Archive for the 'moody' Category

10
Μάι.
08

Πού πάει το διαφορετικό όταν θαμπώσει;

Ο ουρανός μου ξεφτίζει εδώ και μέρες κομματάκι κομματάκι σαν σοβάς. Το διαφορετικόμου δεν είναι πια ταβάνι. Ταβάνι είναι: «Δεν μπορώ», «έχω μια φοβερή εξάντληση», «δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, να διαβάσω, να δουλέψω».

Βαριέμαι και βλέπω λίγο view master. Κλικ μια διαφορετική ταινία, κλικ μια διαφορετική γέφυρα, κλικ διαφορετικά πυροτεχνήματα, κλικ ένα διαφορετικό αγόρι, και μετά το παιχνίδι χαλάει. Κλικ την ταινία την έχουμε ξαναδεί, κλικ αν περάσεις και είκοσι φορές το Ρίο-Αντίρριο δεν τρέχει και τίποτα, κλικ πυροτεχνήματα έχει και στο YouTube, κλικ κλικ κλικ κλικ κλικ.

Πού πάνε τα δισκάκια με τα φιλμ όταν θαμπώσουν;

Έχω μείνει με παράπονο στη σκοτεινή γωνιά του πάρτι, έχω χοροπηδήσει πάνω-κάτω με αγωνία «εδώ είμαι κι εγώ, εδώ είμαι κι εγώ», έχω γίνει γκρούπι, έχω γίνει αντιαλκοολική εκστρατεία, έχω γίνει το δικό σου, έχω γίνει μαμά, έχω πει «φυσικά, ας το κάνουμε κι αυτό!», «ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω», «παρακαλώ», «ΟΧΙ βέβαια», «I do», έχω μαζέψει τα πράματά μου σε κούτες για τη μετακόμιση του Ιουνίου, έχω γιορτάσει πρώτα την Ανάσταση και μετά τη Μεγάλη Παρασκευή (εδώ είναι ακόμη Παρασκευή), έχω γίνει εγώ, κανένα κόλπο δεν πιάνει.

Δεν έχω γίνει αρχηγός, δεν έχω γίνει κανονιστής, είναι έξω από τον ζωδιακό μου χάρτη. Μου αρέσει να ξυπνάμε, να περπατάμε και να αποφασίζουμε μαζί. Η υπομονή μου τελειώνει δύσκολα, η υπομονή μου τελειώνει εύκολα.

29
Απρ.
08

Amy’s back to black

Αυτή η Amy με την παραπονιάρικη φωνή να σου τριβελίζει όλη την εβδομάδα, τη Μεγάλη, το αφτί με το Back2 black. Κόψε τα drugs, Amy, ποιος σου είπε πως μπορείς να πετάς έτσι μέσα στα μούτρα Του το δώρο που σου έδωσε;

Σε λένε «θεά», κι εγώ λέω πως είσαι θεά, κι αν είσαι θεά βγες από τον τάφο Τώρα και περπάτα!

Κάνε Ανάσταση Τώρα μαζί με τους άλλους, η γη, αυτή η τόσο πληγωμένη γη, θα συνεχίσει να γυρίζει, είναι άνοιξη, όλα είναι ανοιχτά, πάντα ο ήλιος θα βγαίνει, οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που βελτιώνουν τη ζωή τους, μπορεί να χρειάζονται καμιά μικρή θυσία αλλά γίνεται σε χρόνο dt, και μετά όλα είναι καλά, κόψε την ντρόγκα, Amy, οι άνθρωποι «φτιάχνουν» τη ζωή τους, εσύ έχεις και λεφτά, μπορείς να πας στην καλύτερη αποτοξίνωση, οι άνθρωποι αυτές τις μέρες ξυπνάνε με γέλια και χαρές, ολόκληρες ομάδες είναι γεμάτες νίκη και περηφάνια, προσκυνάνε τον δικό τους Άγιο που σκότωσε τον Δράκο. Κόψε την ντρόγκα, ρε Amy, ένα πεντάλεπτο αφιέρωμα στις ειδήσεις θα σου μείνει και ένα «τι κρίμα», κανείς δεν σου χρωστάει καλή κουβέντα, το YouTube έχει γεμίσει βιντεάκια με σένα να βγάζεις το κρακ [ή την κόκα;] από το μανίκι ή το ηλίθιο μαλλί, κόψε την κηδεία τώρα που ζεις.

***********************

mp3σ to download

Χαρούλα Αλεξίου – Πάντα ο ήλιος θα βγαίνει

Amy Winehouse – Love is a losing game.mp3

31
Μαρ.
08

Βίνσεντ

Έχει περάσει αρκετός καιρός που δεν έχω γράψει «κάτι»· και αισθάνομαι και λίγο άβολα που έτσι χωρίς ιδιαίτερο λόγο κάθισα να γράψω σήμερα. Άβολα γιατί αρκετοί θα έρθετε και θα σχολιάσετε και γω δεν έχω περάσει ούτε για μια καλημέρα –διόλου απίστευτο να μην έχω απαντήσει ούτε καν σε σχόλιά σας στο τελευταίο μου post (δεν θυμάμαι και πότε ήταν). 😐

Γενικά περνάω μια φάση αντι-web 2.o. Μικρή επιστροφή στο web «ενάμισι»: διαβάζω (και με το g-reader διαβάζω πολύ) τσεκάρω, tagάρω, δίνω χρυσά αστέρια, αλλά δεν γράφω ούτε ένα σχόλιο. Μικρός θεός, βλέπω και δεν μιλάω, ακούω νέα σας, τραγουδάω μουσικές σας, όταν πατάτε το publish είμαι πίσω από την οθόνη σας· βουβός, συνήθως χαμογελάω· μου λείπετε. Έχω ετοιμάσει και τις απαντήσεις στα παιχνίδια που με καλέσατε αλλά, δεν κάνω κέφι να γράψω (ακόμα).

Και σήμερα δεν θα έγραφα, αλλά διάβασα την αναφορά της νατασσούλας στον Βίνσεντ και θυμήθηκα ένα ποστ που σκεφτόμουνα πριν 2-3 μήνες. Είχα πάρει και μια φωτογραφία (σπίτι κάτω από τον έναστρο ουρανό) με σκοπό να την ζωγραφίσω στο photoshop σαν ιμπρεσιονιστικό πίνακα, αλλά θέλει πολύ δουλειά για να δείξει καλή, οπότε ψιλοπείραξα μια πιο παλιά φωτό (λουλούδια σε γυάλινο ποτήρι – σαφώς ευκολότερη) και την αφήνω μαζί με το τραγουδάκι του Don McLean που ακολουθεί. Το υπόλοιπο ποστ χάθηκε (όχι πως θα διαβάζατε και τίποτα ιδιαίτερο!)…

Vincent flowers

Starry
starry night
paint your palette blue and grey
look out on a summer’s day
with eyes that know the darkness in my soul.

Shadows on the hills
sketch the trees and the daffodils
catch the breeze and the winter chills
in colors on the snowy linen land.

Now I understand
what you tried to say to me
how you suffered for your sanity
how you tried to set them free.
They would not listen they did not know how
perhaps they’ll listen now.

Starry, starry night
flaming flowers that brightly blaze
swirling clouds in violet haze
reflect in Vincent’s eyes of China blue.

Colors changing hue
morning fields of amber grain
weathered faces lined in pain
are soothed beneath the artist’s loving hand.

Now I understand, what you tried to say to me
and how you suffered for your sanity
and how you tried to set them free.
They would not listen they did not know how
perhaps they’ll listen now.

For they could not love you
but still your love was true
and when no hope was left in sight
on that starry starry night
you took your life as lovers often do;
But I could have told you
Vincent
this world was never meant for one
as beautiful as you.

Starry starry night
portraits hung in empty halls
frameless heads on nameless walls
with eyes that watch the world and can’t forget.
Like the stranger that you’ve met
the ragged men in ragged clothes
the silver thorn of bloddy rose
lie crushed and broken on the virgin snow.

Now I think I know what you tried to say to me
how you suffered for your sanity
and how you tried to set them free.
They would not listen
they’re not list’ning still
perhaps they never will
.

σεφ γκρέκο
xxx

05
Μαρ.
08

τότε η Έλενα η χορεύτρια…

collage1.jpg

Μια παρενθετική, εντελώς 70s μελαγχολία για την Έλενα Ναθαναήλ, αυτό το πανέμορφο κορίτσι με το καθαρό πρόσωπο και το αινιγματικό θηλυκό του βλέμμα.

Μου κολλάει αυτός ο γλυκούλησ σκοπός από την «Επιχείρηση Απόλλων», ένας συνάδελφος (+-60) που διατείνεται ότι την είχε γνωρίσει παλιά αλλά είχε χρόνια να της μιλήσει ψιθυρίζει κάτι τύπου «κάπνιζε πολύ, μωρέ», θέλω να τον ρωτήσω κάτι για ένα κείμενό του, δεν ξέρω πώς να το φτιάξω… αλλά δεν μιλιέται. Το βουλώνω. Είναι λίγο σκληρό όταν αρχίζουν να φεύγουν οι συνομήλικοί σου…

Διαβάζω σύντομες αναφορές στο Ίντερνετ και μικρά δελτία Τύπου και πιάνομαι από τις λέξεις: «… στο πλευρό της μέχρι τις τελευταίες στιγμές η κόρη της και ο επί πολλά χρόνια σύντροφός της Τάσος Μητρόπουλος». Σύντροφος, so much better από σύζυγος, ζυγός* και υποζύγιο και όλα τα άλλα links που μου κάνει η λέξη.

Κάτι κοπελούδες σηκώνουν ειρωνικά τα φρυδάκια τους και ομιλούν -δεν μιλάνε και δεν μιλούν, τα συγκεκριμένα κορίτσια ομιλούν- περί καλλιτεχνικής αξίας, κυκλωμάτων κ.λπ. Για μια στιγμούλα τα παίρνω, αλλά εννοείται πως το ξαναβουλώνω, πάντα το βουλώνω μπροστά σε δυσκοίλια μυαλουδάκια πτυχιούχων της Φιλοσοφικής. Χαμόγελο. Τι σας κάνουν στις φιλολοσχολές, βρε ματάκια;

Ως λαϊκόπαπο λοιπόν, ώρες-ώρες ή και πάντα, έχω να δηλώσω πως η Έλενα Ναθαναήλ πρωταγωνίστησε σε δύο από τις πιο αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες («Εκείνο το καλοκαίρι», «Επιχείρησις Απόλλων»), ταινίες με εντελώς απλά love stories, ταινίες με πρίγκιπες, αγάπες που κόβονται αλλά δεν τελειώνουν, με καλοκαίρια και θάλασσες και Ελλάδα, με ωραία μουσική, με, με, με… Τα περισσότερα κορίτσια χρειάζονται παραμύθια όταν μεγαλώνουν, έτσι δεν είναι;

Η Έλενα ήταν η ιδανική πρωταγωνίστρια για όλα αυτά. Πανέμορφη, λαμπερή, δροσερή, εύθραυστη αλλά και δυναμική, μεσογειακά θηλυκή, δυτικά εκλεπτυσμένη – και όχι μόνο. Ήταν και εξαιρετικά αξιοπρεπής και όσο αποστασιοποιημένη λατρεύω. Άκουγα προ ολίγου ένα απόσπασμα από μια συνέντευξή της περίπου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όπου αναφερόταν στη δουλειά της και στον περίγυρό της, «έναν κόσμο που δεν σου “επιτρέπει” να μεγαλώσεις, να γεράσεις όπως θες, να πεθάνεις όπως θες, έχω λοιπόν ένα σχέδιο για να τα κάνω όλα αυτά όπως θέλω και νομίζω πως θα τα καταφέρω».

Και τα κατάφερε.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα αν ο Σαββόπουλος εννοεί εκείνην και τον σύντροφό της όταν τραγουδάει: «… τότε η Έλενα η χορεύτρια σκύβει στη μεριά του Τάσου/ και με μάτια κλειστά τραγουδούν αγκαλιά, εθνική Ελλάδος γειά σου». Σήμερα σκέφτηκα να το ψάξω στο Google και μετά το μετάνιωσα. Αποφασίζω πως έτσι θα πρέπει να είναι γιατί είναι πολύ γλυκό να είναι έτσι.

Γεια σου Έλενα, όμορφη Έλενα.

30
Ιαν.
08

the fear you won’t fall

Digging a hole and the walls are caving in Behind me air’s getting thin but I’m trying I’m breathing in Come find me .. It hasn’t felt like this before It hasn’t felt like home before you And I know it’s easy to say but it’s harder to feel This way And I miss you more than I should Than I thought I could Can’t get my mind off of you .. I know you’re scared that I’ll soon be over it That’s part of it all Part of the beauty of falling in love with you is the fear you won’t fall .. It hasn’t felt like this before It hasn’t felt like home before you .. And I know it’s easy to say but it’s harder to feel This way And I miss you more than I should than I thought I could Can’t get my mind off of you .. And I hate the phone But I wish you’d call Thought being alone Was better than was better than .. And I know it’s easy to say but it’s harder to feel this way And I miss you more than I should Than I thought I could Can’t get my mind off of you Can’t get my mind off of you And I know it’s easy to say but it’s harder to feel This way And I miss you more than I should Than I thought I could Can’t get my mind off of you .. And I know it’s easy to say but it’s harder to feel This way

Κρυωμένος, με λίγα δέκατα παραπάνω στο σώμα, μηδέν βαθμούς έξω από παράθυρο και μια επαγγελματική υποχρέωση λιγότερη για φέτος και για πάντα (yeah!) έψαξα για ένα όμορφο τραγούδι στο myspace. Συνήθως πάω στη κατηγορία acoustic και κοιτάζω όσους έχουν πρόχειρες φωτογραφίες και δεν είναι «fashion-styled» (το άσχημο είναι ότι τείνει να γίνει μόδα το non-fashion-styled και πολλές φορές μπερδεύομαι)… Τέλος πάντων, στη δεύτερη ή τρίτη σελίδα που έψαχνα βρήκα κάποιον Joshua Radin που μου θύμιζε κάτι από το eternal sunshine of the spotless mind (γι’ αυτό θα γράψω άλλη φορά – promise) και άνοιξα τη σελίδα του. Από εκεί και το τραγουδάκι τού post.

Α! και τo τραγούδι μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ!

 

 

aa-duck’s UPDATE: Αυτό το ποστ γράφτηκε από το άλλο μισό του loft5050, τον σεφ-γκρέκο. Έχει το 50%, τι να κάνουμε; 😀




syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Δεκέμβριος 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

  • RT @EFSYNTAKTON: Πληθωρική υποστήριξη έλαβε η παρουσιάστρια απέναντι στη χολή που έσταξαν τα εθνικά λιβανιστήρια efsyn.gr/tehnes/media/3… 2 weeks ago
  • RT @madam_shou: Ελπίζω η κοπέλα να γνωρίζει τα δικαιώματά της και να του κάνει μια ωραιότατη μήνυση, να της πληρώσει ό,τι υπάρχει και δεν υ… 1 month ago
  • RT @deadendmind: Χθες μας επισκέφτηκε αυτός ο υπέροχος κούταβος. Φρόνιμος και φιλικός σε σπίτι με 3 γάτους και με αρκετό άγνωστο κόσμο. Είν… 1 month ago
  • RT @KaitiGarbi: Αυτά δήλωνε το 2019 ο #ξιαρχο. Για να μας πει λοιπόν σήμερα μετά την κάθετη χοντράδα του για τις οριζόντιες ρίγες, ποιος εί… 1 month ago
  • Μια ζωή γεμάτη αγώνες και όραμα efsyn.gr/politiki/proso… 1 month ago

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 10 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 10 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 10 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 10 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Και Σκιά και Φως είναι το thalassaki

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=