Archive for the 'politics' Category

28
Ιαν.
08

Καλύτερα να μιλάς παρά να μασάς, αλλά…

τελικά όταν το αίμα αρχίζει να ξανακυκλοφορεί κανονικά και ψυχρά, καταλαβαίνω (μερικές φορές) πως θα μπορούσα να είχα εξηγήσει και καλύτερα. Ίσως μερικές φορές να ήταν σωτήρια η ζωή, με μόνο δυο-τρία τετραγωνάκια νεύρα, σ’ ένα τεύχος «Μίκυ Μάους» ή σ’ έναν «Αστερίξ», μ’ ένα συννεφάκι γεμάτο !#(@*#&@^#(@*&#!#@@##@ και γβρρρρμ και γκρρρρ. Όχι βέβαια πως μετανιώνω για πολλά. Οι εκρήξεις οφείλουν να υπάρχουν. Εξάλλου από μια έκρηξη είμαστε κι εμείς εδώ.

Ζηλεύω μερικές φορές μια ήρεμη και λογική διατύπωση όπως αυτή εδώ,

Η άκριτη γενίκευση γκρεμίζει την εμπιστοσύνη προς τον συντεταγμένο βίο, οδηγεί απευθείας στην ανομία, την αυτοδικία και τον εκφασισμό· ανοίγει τον δρόμο στον δεκανέα που θα πουλήσει περηφάνια και Αίμα και Γη στους ματαιωμένους.

παρόλο που δεν είμαι σίγουρη ακόμη τι είναι ή τι θα έπρεπε να είναι ο συντεταγμένος βίος. Ο άνθρωπος λέει το απολύτως αυτονόητο σε δυο προτάσεις. Rien ne va plus. Βέβαια το απολύτως αυτονόητο είναι αυτό που διαρκώς αμφισβητείται στις μέρες μας. [Ολόκληρο το άρθρο του Ν. Ξυδάκη, απ’ όπου και το απόσπασμα, εδώ]

Ζηλεύω επίσης και τον χαρισματικό αναγνώστη, για σήμερα, δηλαδή, ζηλεύω τον Allu Fun Marx που… γυρίζει και μυρίζει και πάντα βρίσκει κάτι καλό να προτείνει, όπως εδώ, όπου μπόρεσε να απομονώσει 9 αραδούλες από τον «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής. Η εντελώς γουρουνί ιστορία αποτυπωμένη απλά και κατανοητά.

Εκνευρίζομαι όσο δεν παίρνει με τον εκθετικά κλιμακούμενο σταρχιδισμό, αλλά και με την κακόπιστη κριτική όχι φυσικά όταν απευθύνεται στους χιλιοβρόμικους πρωταγωνιστές αυτής της δυσωδίας που μας πνίγει, αλλά με την ισοπέδωση. Αυτή με πνίγει.

Και με πνίγουν οι τύπου «Μάκαρος». Γιατί Μάκαρο μου τον έχουν πει αρκετοί ταρίφες τον Τριανταφυλλόπουλο. Είναι το ίνδαλμά τους. Όλοι αυτοί οι τύπου Μάκαρος που ζούμε ανάμεσά τους, που δεν ανοίγουν ποτέ τα χαρτιά τους ή την καρδιά τους (σε περίπτωση που τη χρησιμοποιούν και για τπτισ άλλο εκτός από μυ), σε αντίθεση με το στόμα τους που το ανοίγουν χαοτικά και μόνο για να κατακρίνουν, να σαρκάσουν, να βρίσουν, να ακουστεί η φωνή τους πιο δυνατά, να κυριαρχήσουν. Και μάθαμε αυτό το πράμα να το λέμε «καλό παιδί» και «διασκεδαστικό»! Έτσι έκανε καριέρα και ο «Μάκαρος» ως δημοσιογράφος, επειδή ήταν «εντυπωσιακός», «αδιάφθορος» και «καλό παιδί». Έτσι και τα κλωνάκια του.

Ενα πράγμα έχω να θυμάμαι από αυτόν τον κύριο Μ. Κάποτε τον είδα να βγαίνει από μια τουαλέτα και να κρατάει ένα τεράστιο πούρο, που το είχε μέσα σ’ ένα τεράστιο φίλτρο. Και μου φάνηκε τόσο μα τόσο φόοοουνι, τόσο παθέτικ και γελοίο, που σχεδόν τον λυπήθηκα, ήθελα να του δώσω ένα από τα Winstonάκια μου. Αλλά δεν το πήρε, γιατί, λέει, είχε κόψει το κάπνισμα.

Advertisements
09
Δεκ.
07

12 Δεκέμβρη… μπορώ!

Χθες έλαβα ένα email με ένα power point από την krot και  αποφάσισα να το κάνω ποστ…

ap1.gif
Συνεχίστε την ανάγνωση ’12 Δεκέμβρη… μπορώ!’

17
Νοέ.
07

Hype Ρουφιανάκος # Πολυτεχνείο 2007

Με όποιον τρόπο και να εξαργυρώθηκε αυτή η επιταγή, χρωστάμε ακόμα πολλά σε αυτό τον αγώνα, σ’ αυτή την άνιση μάχη, στην Απόφαση, στο νεύρο, στο πείσμα, στο όνειρο όλων αυτών των ανθρώπων.

Η μόδα για τον έλεγχο έχει αλλάξει λιγάκι, όπως αλλάζει κάθε σεζόν το παπουτσάκι, ο τρόπος που ράβεται το σακάκι κ.ά… Γύρω στο 80τόσο έπεισαν τον παππού μου για το κατόρθωμα να περνάει από το Αστυνομικό Τμήμα της Δραπετσώνας και να μην τον μαγκώνουν. (Μιλάω για την obscurite του Αυριανισμού.)

Στα 00s προσπαθούν να με πείσουν για το αγαθό της κάμερας, για το αγαθό του hype ρουφιανάκου, που σαν άλλος ασφαλίτης με πολιτικά, γράφει, καταγράφει, συγκεντρώνει πληροφορίες. Ποιοι; Οι ψευτο-(ή ξεφτό)-προοδευτικοί ακτιβιστές, οι διαπλεκόμενοι (δεν είναι και λίγοι, έτσι;), οι νεο-φίλοι των διαπλεκόμενων, οι διευθυντοτέτοιοι ΜΜΕδες – για το καλό μου και για το καθαρό μου. 

Προσπαθούν ακόμα να με ψήσουν για την πλήρη ελευθερία έκφρασης, ότι μπορώ να λέω, να φωνάζω, να γράφω ό,τι θέλω. Ειδικά στο WEB 2.0, ΡΕ, έχουν βρει χίλιους δυο τρόπους για να εντοπίζουν επ’ ακριβώς τι πιστεύω, ποια είμαι, πού μένω, τι λέω, πώς το λέω, τι kleenex γκοφρέ χρησιμοποιώ. Δεν κάνουν τίποτα. Γιατί όμως μαζεύουν όλες αυτές τις πληροφορίες; Ξεχνάνε ότι ξέρω. Ξέρω. Και δεν θέλω καμία γαμοκάμερα (και) σήμερα να καταγράψει τη μούρη μου. Αυτούς που ξέρεις τους πολεμάς απείρως πιο εύκολα, έτσι δεν είναι; 

Elementary, Mr Watson 

Το αληθινό point της ημέρας το λέει άριστα η krotkaya εδώ. Λακωνικά. Έτσι όπως πρέπει…

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

UPDATE: Είναι απίστευτο πώς ένας σκιτσογράφος μπορεί μόνο σε ένα μικρούλι τετραγωνάκι να χωρέσει όλο σου το συναίσθημα, όλη σου τη σκέψη. Δείτε εδώ τον Σπύρο Δερβενιώτη.

Και είναι συγκινητικό πώς τρεις εικόνες και ένα τραγούδι κάνουν ένα παιδί έφηβο, και του αλλάζουν τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Δείτε την ιστορία του φίλου μου του σεφ γκρέκο εδώ

02
Οκτ.
07

Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει το Ναυτικό με σβα-στι-κά;

swastika.jpg

 

 

Έχουν αναστατωθεί κομματάκι εκεί στη Ναυτική Βάση του Κορονάντο στην Καλιφόρνια. Όσα κρύβει ο χρόνος, τα φέρνει στην επιφάνεια το Google Earth και οι εικόνες που παρατηρεί!

Αν και δεν υπάρχει αποτυπωμένο επίσημα το σχήμα-σβάστικα των κτιρίων σε κανέναν πολιτικό ή στρατιωτικό χάρτη, οι δορυφορικές φωτογραφίες της συγκεκριμένης στρατιωτικής εγκατάστασης φέρνουν πονοκεφάλο σε ικανές δόσεις μεταξύ χάμπουργκερ, κόκα κόλα και καλά κουρεμένων σβερκακίων. Από κοντά δεν μπορούσε κανείς να παρατηρήσει τον σχηματισμό των κτιρίων, λίιιγο πιο πάνω από την επιφάνεια της Γης όμως;

«Άντρα μου, εμένα πιστεύεις ή τα μάτια σου;» έλεγε η Πολίτισσα προγιαγιά μου σε ενδοοικογενειακό ανέκδοτο για… πεταχτούλες! Τι θα κάνουν όμως οι πεταχτούλες; Δεν έχουν και αυτές ψυχή; Και ψυχή έχουν και ντάλαρς έχουν και θα ξοδέψουν, λέει, περίπου 600.000 δολάρια για αλλαγές και camouflage. Δεν θέλουν να δίνουν, ξαναλέει, λανθασμένες εντυπώσεις στον κόσμο. Φυσικά! Αυτό περίμενε όλος ο πλανήτης για να σχηματίσει άποψη για τις ΗΠΑ. Το παρωχημένο(;) επιχείρημα περασμένων δεκαετιών ότι σε όλη τη Γη όπου υπάρχουν προβλήματα οι διαδηλώσεις γίνονται έξω από τις αμερικάνικες πρεσβείες αποτελεί σατανική σύμπτωση. Μα, ναι!

 Ωστόσο και η προσκόλληση στα σύμβολα, στις σημαίες και στα άλμπουρα καταντάει γραφική. Ό,τι συμβολίζει η σβάστικα ξεκίνησε αλλιώς για να καταλήξει ένα ξεσκισμένο, μισητό (και δικαίως) «αααλλιώς» στα χέρια του Χίτλερ.

Δηλαδή, λέω εγώ τώρα με το φτωχό νευρικό και κοιμισμένο μου μυαλό, πως η κοινωνία της εικόνας είναι υπόθεση παλιά. Βρίσκεις εύκολα κόσμο απαίδευτο ή… παιδεμένο, τον φανατίζεις, του πετάς κι ένα συμβολάκι να ‘χει να πορεύεται, είτε αυτό λέγεται χριστιανικός σταυρός είτε ημισέληνος είτε σβάστικα, και μετά σου κάνει όλα τα χατίρια. Τόσο απλά. Σαν χαζογκομενίτσα που της τάζεις λαγούς με δαχτυλίδια και σε χρόνο dt σου κάνει το κόλπο με το πέταγμα του αετού.

Ημισέληνος είπα και θυμήθηκα τι μου συμβολίζει… ποοο κάτι νύχτες σε ένα κλαμπ στο Ταξίμ πριν από χρόνια, μπαχαρικά και τη φωνή του ιμάμη δις ημερησίως. Ημισέληνος rules. Είμαι προδότης;

Σύμβολα είπα και σκέφτομαι να κάνω τον Linus από τα Peanuts σημαία μπας και τον ξεπεράσω.

Ωραία όλα αυτά, αλλά η ουσία είναι που μετράει. Το Τι. 

Σε όλα τα άλλα απλώς… πππβββββββββββββββ***

 

Πηγή: Chicago Tribune web edition

 

***bobstongue.jpg

 

 

29
Αυγ.
07

Επέστρεφε ασύμμετρα και παίρνε με

vironaki1.gif

Master of Disaster, όταν μιλάτε έτσι περιπαθώς και ασύστολα για ασυμμετρίες, «αναιμίες» κτλ. κτλ., σας έρχονται ποτέ στο μυαλό και άλλες Μπουσ-ικές εκφράσεις εξ Αμερικής που έχουν εξελληνιστεί και ακούγονται εξίσου όμορφα; Για παράδειγμα, «Θα σε πάρω πίσω» («I will call you back»).

Το σκίτσο ανήκει στην (most talented) Έφη Ξένου και δημοσιεύτηκε στη στήλη «Βηματοδότης», στο «Βήμα της Κυριακής», την 5η Μαρτίου 2006
09
Ιολ.
07

Ο Κώστας, το δάσος και ένα αστείο

Είπε το εξής ρομαντικό ο πρωθυπουργός περί αναδάσωσης, πυρκαγιάς και Πάρνηθας:

«Όπου ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος»

 Yeah, sure thing, dude!

Μόνο που διαβάζω πως για να ξαναγίνει το δάσος δάσος χρειάζονται περίπου 150 χρόνια. Δεν λέω πως φταίει αυτός προσωπικά για τον άνεμο που φύσηξε, ούτε για το γεγονός ότι η Πυροσβεστική είναι επανδρωμένη οικτρά, ούτε ότι αυτός πέταξε κάνα αναμμένο τσιγάρο και έγινε το καμπούμ!

Λέω μόνο πως πρέπει να προσέχουμε τι λέμε. Αν ήμουν δέντρο θα τον μούτζωνα με ρίζες, κόρμο και κλαδιά που δεν λογαριάζει τον κόπο μου από σπόρι να γίνω ολόκληρο δέντρο, να απλώσω ρίζες γερές, για σιγουριά και ασφάλεια, να πετάξω κλαδιά και καρπούς – και όχι μόνο αυτόν, αλλά οποιονδήποτε τολμούσε να εκφέρει άποψη με τέτοια ευκολία, προκειμένου να βουλώσει στόματα, να πουλήσει άμυνα και διπλωματία και να εξαγοράσει ζαλισμένες ψήφους για την επόμενη τετραετία. Αν ήμουν δέντρο, θα έστελνα μήνυμα σε κάνα συγγενή μου-θάμνο στην αυλή του στη Ραφήνα, να εφαρμόσει το σχέδιο φυτό-καμικάζι και να βουλώσει το έμπα έβγα των σωληνώσεων του νερού στην πισίνα του. Έτσι για να δει με ποιον τρόπο έστω ένα μικρό αστείο, μια parody αυτοκτονία, αν χτυπήσει φλέβα εντός αντικειμένου που αγαπάς, μπορεί να σου δημιουργήσει προβλήματα… ή και να σου γμσ τη ζωή.

Άκου εκεί «Όπου ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος». Σε εκατόν πενή… !.. Σε ποιον τα πουλάτε αυτά, ΚώσταΧώστα;

Είναι στιγμές, γεγονότα, δηλώσεις και αστεία που μένουν χαραγμένα ανεξίτηλα στη μνήμη σου. Γιατί έχουν κόστος. Προσωπικό. Και πληγή. Συνολική. Ας κάνει πως βρέχει για πρώτη φορά το φθινόπωρο στην Αθήνα και να δούμε τι ωραία που θα περάσουμε. Ας κάνει πως θέλει καύσωνα πάλι, «το φαινόμενο του θερμοκηπίου», οι πάγοι που λιώνουν, μπλα μπλα, να δούμε τελικά, dudes, τους 52 θα τους αντέχουμε; Τους 55; Ε νταξ, μωρέ, εδώ έχουμε πληρώσει κιόλας για να κάνουμε σάουνες και χαμάμ και η ξηρή και η υγρή ζέστη μπορεί να ήταν και πολύ μεγαλύτερες. Ναι, για πόσο διάστημα όμως; Για 150 χρόνια; Έξω τα καλοκαίρια που κοντεύουν τους 8 μήνες στη γμΕλλάδα; Πόσο πάει;

Άκου εκεί… Όπου ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος…

Λες και μιλάμε για μελαχρινή κορασίδα με πρόβλημα ορμονικό και πυκνή τριχοφυΐα. «Μανίτσα, στα ξεκόλλησα και σήμερα με το κεράκι, αλλά όπου ήταν τριχάρες θα ξαναγίνουν τριχάρες, σε έναν μήνα να ξανακλείσεις ραντεβού, γιατί είναι και καλοκαίρι και δεν σας προλαβαίνω τρελές, με τους Ορνούς και τις Σαντορίνες».

Δεν είπα πως είναι κακό να πει κάτι ανακουφιστικό, αλλά να προσέχουμε τι λέμε, για ό,τι αγαπήσαμε και ό,τι τραυματίσαμε από απροσεξία. Για το οξυγόνο και τη δροσιά, ρε γαμώτο, που ισούται λέει δεν ξέρω κι εγώ με πόσα btu από δεν ξέρω πόσα αιρ κοντίσιον, πλασ ότι αυτό βγαίνει σε μυρωδιά έλατο, πεύκο, και όχι σε εσάνς νοσολεγεωναριίλα (μπλιαξ) σαν και αυτή που μυρίζει στα γραφεία και στα σπίτια.

Να προσέχουμε λίγο, ΚώσταΧώστα, πώς μας μιλάμε, σε εμάς που πενθούμε.

Φαντάσου με τώρα εμένα να λέω στον φίλο μου τον Μπαμ-Μπαμ, που έθαψε χθες τον σκύλο του και είναι λυπημένος, έλα μωρέ με τον παλιοκόπρο σου, σιγά, όπου ήταν σκύλος θα ξαναγίνει σκύλος. Ξέρεις πώς γεννάνε οι σκύλες στον δρόμο; Χωρίς να λογαριάζω την πληγή και το πένθος του για το συγκεκριμένο θέμα, χωρίς να λογαριάζω τι τον πειράζει, να λογαριάζω μόνο ότι επειδή ο σκύλος δεν ήταν δικός μου χέστηκα. Και μετά να μου παραπονεθεί ο Μπαμ-Μπαμ που του μιλάω έτσι, κι εγώ να σκεφτώ, οχ, μωρέ, κακόπιστε, κομπλεξικέ, εγώ για πλάκα το ‘πα… 

Το παράδειγμα είναι επίτηδες άκυρο και μικρό…

Φαντάσου τι γίνεται με το Δάσος που αγκάλιαζε, δρόσιζε και αναζωογονούσε τη σκατόπολη που ζούμε, φαντάσου, ΚώσταΧώστα, και θυμήσου, το να κάψεις, να σκοτώσεις, να πληγώσεις, είναι ζήτημα δευτερολέπτου και μερικές φορές… αστείου!!! Τουλάχιστον κάνε και μη μιλάς. Δείξε μια καλή θέληση και άσε την ποίηση και τα κακέκτυπα κόπικατ σχόλια του Νερούδα.

Για να γυρίσει ο Μπάμπι και ο Θάμπερ στο Δάσος θέλει δουλειά πολλή. Για να ξαναφυτρώσει η ελπίδα και η σιγουριά στο χώμα, θέλει δουλειά, δουλειά, δουλειά, σιωπή, αποδοχή, ιδρώτα, αίμα και προσοχή.

 

 

 

18
Ιον.
07

Do you do you Connect, μωρό μου;

Ποια είναι η πιο μαγική λέξη στο Desktop;

Ίσως, λέω ίσως, αυτό που γράφει Connect. Σε άλλες στιγμές ίσως είναι ένα shortcut για ένα εισιτήριο που έχεις παραγγείλει on-line και θα το χρησιμοποιήσεις σε έναν μήνα, μια φωτογραφία, μια συζήτηση με τον κολλητό στο msn.

Εγώ Connect, εσύ Connect, αυτός Connect.

Όμορφα, ειδυλλιακά, χιουμοριστικά, φιλικά, τρυφερά, εκνευριστικά, με τεράστιες αντιθέσεις και πολλά κοινά.

Κάτι οι συζητήσεις και οι αναμνήσεις που είχα την τύχη να επικοινωνήσω να με επικοινωνήσουν και αφορούσαν τον Μάνο Χατζιδάκι, κάτι που διάβασα για την επιστροφή των Who στη σκηνή, ε και κάτι ένας ξαφνικός πυρετός από τις 6 το απόγευμα της Κυριακής), αυτή τη στιγμή εγώ Connect στο προσωπικό μου blender δύο με εξωφρενικό τρόπο διαφορετικά τραγούδια.

Το πρώτο πάει κάπως έτσι:

People try to put us d-down (Talkin’ ’bout my generation)
Just because we get around (Talkin’ ’bout my generation)
Things they do look awful c-c-cold (Talkin’ ’bout my generation)
I hope I die before I get old (Talkin’ ’bout my generation)

 Why don’t you all f-fade away (Talkin’ ’bout my generation)
And don’t try to d-dig what we all s-s-say (Talkin’ ’bout my generation)
I’m not trying to cause a b-big s-s-sensation (Talkin’ ’bout my generation)
I’m just talkin’ ’bout my g-g-generation (Talkin’ ’bout my generation)

Το δεύτερο τραγούδι λέει κάτι τέτοιο:

*Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγάνε τους αστούς
πετσοκόβουν τα κεφάλια
απο εχθρούς και απο πιστούς.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κόβουν δεντρολιβανιές
και στολίζουν τα πηγάδια
για να πέσουν μεσα οι νιές.

Κωλοπαιδαράδες και γιεγιέδες οι μεν, ονειρικός και γλαφυρός ο δε (που σημειωτέον είναι δικοί Του οι στίχοι). 

Αυτό το περίεργο (και πυρετικό ξανασημειώνω) μπέρδεμα μπορεί να φαίνεται ανοίκειο. Αλλά εν πάση περιπτώσει είναι ένα ταίριασμα που κάπου μπορεί να ηχεί αρμονικά. Ας πούμε στο δικό μου fucked up μυαλό.

Στο κάτω-κάτω ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχουμε και μάλιστα ΝΕΑ.

*Και στα δικά σου, Βύρωνα.




syntonistikogrigoropoulos2

Νυχτολόγιο

Σεπτεμβρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

well… I+I feel…

aaducksef

http://twitter.com/aaduck

tweets του σεφ

  • RT @StavrulaR: Γαμάτο! RT @morgansbailey: @StavrulaR «το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα». And I rest my case. @theelfatbay @ark ... | 8 years ago
  • so fuck you anyway _ wp.me/p3E4b-eh _ καλημέρα :p | 8 years ago
  • RT @arkoudos: 17 λέει οι τραυματίες μετανάστες από την χθεσινή βαρβαρότητα των ακροδεξιών "ελλήνων". 17 *έφτασαν στο νοσοκομείο και το δ ... | 8 years ago
  • το όνειρο του αρχιτέκτονα που έγινε θρίλερ: hurry (up) plotter! | 8 years ago

RSS γουατ’σ νιου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Και Σκιά και Φως είναι το thalassaki

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
favartebanner2


Είμαι Open Minded, αγαπώ τα Open Source, κατεβάζω το Firefox 3 - Το αλεπουδάκι της φωτιάς είναι γρήγορο, ασφαλές, εξυπηρετικό, ντύνετα όπως θέλετε και μιλάει και ελληνικά) ;)

Αρχεία (στα να ‘ναι)

GreekBloggers.com
Add to Technorati Favorites

Νυχτολόγιο

Visit Being Five Comics
favartebanner2
!-- Facebook Badge START -->Liana Duck
Liana Duck
<em oncontextmenu=
Advertisements