2.jpg 

Πάσα στην ιντερνετική γκράνμα και στον μαλακάκος γιατί μου αρέσει πώς τα λένε και τα γμν όλα. Γκράνμα, γκρέμισέ τα όλα πλζ, Αδερφέ του Pascal, μιαμ εξαίρεση; Πάσα και στον most kind gentleman prosferus που παρόλο που έχει blog για να μας ενημερώνει γι’ άλλα πράγματα, όταν γράφει για διάφορα, τα λέει ωραία. 😉




syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Αύγουστος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

tweets του σεφ

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Και Σκιά και Φως είναι το thalassaki

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=
Advertisements